Killing Joke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Killing Joke
Killing Joke in 2009.
Killing Joke in 2009.
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1978 - 1996
2002 - heden
Oorsprong Notting Hill, Londen, Verenigd Koninkrijk
Genre(s) Postpunk, New wave, Gothic rock, Industrial, Alternatieve rock, Heavy metal
Label(s) Candlelight Records, Cooking Vinyl, Zuma Recordings, Butterfly Recordings, Invisible Records, E.G. Records, Malicious Damage
Leden
Jaz Coleman
Kevin "Geordie" Walker
Martin "Youth" Glover
Paul Ferguson
Reza Udhin
Ex-leden
Paul Raven
Ben Calvert
Geoffrey Dugmore
Nick Holywell-Walker
Martin Atkins
Dave Kovacevic
Ted Parsons
Dave 'Taif' Ball
Dave Grohl
Troy Gregory
Joe Mojica
Website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Killing Joke is een invloedrijke Britse band van overwegend postpunk-strekking, die in de jaren tachtig zijn hoogtepunt beleefde en tegenwoordig opnieuw actief is.

De groep werd in 1978, toen de punk uitgedoofd was en nieuwe stijlen opkwamen, opgericht door zanger Jaz Coleman, die later ook als componist van klassieke muziek bekend is geworden. Zijn medewerkers waren Paul Ferguson op de drum, Kevin Walker ('Geordie') op de gitaar en Martin Glover ('Youth') op de basgitaar. De naam Killing Joke verwijst naar een legendarische sketch uit Monty Python's Flying Circus over de Tweede Wereldoorlog: in deze sketch heeft een Brits uitvinder een grap ontdekt die zodanig geniaal is, dat iedereen die ze hoort onmiddellijk sterft van het lachen; dit massavernietigingswapen wordt dan ook, in een Duitse vertaling, tegen de nazi's ingezet.

Reeds in 1979 scoorden ze een alternatieve hit met 'Turn to Red', waarbij ze de steun van John Peel, de bekende radio-dj, genoten. Dankzij dit succes sleepten ze een contract bij het label EG Music in de wacht. Hun debuutalbum, eveneens Killing Joke getiteld, sloeg aan, en enkele singles kwamen de Britse hitlijsten binnen. 'Wardance', het sarcastische 'Follow the Leaders' en 'Empire Song' zijn culthits geworden. Killing Joke kwam in 1980 tevens in het voorprogramma van Joy Division terecht (slechts enkele weken voor de zelfmoord van Ian Curtis). De groep werd in die tijd gekenmerkt door een strak, hard gitaarspel en stevige zang, in een stijl die raakpunten met industrial had.

Coleman was zich echter steeds sterker op het occultisme gaan toeleggen, en raakte ervan overtuigd dat de wereld in 1982 onherroepelijk zou vergaan; hij besloot naar IJsland te vertrekken om er de apocalyps af te wachten. Het duurde evenwel langer dan hij had verwacht, en dus componeerde hij een symfonie en nam hij een album op, met een groepje dat Theyr heette, de voorlopers van The Sugarcubes. In 1983 besloot hij, daar de wereld nog bestond, naar Engeland terug te keren. Paul Raven werd de nieuwe bassist van de band.

In 1985 piekte de populariteit van Killing Joke; in dat jaar stond het bekende nummer 'Love Like Blood' in de hitparades. Vanaf dit punt kwam er een andere wending in de stijl van de band; de albums uit de late jaren 80 vertoonden duidelijk meer mainstream-pop-invloeden. Tijdens de opnames van Outside the Gate, wat schijnbaar een solo-album van Coleman had moeten worden, ging de groep uit elkaar, om in 1990 weer tijdelijk terug bijeen te komen met drummer Martin Atkins.

