Zeewier
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Zeewieren zijn een groep bijzondere organismen, ze vallen eigenlijk niet onder de planten maar ook niet onder de dieren. Zeewieren komen voor bij de groenalgen (Chlorophyta), roodalgen (Rhodoplantae) en bruinalgen (Phaeophyta). Ook enkele blauwalgen behoren tot de zeewieren. Voor hun energie maken ze gebruik van fotosynthese. Dit gebeurt echter niet altijd met chloroplasten, maar met soortgelijke organellen.
Zeewieren zijn het grootste deel van hun leven haploïd, wat inhoudt dat ze dan maar één chromosomenpaar hebben.
Inhoud |
[bewerk] De mannelijke gametofyt
Uit zo’n mannelijk spoor groeit een zelfstandige, maar onafhankelijke plant. Deze plant produceert sperma en laat deze in hoopjes los. Dat sperma zweeft dan door de oceaan tot het in een vrouwelijke wierplant terecht komt.
[bewerk] De vrouwelijke gametofyt
Ook uit een vrouwelijke spoor groeit een onafhankelijke plant. In plaats van sperma, produceert zo’n plant enkele eieren. Als deze door het sperma van de mannelijke plant worden bevrucht ontstaat er een zygote. Daar treed dan mitose op, waardoor er een embryo in de vrouwelijke gametofyt ontstaat. Daaruit ontstaat een jonge sporofyt. In een volwassen sporofyt vindt de meiose plaats, waarin haploide sporen ontstaan.
Het diploïde stadium (dus van het embryo, de sporofyt en de zygote) is volledig afhankelijk van de vrouwelijk moederplant die haploid is.
Het is het overheersende en voor het oog, opvallendste plantenstadium. Een overheersend haploide stadium, heeft als voordeel dat imperfecte haploide genen, niet worden doorgegeven omdat zo’n plant niet kan overleven. Terwijl als het haploide stadium wordt gevoed, door een diploid stadium ook een ‘kapot’ haploide deel kan overleven.
[bewerk] Zeewier als voedsel
Zeewier wordt ook gebruikt als voedsel, al is het in Europa veel minder bekend dan in landen als Japan en Korea. Het kan als groente worden gegeten, maar ook worden gebruikt als decoratie. In sushi en gimbap worden strookjes zeewier gebruikt om de verschillende rijst- en visingrediënten bij elkaar te houden door een smalle strook om het hapje te wikkelen. Japanse zoutjes, een soort rijstcrackers of rijstzoutjes, worden vaak ook met wat zeewier bedekt om ze een pittige smaak te geven.
Zeewier is rijk aan mineralen zoals jodium en calcium en spore-elementen. Afhankelijk van de soort bevat het tevens vitaminen als vitamine C en E. Bruin zeewier bevat ongeveer 5-10%, rood en groen zeewier ongeveer 10-30% eiwit. Een deel van zeewier wordt niet door het lichaam afgebroken en kan als voedingsvezel worden gezien.
In sommige algen en wieren komt een vitamine B12-gelijkende stof voor, maar die is inactief als vitamine. Als voedingsstof voor veganisten, werkt dit dus niet (zoals vroeger gedacht werd). De nep-B12 uit wieren en algen kunnen zelfs een negatieve werking hebben doordat ze de opname van echte B12 kunnen blokkeren.
[bewerk] Literatuur
- J. Cabioc'h et al., 1992. Guide des Algues des Mers d'Europe, Delachaux et Niestlé, Parijs, 231 pp
- E. Coppejans, 1998. Flora van de Noord-Franse en Belgische zeewieren, Nationale Plantentuin van België, 462 pp
[bewerk] Bronnen
- Nutritional value of seaweeds, Patricia Burtin, http://ejeafche.uvigo.es/2(4)2003/017242003F.htm
