Hostel (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hostel
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Welcome To Your Worst Nightmare
Regie Eli Roth
Producent Chris Briggs
Mike Fleiss
Eli Roth
Scenario Eli Roth
Hoofdrollen Jay Hernandez
Derek Richardson
Eythor Gudjonsson
Barbara Nedeljáková
Jan Vlasák
Muziek Nathan Barr
Montage George Folsey Jr.
Cinematografie Milan Chadima
Distributie Lionsgate
Première Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten:
6 januari 2006
Vlag van Nederland Nederland:
2 maart 2006
Vlag van België België:
8 maart 2006
Genre Horror
Speelduur 94 minuten
Taal Engels
Tsjechisch
Duits
IJslands
Japans
Nederlands
Russisch
Slowaaks
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 4.500.000 (geschat)[1]
Opbrengst $ 80.578.934 (wereldwijd)[1]
Nominaties 11
Prijzen 4
Vervolg Hostel: Part II (2007)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Hostel is een Amerikaanse horrorfilm uit 2005. De bekendheid van deze film is onder meer het resultaat van de aandacht die executive-producer Quentin Tarantino er aan schonk. De film is geregisseerd door Eli Roth. Het vervolg op deze film is Hostel: Part II.

De film kreeg positieve recensies, maar ook veel negatieve recensies, omdat hij erg bloederig en onmenselijk zou zijn. De film laat onder meer zien hoe de achillespezen van een jongen zijn doorgesneden en hoe een meisje met een gasbrander onder handen wordt genomen. Bovendien waren er klachten uit Slowakije dat dit land onterecht als een barbaars, arm en corrupt land werd neergezet in de film.

Verhaal [bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Hostel begint in het door Tarantino in Pulp Fiction vereeuwigde Amsterdam. Daar zijn twee Amerikaanse rugzaktoeristen, Paxton (Jay Hernadez) en Josh (Derek Richardson), 'uiteraard' slechts voor twee dingen: de coffeeshops en de Wallen. Daar ontmoeten ze Oli, een oversekste IJslander. Dankzij een Russische jongen, Alexei, wordt de plaats van handeling al snel verlegd naar Slowakije. Daar zou volgens de Rus een overschot aan bloedmooie hitsige vrouwen zijn "vanwege de oorlog". De Amerikaanse rugzakkers vragen zich geen moment af welke oorlog dat dan wel geweest moet zijn, maar nemen met de IJslander de eerste de beste trein naar Slowakije. In de trein in Slowakije ontmoeten ze een vreemde Nederlandse zakenman die seksuele interesse voor Josh lijkt te hebben.

In het plaatselijke hostel liggen de beloofde Oostblok-babes inderdaad al smachtend te wachten en dat laten de hitsige Amerikaanse tieners zich geen twee keer zeggen. Het dorpje ziet er pittoresk uit maar de kinderen zijn opvallend agressief en stelen zelfs een mobiele telefoon uit Paxtons handen. De eerste nacht, wanneer Paxton en Josh zich op seksueel gebied uitleven met de meisjes, verdwijnen Oli en een Japans meisje. De vriendin van het Japanse meisje, Kana, ontvangt een berichtje op haar telefoon met een foto van Oli en haar vriendin met de tekst "sayonara" (Japans voor vaarwel). Later ontvangt Paxton een sms van Oli met de tekst "I go home". De twee vinden het vreemd maar beseffen dat ze Oli feitelijk nauwelijks kennen, en besluiten de zaak nog een dag aan te zien en daarna te vertrekken.

De tweede avond worden Paxton en Josh gedrogeerd. Paxton wordt ingesloten in een voorraadkast waar hij bezwijmt tot hij de volgende dag bijkomt, maar Josh wordt wakker in een martelkamer. De Nederlandse zakenman komt binnen en martelt Josh met o.a. een boormachine. Josh smeekt om vrijlating, en de man snijdt zijn achillespezen door waarna hij Josh uitnodigt weg te lopen. Josh kan niet meer lopen en probeert weg te kruipen. De man snijdt hem vervolgens de keel door.

Paxton probeert de derde dag de politie te verwittigen maar die wil hem niet helpen. Kana blijkt inmiddels eveneens verdwenen. Hij vraagt aan de meisjes waar zijn vrienden zijn en als ze ontwijkend antwoorden eist hij dat hij naar hen toegebracht wordt. Natalya, een van de meisjes, neemt Paxton mee naar een oude fabriek waar hij wordt gegrepen door twee louche types: hij is in de val gelokt. Hij wordt naar een kamer gebracht waar al snel een Duitser binnenkomt om eerst twee vingers te amputeren en hem te bewerken met een kettingzaag. Dit doet hij dermate klunzig dat hij de handboeien doorzaagt en na een val zijn eigen been amputeert. Paxton ziet zijn kans schoon en schiet de Duitser dood.

Paxton vlucht naar de uitgang en bereikt een "kleedkamer". Daar ontdekt hij dat de faciliteit bij een club hoort, de Elite Hunters, en is opgezet voor wrede rijkaards die hebben betaald om hun sadistische lusten op de rugzakkers te botvieren. De politie is waarschijnlijk omgekocht en de meisjes dienen als lokaas voor seksbeluste rugzaktoeristen. Paxton weet Kana te bevrijden op het moment dat een man haar gezicht verminkt met een gasbrander. Ze vluchten en weten uiteindelijk een auto te stelen en het dorp te bereiken. Daar ziet Paxton Natalya en Svetlana, alsmede de Rus Alexei die hen naar het dorp had gestuurd. Uit wraak overrijdt hij hen alle drie. De achtervolgers zien hun weg geblokkeerd door agressieve kinderen terwijl zij hen ook bekogelen.

Kana en Paxton bereiken het station, waar Kana haar spiegelbeeld ziet en zelfmoord pleegt door voor een aankomende locomotief te springen, zodoende heeft Paxton de kans om aan zijn achtervolgers te ontsnappen door in de trein te stappen. Daar hoort hij tot zijn afschuw de stem van de moordenaar van zijn vriend Josh: de Nederlandse zakenman. In een Weens toilet overvalt Paxton de Nederlander, snijdt twee vingers af, dompelt hem onder in de toiletpot en snijdt zijn keel door, alvorens Wenen te verlaten.

Een vervolg genaamd Hostel: Part II kwam uit in 2007.

Rolverdeling [bewerken]

Externe links [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Hostel (2005). Box Office Mojo. Geraadpleegd op 28 april 2013.