Aubergine (plant)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aubergine
Paarse aubergine
Paarse aubergine
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Lamiiden
Orde: Solanales
Familie: Solanaceae (Nachtschadefamilie)
Geslacht: Solanum (Nachtschade)
Soort
Solanum melongena
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De aubergine (Solanum melongena, synoniem: Solanum esculentum) is een plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). De plant komt van oorsprong uit Myanmar en werd omstreeks het midden van de 15e eeuw in Europa geïntroduceerd vanuit Spanje. Sinds enige tijd wordt deze groente ook volop door Nederlandse tuinders geteeld. In China en India is deze groente al duizenden jaren bekend.

De in Nederland en België meest verkochte aubergine heeft een glanzende donkerpaarse schil (de kleur aubergine is ernaar vernoemd) en bijna wit vruchtvlees. De smaak is bitter tot neutraal en zit voornamelijk geconcentreerd in de schil. Dat heeft het voordeel dat aubergine met bijna elk ander ingrediënt kan worden gecombineerd. In het bijzonder met 'stevige' smaakmakers als knoflook of geurige groene kruiden als marjolein en basilicum.

De antroewa (Solanum macrocarpon) is een aan de aubergine verwante soort, die in Nederland op de markt wordt gebracht vanuit Suriname.

Het woord 'aubergine' is afgeleid van het Sanskriet woord 'vatinganah' (वातिगगम), dat 'plant die winderigheid geneest'[1] betekent. Uit het Sankskriet werd het in het Perzisch 'badingan', daarna in het Arabisch 'al-badhinjan' (باذنجان). In het Catalaans is het 'alberginia' en dit werd door de Fransen verbasterd tot aubergine. De Engelsen namen het woord over in de late achttiende eeuw, maar in Amerikaans Engels heet de vrucht 'eggplant'.

Variëteiten[bewerken]

Aubergine in de keuken[bewerken]

Aubergine kan soms wat bitter smaken. Door de groente (in plakken gesneden) te bestrooien met zout en onder druk (bijvoorbeeld met een plat bord verzwaard met een vol conservenblik) circa 30 minuten te laten staan, wordt waarschijnlijk de bittere waarneming van alkaloïden verhinderd.[2] Spoel de plakken daarna onder koud stromend water af en dep ze met een doek droog. Nu kunt u de aubergine bakken. U kunt de plakken aubergine ook even in ruim kokend water blancheren. Daarna kan de aubergine gewoon worden verwerkt.

Eet aubergine nooit rauw. De stof solanine kan maag- en darmklachten veroorzaken. Solanine is zeer hittebestendig. Door verhitten wordt het solaninegehalte echter wel lager en het risico van maag- en darmklachten is dan erg klein. Invriezen kan alleen in bewerkte vorm.

Gerechten met aubergine[bewerken]

Bekende gerechten met aubergines zijn onder meer baba ganoesj, moussaka uit de Griekse keuken, mutabal uit de Libanese keuken, melanzane alla parmigiana uit de Italiaanse keuken, escalivada uit de Catalaanse keuken, ratatouille uit de Provençaalse keuken en İmambayıldı (flauwgevallen imam) uit de Turkse keuken.

Bronnen[bewerken]

  1. Sir Monier Monier-Williams, A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, 1898, pagina 0935
  2. Harold McGee, Over eten & koken, 2006, pagina 334
Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren - Aubergine.
Wikibooks Wikibooks Kookboek bevat een recept voor Aubergine.