Krekels
| Krekels | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Een Amerikaanse soort. | |||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Familie | |||||||||||||
| Gryllidae Bolívar, 1878 |
|||||||||||||
| Veldkrekel (Gryllus campestris) | |||||||||||||
| Afbeeldingen Krekels op |
|||||||||||||
| Krekels op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Krekels (Gryllidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde rechtvleugeligen (Orthoptera). Krekels behoren tot de subgroep langsprietigen (Ensifera). De wijfjes hebben een lange legbuis waarmee ze de eieren afzetten in de grond of in spleten. Het bekende tjirpen wordt meestal door de mannetjes gedaan door te striduleren waarbij de vleugels langs elkaar worden gestreken. In tegenstelling tot veel sprinkhanen zijn krekels nooit groen.
Er zijn ongeveer 900 soorten die vooral in warmere landen voorkomen. Soorten die in België in Nederland leven zijn de boskrekel (Nemobius sylvestris) en de veldkrekel (Gryllus campestris). Eerstgenoemde soort komt voor op de grond onder bomen of struiken, met name op plaatsen waar een dikke strooisellaag ligt. De zwarte veldkrekel is veel moeilijker te vinden in holletjes in grasland. In Nederland zijn de krekels sterk in aantal achteruitgegaan; ze staan daarom ook als bedreigd op de rode lijst van sprinkhanen en krekels. Boskrekels komen plaatselijk in bossen in het oosten van Nederland echter nog veelvuldig voor.
Door de klimaatverandering is er echter in 2004 in Nederland ook een soort bijgekomen: de boomkrekel (Oecanthus pellucens). Deze soort verbreidt zich in het Rijndal, en is bij Lobith Nederland binnengekomen. In augustus 2010 is er weer een nieuwe soort voor Nederland ontdekt: Eumodicogryllus bordigalensis. De soort is nu alleen bekend van een rangeerterrein in Ede.[1]
Tjirpen krekels [bewerken]
Het geluid dat krekels maken wordt vaak tjirpen genoemd, de wetenschappelijke naam is stridulatie. Alleen de mannelijke krekels tjirpen. Het geluid wordt gemaakt voor het tjirp-orgaan, een lange ader die langs de onderkant van elke vleugel loopt en is bedekt met "tanden" zoals een kam. Het tjirpende geluid wordt gemaakt door de bovenkant van een vleugel langs de onderkant van een andere vleugel te halen. Als hij dit doet, houdt hij zijn vleugels omhoog en open zodat de membranen van de vleugels als akoestische zeilen kunnen acteren. Het is een populaire mythe dat de krekel tjirpt door zijn poten samen te wrijven.
Krekels tjirpen op verschillende snelheden/frequenties afhankelijk van de soort en de temperatuur van de omgeving. De meeste soorten tjirpen sneller hoe hoger de temperatuur is (ongeveer 62 tjirpen per minuut bij 13 °C bij een gebruikelijke soort; elke soort heeft zijn eigen snelheid). De relatie tussen de temperatuur en de snelheid van tjirpen is bekend als Dolbear's Law. Met deze wet is het mogelijk de temperatuur te berekenen in Fahrenheit door 40 op te tellen bij het aantal tjirpen in 14 seconden door de "snowy tree cricket" die gebruikelijk voorkomt in de Verenigde Staten.[2]
Krekels zijn net zoals andere insecten koudbloedig. Ze nemen de temperatuur aan van hun omgeving. Veel van de karakteristieken van koudbloedige dieren, zoals de snelheid van tjirpen of de snelheid waarmee mieren lopen, volgen de Vergelijking van Arrhenius. Deze formule beschrijft de energie-grens die nodig is om een chemische reactie op gang te brengen. Krekels hebben bijvoorbeeld, net als alle andere organismen, veel chemische reacties in hun lichaam. Als de temperatuur stijgt wordt het makkelijker om een bepaalde energie-grens te bereiken en chemische reacties vinden sneller plaats, zoals die plaatsvinden tijdens samentrekkingen van spieren om te tjirpen. Als de temperatuur daalt, daalt de snelheid van de chemische reacties in het lichaam van de krekel, waardoor het tjirpen ook langzamer gaat.
