Hermann Löns

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Standbeeld van Hermann Löns in Walsrode
Schets van Hermann Löns

Hermann Löns, hanteerde als pseudoniem Fritz von der Leine, (Culm, 29 augustus 1866 - Loivre, 26 september 1914) was een Duitse journalist, schrijver en dichter. Löns is de auteur van het Engeland-Lied, dat door de Duitse Wehrmacht in het begin van de Tweede Wereldoorlog frequent werd gezongen. Zijn literaire werk stond in het teken van het platteland van Noord-Duitsland, met name die van de Lüneburger Heide en het dierenleven aldaar. Hij was op zijn best in beschrijvingen van de natuur en in het dichten van volksliederen, waar vooral de toenmalige jeugdbeweging mee wegliep. In zijn journalistieke werk alsook in zijn romans deed hij zich kennen als een behoudende nationalist die niet vrij was van antisemitische denkbeelden.

Levensloop[bewerken]

Löns werd geboren in Culm in West-Pruisen, waar zijn vader leraar aan het gymnasium was. Toen hij een jaar oud was, werd zijn vader overgeplaatst naar Deutsch Krone. Hier groeide Löns op en bezocht het gymnasium. In 1884 verhuisde de familie naar Münster, waar Löns het gymnasium afrondde. Vervolgens begon hij in een studie medicijnen in Greifswald en Göttingen en wisselde in 1889 naar een studie natuurwetenschappen in Münster. Löns rondde zijn studies echter niet af. In de jaren negentig begon hij als journalist te werken en schreef gedichten en novellen. Pas tegen het eind van zijn (tamelijk kortstondige) leven werd hij met - name dankzij zijn romans zoals bijvoorbeeld Der Wehrwolf (1910) en Das zweite Gesicht (1911) - een geliefde literaire persoonlijkheid.

Zoals zoveel andere Duitsers meldde ook Löns zich na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog als 48-jarige vrijwilliger in het Deutsches Heer (Duitse leger). Hij sneuvelde tijdens een patrouille in Loivre in het Franse departement Marne, slechts drie weken nadat hij in dienst was getreden. In 1934 werd hij herbegraven in Duitsland. Tijdens de naziperiode genoot zijn werk als zogeheten Heimatkunst een zekere populariteit.

Met - volgens de Hermann Löns Vereniging - 139 gedenkplaatsen is hij een van de meest herdachte personen in Duitsland.

Werken[bewerken]

Gedichten:

  • Menschliche Tragödie, 1893
  • Mein goldenes Buch, 1901
  • Mein blaues Buch, 1909
  • Der kleine Rosengarten, 1911

Romans:

  • Der letzte Hansbur, 1909
  • Da hinten in der Heide, 1910
  • Der Wehrwolf, 1910
  • Das zweite Gesicht, 1911

Overig proza (o.m. vertellingen):

  • Mein grünes Buch, 1901
  • Mein braunes Buch, 1906
  • Was da kreucht und fleugt, 1909
  • Mümmelmann, 1909
  • Da draussen vor dem Tore, 1912
  • Auf der Wildbahn, 1912
  • Mein buntes Buch, 1913

Externe link[bewerken]

Bronnen (gedeeltelijk):