Kate Millett

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kate Millet

Kate Millett (Saint Paul, 14 september 1934) is een Amerikaans schrijfster en feministe. Ze is vooral bekend geworden dankzij haar boek Sexual Politics uit 1970, dat oorspronkelijk haar proefschrift was.

Biografie[bewerken]

In 1956 behaalde Millett haar Bachelor of Arts aan de Universiteit van Minnesota, waar ze ook lid was van de sororiteit Kappa Alpha Theta. In 1958 studeerde ze met lof af aan het St Hilda's College van de Universiteit van Oxford.

In 1961 verhuisde ze naar Japan. Twee jaar later keerde ze terug naar de Verenigde Staten samen met de beeldhouwer Fumio Yoshumira, met wie ze van 1965 tot 1985 getrouwd was. Aan het eind van de jaren zestig en in de jaren zeventig was ze actief in de feministische politiek. In 1966 werd ze bestuurslid van de National Organization for Women.

In het in 1970 verschenen Sexual Politics levert Millett uitgebreide kritiek op het patriarchaat dat de westerse samenleving en literatuur kenmerkt, in het bijzonder het seksisme en heteroseksisme van de moderne romanciers D.H. Lawrence, Henry Miller en Norman Mailer.

In 1971 kocht Millett nabij Poughkeepsie een boerderij en land en begon met een project dat uiteindelijk tot de Women's Art Colony/Tree Farm leidde, een gemeenschap van vrouwelijke artiesten.

In haar boek Flying uit 1974 vertelt Millett over haar huwelijk met Yoshumira en haar ervaringen als biseksueel. Sita (1977) gaat over Milletts tot mislukken gedoemde liefdesrelatie met een vrouwelijke collegebestuurder die tien jaar ouder was dan zijzelf. In Going to Iran (1979) schrijft Millett over haar ervaringen in Iran, waar ze was gedeporteerd nadat ze zich had proberen in te zetten voor de vrouwenrechten. The Loony-Bin Trip (1990) gaat over haar diagnose van bipolaire stoornis, haar ervaringen met het algemeen psychiatrisch ziekenhuis en haar beslissing om niet door te gaan met een lithiumtherapie.

Aan het eind van de jaren negentig en rond 2000 raakte Millett in conflict met het bestuur van New York, dat haar in het kader van een grootschalig ruimtelijke ordeningsplan uit haar woning wilde zetten. Uiteindelijk verloor ze de strijd en moest haar woning verlaten, die werd afgebroken.[1]

Bibliografie[bewerken]

  • Sexual Politics (1970)
  • The Prostitution Papers (1973)
  • Flying (1974)
  • Sita (1977)
  • The Basement (1979)
  • Going to Iran (1979)
  • The Loony-Bin Trip (1990)
  • Believe me, you don't want a picture of that! (1991)
  • The Politics of Cruelty (1994)
  • A.D.: A Memoir (1995)
  • Mother Millett (2002)

Filmografie[bewerken]

  • Three Lives (documentaire, 1971)
  • Mouvement de Libération des Femmes Iraniennes, Année Zéro (korte film, 1979)
  • Not a Love Story: A Film About Pornography (documentaire, 1981)
  • Bookmark (televisieserie, 1989)
  • After Dark (televisieserie, 1991)
  • Madness (televisieserie, 1991)
  • Playboy: The Story of X (videodocumentaire, 1998)
  • The Real Yoko Ono (televisie, 2001)
  • Des fleurs pour Simone de Beauvoir (korte documentaire, 2007)

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Author Millett leaves Bower, The Villager, augustus 2004