Aubergine (plant)
| Aubergine | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Paarse aubergine |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Solanum melongena L. (1753) |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
De aubergine (Solanum melongena, synoniem: Solanum esculentum) is een plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De soort wordt ook wel eierplant of eiervrucht genoemd. Die naam is afgeleid van het Engelse 'eggplant'. Wilde aubergines hebben namelijk het formaat en de kleur van een kippenei. In oude teksten wordt ook van 'melanzaanappel' gesproken. Dit is bewaard gebleven in de Italiaanse naam 'melanzane'. De plant komt van oorsprong uit Birma en werd omstreeks het midden van de 15e eeuw in Europa geïntroduceerd vanuit Spanje.
De antroewa (Solanum macrocarpon) is een aan de aubergine verwante soort, die in Nederland op de markt wordt gebracht vanuit Suriname.
Het woord 'aubergine' is afgeleid van het Sanskriet woord 'vatinganah' (वातिगगम), dat 'plant die winderigheid geneest'[1] betekent. Uit het Sankskriet werd het in het Perzisch 'badingan', daarna in het Arabisch 'al-badhinjan' (باذنجان). In het Catalaans is het 'alberginia' en dit werd door de Fransen verbasterd tot aubergine. De Engelsen namen het woord over in de late achttiende eeuw.
Sinds enige tijd wordt deze groente ook volop door Nederlandse tuinders geteeld. In China en India is deze groente al duizenden jaren bekend.
De in Nederland meest verkochte aubergine heeft een glanzende donkerpaarse schil (de kleur aubergine is ernaar vernoemd) en bijna wit vruchtvlees. De smaak is bitter tot neutraal en zit voornamelijk geconcentreerd in de schil. Dat heeft het voordeel dat aubergine met bijna elk ander ingrediënt kan worden gecombineerd. In het bijzonder met 'stevige' smaakmakers als knoflook of geurige groene kruiden als marjolein en basilicum.
Inhoud |
[bewerken] Variëteiten
[bewerken] Aubergine in de keuken
Aubergine kan soms wat bitter smaken. Door de groente (in plakken gesneden) te bestrooien met zout en onder druk (bijvoorbeeld met een plat bord verzwaard met een vol conservenblik) circa 30 minuten te laten staan, wordt waarschijnlijk de bittere waarneming van alkaloïden verhinderd.[2] Spoel de plakken daarna onder koud stromend water af en dep ze met een doek droog. Nu kunt u de aubergine bakken. U kunt de plakken aubergine ook even in ruim kokend water blancheren. Daarna kan de aubergine gewoon worden verwerkt.
Eet aubergine nooit rauw. De stof solanine kan maag- en darmklachten veroorzaken. Solanine is zeer hittebestendig. Door verhitten wordt het solaninegehalte echter wel lager en het risico van maag- en darmklachten is dan erg klein. Invriezen kan alleen in bewerkte vorm.
[bewerken] Gerechten met aubergine
In de Griekse keuken: de moussaka
In de Libanese keuken: de mutabal
In de Italiaanse keuken: de melanzane alla parmigiana
In de Catalaanse keuken: de escalivada
In de Provençaalse keuken: de ratatouille
In de Turkse keuken: de İmambayıldı (flauwgevallen imam)
-
bloem
-
bloem
[bewerken] Bronnen
 |
Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren - Aubergine. |
|
Wikikookboek bevat een recept voor Aubergine. |
 |
Zie de categorie Solanum melongena van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
