Gregoriaanse hervorming
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Gregoriaanse hervorming was de grote herstelbeweging in de Katholieke Kerk na de IJzeren Eeuw en situeert zich van circa 1049 tot 1122. Ze wordt genoemd naar paus Gregorius VII, (paus van 1073 tot 1085) omdat hij er één van de belangrijkste drijvende krachten van geweest is achter deze hervorming. In deze periode werd met succes gestreden tegen onder simonie, nicolaïsme en lekeninvestituur.
De Gregoriaanse beweging heeft vier gevolgen gehad:
- De kruistochten, een poging om het Heilige Land te veroveren.
- De bedelorden, binnen de kerk werden kloosterorden opgericht waarvan de leden hun bezit opgaven en bedelend door het leven gingen.
- De ketterij; onder de gewone mensen ontstonden allerlei vernieuwingsbewegingen, maar de kerk vond dat sommige stromingen afweken van de geloofsleer. Deze ketters werden uit de kerk verstoten en vervolgd.
- De inquisitie; voor het vervolgen van de ketters werden kerkelijke rechtbanken opgericht.
