Keith Haring

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Keith Haring, 1988

Keith Haring (Reading (Pennsylvania), 4 mei 1958 – New York, 16 februari 1990) was een Amerikaans kunstenaar. De kunst die Keith Haring maakte wordt meestal popart genoemd, maar ook de termen graffiti-art en moderne kunst worden gebruikt.

[bewerken] Leven en werk

Haring is als oudste geboren van vier kinderen. Al op jonge leeftijd was zijn liefde voor tekenen duidelijk. Zijn vader, die ook een soort stripverhalen tekende, bleek een belangrijke bron van inspiratie. Door boeken en musea maakte hij kennis met moderne kunst en het werk van Andy Warhol beïnvloedde hem.

Hij studeerde aan de Ivy School of Professional Art in Pittsburgh, maar voornamelijk het commerciële aspect van de opleiding bleek hem niet aan te spreken. Hij verliet de school, maar hield niet op met tekenen. In 1976 had hij in Pittsburgh zijn eerste belangrijke tentoonstelling. Rond deze tijd werd ook zijn stijl duidelijk: abstracte figuren die oneindig in elkaar vallen, en die enorme ruimtes kunnen vullen. Andere invloeden zijn: Pierre Alechinsky, Christo en Jean Dubuffet. Vooral Christo's houding tegenover kunst sprak hem aan: kunst is voor iedereen en niet alleen voor de elite.

In 1978, op 19-jarige leeftijd, nam hij de volgende stap: hij verhuisde naar New York en kreeg een beurs voor een studie aan 'The School of Visual Arts'. In de metro van New York ontdekte hij kunst in de graffiti die hij op de muren vond. Hij werkte hard op school en ontwikkelde een geheel eigen stijl van visuele communicatie door schilderijen, geluid en film. Hij maakte krijttekeningen in de metro op lege billboards, en maakte tekeningen op straat. Hij droeg het niet-commerciële 'kunst voor iedereen' idee uit, maar kreeg steeds meer bekendheid. Hierdoor blijkt het voor hem niet langer mogelijk zijn eigen werk te verkopen.

Hij exposeerde in 1982, met schilderijen, beelden, beschilderde stukken doek en on-site werk, in Galerie Shafrazi. De belangstelling was groot. In de jaren hierna exposeerde hij wereldwijd.

Haring maakte ook veel decoratieve kunst, bijvoorbeeld op vazen en T-shirts. In 1985 versierde hij het lichaam van zangeres Grace Jones.

In 1988 kreeg hij te horen dat hij aids had. Hij overleed in 1990 aan de gevolgen van deze ziekte.

[bewerken] Nalatenschap

In 2008 maakte Christina Clausen de documentaire The Universe of Keith Haring over zijn leven, waarin archiefbeelden werden getoond van Haring, evenals interviews met familie, vrienden en collega's.

In Amsterdam bevindt zich op het depotgebouw van het Stedelijk Museum een van Harings weinige overgebleven muurschilderingen. Hij is verscholen achter een aluminiumwand, die later werd geplaatst ter isolatie van het gebouw. Wegens dreigende sloop zijn er plannen om de muur te verplaatsen naar het Museumplein.

In 2008 en 2009 maakte Madonna een eerbetoon aan Keith Haring, met wie ze bevriend was, door zijn afbeeldingen in de Sticky & Sweet Tour te gebruiken tijdens Into The Groove.