Kelk (bloem)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De bernagiebloem met harige kelkbaadjes
De kelk van een bolderik

De kelk (calyx) is de buitenste krans van de bloem en staat ingeplant op de bloembodem. De kelkblaadjes (sepalen) kunnen vergroeid zijn en zo een kelkbuis vormen, zoals bij de aubergine. De kelk kan echter ook ontbreken.

De kelk is meestal groen van kleur, maar kan ook gekleurd zijn, zoals bij de bosanemoon en de tulp.

Aan de kelk kan soms een meestal met nectar gevulde spoor zitten.

Soms is een bijkelk (epicalyx), een krans van kelkachtige blaadjes, die echter niet tot de kelk behoren, aanwezig. Een voorbeeld hiervan is de bijkelk van muskuskaasjeskruid, die bestaat uit drie lijn- tot lancetvormige blaadjes.

Tweezaadlobbigen hebben vier of vijf kelkblaadjes en eenzaadlobbigen drie of een veelvoud hiervan.

[bewerken] Trivia

In bepaalde tradities staat de kelk, het V-teken, ook symbool voor het vrouwelijke. Hieruit is het teken voor het vrouwelijke, een O met een + eronder, ook ontstaan. Het is de tegenhanger van de kling.

De oranje lampion is een uitgegroeide kelk
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen