Heropgerichte Communistische Partij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heropgerichte Communistische Partij
Rifondazione Comunista logo.svg
Functiehouders
Secretaris Paolo Ferrero
Geschiedenis
Opgericht 12 december 1991
Algemene gegevens
Actief in Italië
Hoofdkantoor Via del Policlinico, 131
00161 Rome
Krant Liberazione
Aantal leden 37 241 (april 2012)[1]
Ideologie Communisme, Eurocommunisme, Antiglobalisme
Internationale organisatie IMCWP
Europese fractie GUE/NGL
Website http://web.rifondazione.it
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Italië

De Heropgerichte Communistische Partij (Italiaans: Partito della Rifondazione Comunista) is een Italiaanse reformistisch communistische partij die in de traditie staat van het eurocommunisme. Sinds 2009 is de partij lid van de Linkse Federatie, die bij de verkiezingen van 2013 de lijst Civiele Revolutie steunt.

Geschiedenis[bewerken]

In 1990 kwam binnen de Communistische Partij van Italië (PCI) de discussie op gang of de partij wel of niet aan vernieuwing toe was. De PCI was overigens toen al één van de meest liberale communistische partijen van Europa omdat men reeds in de jaren 80 de koers van het Eurocommunisme (= distantie van Moskou, loyaliteit aan het parlementaire stelsel, bereidheid tot het aangaan van coalities met burgerlijke partijen) was ingeslagen. Binnen de PCI was er een duidelijke meerderheid die vóór nog meer hervormingen was en bereid was de marxistisch-leninistische dogma's te laten varen en tot de stichting over te gaan van een brede linkse volkspartij. Een invloedrijke minderheid onder Armando Cossutta was tegen hervorming van de partij.

In februari 1991 hield de PCI haar laatste partijcongres en werd besloten de partij op te heffen. Tevens werd echter de vorming van een nieuwe partij, Partito Democratici della Sinistra (Partij van Democratisch Links) aan. De groep onder Cossutta was tegen deze ontwikkeling en richtte de Partito della Rifondazione Comunista (Heropgerichte Communistische Partij) op. Cossutta werd tot voorzitter gekozen en Sergio Garavini tot nationaal secretaris. De kleine marxistische Democrazia Proletaria sloot zich aan bij de nieuwe PRC. In 1994 werd Fausto Bertinotti tot nationaal secretaris gekozen. Bertinotti was in de jaren 60 lid van de proletarische Partito Socialista Italiano di Unità Proletaria, PSIUP, maar stapte in 1972 over naar de PCI.

In 1996 steunde de PRC Romano Prodi en diens regering van de Olijfboomcoalitie, maar trad niet toe tot de regering. De neoliberale koers van Prodi zorgde voor beroering en in november 1998 stapte Cossutta als gevolg hiervan als voorzitter op en scheidde zich met zijn aanhangers af en richtte de Partito dei Comunisti Italiani (PdCI) op die toetrad tot de Olijfboomcoalitie. De meeste parlementariërs van de PRC gingen naar de PdCI over.

Bij de parlementsverkiezingen van 2001 behaalde de PRC 5% van de stemmen goed voor 11 zetels in de Kamer van Afgevaardigden en 4 in de Senaat.

Politiek in Italië

Emblem of Italy.svg
Politiek in Italië


Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Italië

Ideologie[bewerken]

De PRC is een communistische of Eurocommunistische partij. Binnen de partij zijn drie belangrijke vleugels terug te vinden, de dogmatisch marxistisch-leninistische Essere Comunisti en de eveneens dogmatische, doch trotskistische Progetto Comunista. De gematigden, de antiglobalisten, staan onder leiding van partijsecretaris Fausto Bertinotti.

De PRC op Europees niveau[bewerken]

De PRC is aangesloten bij de Partij van Europees Links en haar Europese mandatarissen zouden dus deel uitmaken van de fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links. Bij de Europese verkiezingen van 2009 behaalde de kartellijst Antikapitalistisch Links (de voorloper van de Linkse Federatie) 3,4% van de stemmen, maar kon geen zetels veroveren.

Verkiezingsresultaten[bewerken]

Stemmen % Zetels
Parlement 1992 Kamer 2.202.574 5,6 35
Senaat 2.163.317 6,5 20
Parlement 1994 Kamer 2.334.029 6,0 39
Senaat (1) (1) 18
Europa 1994 1.991.977 6,1 5
Parlement 1996 Kamer 3.215.960 8,5 69
Senaat 934.974 9 (2) 39
Europa 1999 1.330.341 4,3 4
Parlement 2001 Kamer 1.868.659 5,0 11
Senaat 1.708.707 5,0 4
Europa 2004 1.971.700 6,0 5
Parlement 2006 Kamer 2.229.604 5,8 41
Senaat 2.518.624 7,4 27
Parlement 2008 Kamer 1.124.298 3,1 (3) 0
Senaat 1.053.154 3,3 (3) 0
Europa 2009 1.038.247 3,4 (4) 0
  • (1) Er kan geen afzonderlijk percentage opgegeven worden voor de PRC omdat de partij een gemeenschappelijke lijst gevormd had met de Alliantie van de Progressieven.
  • (2) Het percentage is niet relevant omdat de lijst van de PRC slechts aanwezig was in beperkt aantal kiescolleges vanwege een akkoord met de Olijfboomcoalitie.
  • (3) Dit is het resultaat van het kartel Links-de Regenboog.
  • (4) Dit is het resultaat van het kartel Antikapitalistische Lijst.

Partijkrant[bewerken]

  • Liberazione

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Vlag van Italië Italiaanse politieke partijen Vlag van Europa

Italië. Gemeen Goed (centrumlinks)
Groot: Democratische Partij
Klein: Links Ecologie Vrijheid · Democratisch Centrum
Micro: Italiaanse Socialistische Partij
Regionaal: Zuid-Tiroler Volkspartij · Gematigden voor Piemonte · De Megafoon


Centrumrechtse coalitie
Groot: Volk van de Vrijheid · Liga Noord (inclusief 3L)
Klein: Rechts · Broeders van Italië · Groot Zuiden-Beweging voor de Autonomieën
Micro: Italiaanse Gematigden in Revolutie · Populaire Instemming · Partij van de Gepensioneerden · Vrij van Equitalia


Met Monti voor Italië (centrum)
Civiele Keuze · Unie van het Centrum · Toekomst en Vrijheid


Vijfsterrenbeweging (apolitiek)
Vijfsterrenbeweging


Civiele Revolutie (eenheidslijst; links)
Italië van de Waarden · Linkse Federatie (Heropgerichte Communistische Partij en Partij van Italiaanse Communisten) · Oranje Beweging · Federatie van de Groenen


Overige
Centrum: Italiaanse Radicalen · Fermare il Declino · Riformisti Italiani · Io Amo l'Italia · Partito Pirata
Extreemlinks: Partito Comunista dei Lavoratori · Partito Comunista - Sinistra Popolare
Extreemrechts: Forza Nuova · Sociale Beweging - Driekleurige Vlam · CasaPound
Regionaal: Union Valdôtaine · Stella Alpina Val d'Aosta · Fédération Autonomiste · Union für Südtirol · Die Freiheitlichen · Popolari Democratici · Nuova Sicilia · Partito Sardo d'Azione