Keizertamarin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Keizertamarin
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Keizertamarin
Keizertamarin
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Primates (Primaten)
Familie: Cebidae
Geslacht: Saguinus (Tamarins)
Soort
Saguinus imperator
(Goeldi, 1907)
Verspreidingsgebied van de keizertamarin
Verspreidingsgebied van de keizertamarin
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De keizertamarin (Saguinus imperator) behoort tot de familie van Cebidae.

Kenmerken[bewerken]

Keizertamarins zijn klein en een van de opvallende tamarinsoorten door hun opvallende witte snor, die contrasteert op het zwarte gelaat. Aan de overeenkomst met deze snor en die van keizer Wilhelm II van Duitsland dankt de Keizertamarin zijn naam.[2]

Het lichaam is vlekkerig rood- of grijsbruin met een oranje staart. De poten zijn niet bezet met nagels, maar met klauwen. De lichaamslengte bedraagt 23 tot 26 cm, de staartlengte 39 tot 42 cm en het gewicht 450 gram.

Leefwijze[bewerken]

De dieren voeden zich in de regentijd met fruit, in de droge tijd met honing en boomsappen. Op zijn menu staan ook vogeleieren en insecten, die het hele jaar worden gegeten. Ze leven vaak in gemengde groepen, samen met andere tamarins. Als een predator opdaagt, waarschuwen ze elkaar, waarop dan ook door ieder dier wordt gereageerd.

Voortplanting[bewerken]

De draagtijd is ongeveer 140 tot 145 dagen, waarna er gewoonlijk 2 jongen worden geboren, die worden gedragen door de vader, behalve als ze worden gezoogd.

Verspreiding[bewerken]

Ze komen voor in tropische wouden en bergachtige gebieden van westelijk Zuid-Amerika, met name Bolivia, Peru en Brazilië.

Bronnen