Guave
| Guave | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Tak met vruchten |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Psidium guajava L. (1753) |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
De guave (Psidium guajava) is een plant uit de mirtefamilie (Myrtaceae).
Het is een diepvertakte, groenblijvende struik of tot 10 m hoge boom met uitgespreide takken, een tot 25 cm brede stam en een roodbruine, schilferige schors. De tegenoverstaande bladeren hebben duidelijke zijnerven en zijn gaafrandig, leerachtig, ovaal, van boven donkergroen en kaal, van onderen bezet met een viltige beharing en 4-15 x 3-7 cm groot. De 2,5-4 cm brede, witte bloemen staan solitair of met twee of drie stuks in de bladoksels, hebben een onderstandig vruchtbeginsel en bestaan uit vier of vijf 1-2 cm lange kroonbladeren. In het midden van de bloem staan circa 250 witte, tot 2 cm lange meeldraden met bleekgele helmknoppen.
De vrucht is een afgeronde, ovale, appel- of peervormige, 4-12 cm lange en tot 450 g zware bes. Aan het einde van de vrucht blijft de krans van kelkbladeren behouden. De dunne schil is groen tot geelgroen, vaak roze gevlekt, mat glanzend en wasachtig. De vrucht is rijk aan vitamine C, β-caroteen en pectine. Het vruchtvlees is volrijp zacht, sappig, door kleine steencellen korrelig, wittig, gelig, geelgroen of roze van kleur en in het midden vaak rood getint. De smaak is aangenaam zoetzuur aromatisch, op aardbei of peer gelijkend. De vruchten kunnen zaadloos zijn of afhankelijk van het ras 100-550, tot 3 mm grote, harde zaden bevatten.
De guave stamt vermoedelijk uit Midden-Amerika en wordt wereldwijd in de (sub)tropen gekweekt. De vruchten kunnen uit de hand worden gegeten, tot marmelade, jam, compote worden verwerkt en voor de productie van frisdranken, vruchtensappen, vruchtenwijn en likeur worden gebruikt. De guave is de meest gekweekte soort uit het geslacht Psidium, dat zo'n 150 soorten telt, waarvan er vele eetbare vruchten hebben, maar die als cultuurplant van weinig betekenis zijn. Ook in België en Nederland wordt de guave op de markt gebracht.
De plant kan worden vermeerderd door middel van zaaien of stekken.
|
|
.jpg)
|
Bronnen, noten en/of referenties:
- Tropische Früchte; Bernd Nowak & Bettina Schulz; BLV (1998); ISBN 3405151686
- Nederlandse vertaling: Tropische vruchten; Tirion (1999); ISBN 9052103399
- Farbatlas Exotische Früchte: Obst und Gemüse der Tropen und Subtropen; Rolf Blancke; Verlag Eugen Ulmer (2000); ISBN 3800135205
- Farbatlas Pflanzen der Karibik und Mittelamerikas; Rolf Blancke; Verlag Eugen Ulmer (1999); ISBN 3800135124
- Pflanzen der Tropen; Jens G. Rohwer; BLV (2002); ISBN 3405157714
- Nederlandse vertaling: Tropische planten: met inbegrip van bomen, struiken en voedselgewassen; vertaald uit het Duits door P. Heukels; Tirion Natuur (2003); ISBN 9052105200
- Pflanzen der Tropen. 323 Zier- und Nutzpflanzen; Wilhelm Lötschert & Gerhard Beese, BLV-Verlagsgesellschaft (1989); ISBN 3405129885
- Morton, J. 1987. 'Guava'. p. 356–363. In: Fruits of warm climates. Julia F. Morton, Miami, FL., online versie hier
- Yadava, U.L. 1996. Guava production in Georgia under cold-protection structure. p. 451-457. In: J. Janick (ed.), Progress in new crops. ASHS Press, Arlington, VA., online versie hier
- Guava Fruit Facts, California Rare Fruit Growers, online versie hier
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Psidium guajava op Wikimedia Commons. |
