Johan Bierens de Haan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Johannes Abraham Bierens de Haan (Haarlem, 17 maart 1883 - Siena, Italië, 13 juni 1958) was een Nederlandse bioloog en dierpsycholoog en een der grondleggers van de dierpsychologie.

Biografie[bewerken]

Johan Bierens de Haan groeide op in een welgesteld protestants gezin als een van dertien kinderen. Zijn vader was theehandelaar, zijn broer was de theoloog en filosoof Johannes Diderik Bierens de Haan. Vanaf 1895 bezocht hij het Haarlemse gymnasium en in 1901 ging hij aan de Utrechtse universiteit wiskunde en sterrenkunde studeren. Vier jaar later deed hij kandidaatsexamen. Na zijn militaire dienstplicht ging hij biologie studeren, wat hij in 1913 cum laude afsloot op het proefschrift Over homogene en heterogene versmeltingen bij Echinidenkiemen. Vanaf september 1913 was hij een jaar lang werkzaam bij het Biologische Versuchsanstalt in Wenen. In de Eerste Wereldoorlog diende hij in Nederland bij het leger.

Dierpsychologie[bewerken]

Van 1919 tot 1921 werkte hij als bioloog op de afdeling Handelsmuseum van het Koloniaal Instituut in Amsterdam. Daarna, verhuisd naar Genève, bekwaamde hij zich in de dierpsychologie. Terugkerend in Nederland was hij van 1924 tot 1939 privaatdocent in de zoölogie aan de universiteit van Amsterdam. In de Amsterdamse dierentuin Artis verrichtte hij jarenlang dierpsychologisch onderzoek en experimenten, wat resulteerde in enkele belangrijke en vooruitstrevende publicaties.
Tot aan zijn onverwachte dood (tijdens een vakantie in Siena) vervulde hij diverse secretariaten. Johan Bierens de Haan wordt internationaal geroemd en beschouwd als een der grondleggers van de dierpsychologie.

Bibliografie[bewerken]

  • Die tierischen Instinkte und ihr Umbau durch Erfahrung (1940)
  • Instinct en intelligentie bij de dieren (1945)