Na de split ging Jaz Coleman, die een brede muzikale interesse had, oosterse muziek studeren in Egypte; hij verhuisde bovendien naar Nieuw-Zeeland en werd dirigent bij het filharmonisch orkest van Auckland, waarvoor hij eveneens stukken componeerde. Ondertussen verschenen enkele verzameluitgaven van Killing Joke; kortstondig kwam de band in 1994 opnieuw samen om het album Pandemonium op te nemen (blijkbaar gedeeltelijk in de Piramide van Cheops). Dit album is op commercieel vlak hun grootste succes geweest en bevat metal-invloeden, vermengd met Goa. Daarna viel de groep weer stil. Evenwel kwamen ze in het nieuws wegens het proces dat ze tegen Nirvana voerden: het lijkt erop dat het Nirvana-nummer 'Come as You Are' geïnspireerd is op Killing Jokes klassieker 'Eighties', daar de gelijkenissen verdacht groot zijn.

Ondanks de toenmalige meningsverschillen met Nirvana, lijfde Killing Joke Dave Grohl als drummer in, toen het in 2003 uiteindelijk tot een reünie kwam. De band kwam met een nieuw album, getiteld Killing Joke (net als het debuutalbum dus), en een deel van de vorige albums werd heruitgegeven. Tevens verscheen een live-dvd en -cd. In 2006 volgde het nieuwe album Hosannas from the Basements of Hell. Eind 2010 gevolgd door "Absolute Dissent" waarop "Big" Paul Ferguson op drums en Youth weer op de bas present op zijn. In april 2012 kwam MMXII uit. Op dit album laat Killing Joke horen nog immer te barsten van energie.

Vanaf 19 juli 2012 wordt zanger Coleman vermist. [1] Midden augustus geeft hij een teken van leven vanuit de Sahara.[2]

De groep heeft een imago van sarcasme en galgenhumor, dat in die zin eveneens met haar naam strookt.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Turn to red 10-1979 - ep
Almost red 11-1979 - ep
Killing Joke 08-1980 -
What's THIS for...! 06-1981 -
Revelations 07-1982 -
Birds of a feather 10-1982 - ep
"Ha" Killing Joke live 04-11-1982 - Livealbum
Fire dances 07-1983 -
Night time 02-1985 16-03-1985 10 13
Brighter than a thousand suns 11-1986 22-11-1986 72 3
Outside the gate 06-1988 -
The courtauld talks 1989 -
An incomplete collection 1980-1985 1990 - Verzamelalbum
Extremities, dirt & various repressed emotions 11-1990 -
Laugh? I nearly bought one! 18-09-1992 - Verzamelalbum
Pandemonium 02-08-1994 -
Jana live 02-1995 - ep
Wilful days 05-1995 - Verzamelalbum
BBC in concert 10-1995 - Livealbum
Democracy 01-04-1996 -
Alchemy – The remixes 1996 - Remixalbum
Wardance – The remixes 1998 - Remixalbum
No way out but forward go! 06-05-2001 - Livealbum
The unperverted pantomime 2003 - Verzamelalbum
Killing Joke 28-07-2003 23-08-2003 100 1
Chaos for breakfast 2004 - Verzamelalbum
For beginners 2004 - Verzamelalbum
XXV Gathering: Let us prey 2005 - Livealbum
Hosannas from the basements of hell 03-04-2006 -
Inside extremities: Mixes, rehearsals and live 2007 - Verzamelalbum
Bootleg vinyl archive vol. 1 2007 - Verzamelalbum
Bootleg vinyl archive vol. 2 2007 - Verzamelalbum
The original unperverted pantomime 2008 - Livealbum
Rmxd 2008 - Verzamelalbum
The peel sessions 1979-1981 2008 - Verzamelalbum
Duende - The Spanish sessions 2008 - Verzamelalbum
Live at the Forum 2009 - Livealbum
Requiem 22-09-2009 - Livealbum
The gathering 2008 2009 - Livealbum
In excelsis 23-06-2010 - ep
Absolute dissent 27-09-2010 -
Down by the river 2011 - Livealbum
MMXII 02-04-2012 -

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Love like blood 01-1985 09-03-1985 8 9 Nr. 5 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Love like blood 1985 - Nr. 10 in de Radio 2 Top 30

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Love like blood - 554 - - - - - - - - 1227 - 1169 1229 988 947

Externe link[bewerken]