Hapalops

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hapalops
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Vroeg- tot Midden-Mioceen
Hapalops.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Onderklasse: Theria
Infraklasse: Eutheria
Orde: Pilosa
Onderorde: Phyllophaga (Luiaards)
Familie: Megalonychidae
Onderfamilie: Schismotheriinae
Geslacht
Hapalops
Ameghino, 1887
Soorten
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Hapalops is een uitgestorven geslacht van zoogdieren, dat voorkwam in het Vroeg- tot Midden-Mioceen, zo'n 20 miljoen jaar geleden. Er zijn bijna twintig soorten in dit geslacht benoemd.

Kenmerken[bewerken]

Reuzenluiaards waren in Zuid-Amerika talrijk. Hapalops was een tandarme, en klein in vergelijking met zijn late verwanten. Dit 100 cm lange dier had een stevig lichaam met korte kop, een lange staart, lange slanke voorpoten en nog langere, maar krachtige achterpoten met lange klauwen aan al zijn tenen. Dankzij deze klauwen liep het dier als een gorilla op zijn knokkels.

Leefwijze[bewerken]

De lichtgebouwde Hapalops zal veel van zijn tijd hangend aan zijn geklauwde voeten in bomen hebben doorgebracht. Zijn voedsel bestond hoofdzakelijk uit sappige bladeren en fruit. Het dier had slechts vier of vijf paar kiezen in zijn kaken.

Vondsten[bewerken]

Fossielen werden gevonden in Brazilië, Bolivia en Patagonië.

Bronnen, noten en/of referenties
  • D. Palmer, B. Cox, B. Gardiner, C. Harrison & J.R.G. Savage (2000) - De geïllustreerde encyclopedie van dinosauriërs en prehistorische dieren, Köneman, Keulen. ISBN 3 8290 6747 X
  • Hapalops in de Paleobiology Database