Krekels hebben net onder ieder middelste gewricht van hun voorpoten trommelvliezen, zodat zij de liederen van andere krekels kunnen horen.
Taxonomie [bewerken]
Bij de familie zijn de volgende onderfamilies en geslachten ingedeeld (niet compleet)):[3]
- Onderfamiliegroep Gryllinae Group Laicharting, 1781 [tijdelijke naam]
- Onderfamilie Gryllinae Laicharting, 1781
- Onderfamilie Gryllomiminae Gorochov, 1986
- Onderfamilie Gryllomorphinae Saussure, 1877
- Onderfamilie Gryllospeculinae Gorochov, 1985 †
- Onderfamilie Itarinae Chopard, 1932
- Onderfamilie Landrevinae Gorochov, 1982
- Onderfamilie Sclerogryllinae Gorochov, 1985
- Geslacht Capillogryllus Xie, Zheng & Liang, 2003
- Geslacht Cratogryllus Martins-Neto, 1991 †
- Geslacht Ectodrelanva Gorochov, 1999
- Geslacht Endodrelanva Gorochov, 1999
- Geslacht Micromacula Whalley, 1985 †
- Geslacht Paranurogryllus Mesa & García-Novo, 1999
- Geslacht Regoza Gorochov & Kostia, 1999
- Geslacht Sharovella Gorochov, 1985 †
- Geslacht Spinogryllus Vasanth, 1993
- Geslacht Trichogryllus Chopard, 1936 †
- Onderfamiliegroep Phalangopsinae Group [tijdelijke naam]
- Onderfamilie Cachoplistinae Saussure, 1877
- Onderfamilie Luzarinae Hebard, 1928
- Onderfamilie Paragryllinae Desutter-Grandcolas, 1987
- Onderfamilie Phalangopsinae Blanchard, 1845
- Onderfamilie Phaloriinae Gorochov, 1985
- Geslacht Megacris Desutter-Grandcolas, 2012
- Onderfamiliegroep Podoscirtinae Group [tijdelijke naam]
- Onderfamilie Euscyrtinae Gorochov, 1985
- Onderfamilie Hapithinae Gorochov, 1986
- Onderfamilie Pentacentrinae Saussure, 1878
- Onderfamilie Podoscirtinae Saussure, 1878
- Onderfamilie Eneopterinae Saussure, 1893
- Geslachtengroep Eneopterini Saussure, 1893
- Geslachtengroep Eurepini Robillard, 2004
- Geslachtengroep Lebinthini Robillard, 2004
- Geslachtengroep Nisitrini Robillard, 2004
- Geslachtengroep Xenogryllini Robillard, 2004
- Geslacht Adenophallusia de Mello & de Camargo e Mello, 1996
- Geslacht Alexandrina Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Antillicharis Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Brontogryllus Martins-Neto, 1991 †
- Geslacht Carylla Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Dongwana Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Jabulania Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Knyella Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Laurellia Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Margarettia Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Mashiyana Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Picinguaba de Mello, 1990
- Geslacht Proecanthus Sharov, 1968 †
- Geslacht Sabelo Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Sipho Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Geslacht Stenoecanthus Chopard, 1912
- Geslacht Swezwilderia Chopard, 1929
- Geslacht Walkerana Otte & Perez-Gelabert, 2009
- Onderfamilie Nemobiinae Saussure, 1877
- Geslachtengroep Grylliscini Gorochov, 1986
- Geslachtengroep Hemigryllini Gorochov, 1986
- Geslachtengroep Marinemobiini Gorochov, 1985
- Geslachtengroep Nemobiini Saussure, 1877
- Geslachtengroep Pteronemobiini Otte & Alexander, 1983
- Geslachtengroep Thetellini Otte & Alexander, 1983
- Geslacht Baltonemobius Gorochov, 2010 †
- Geslacht Calperum Rentz & Su, 1996
- Geslacht Cophonemobius Chopard, 1929
- Geslacht Cophoscottia Chopard, 1951
- Geslacht Homonemobius Chopard, 1935
- Geslacht Micronemobius Ingrisch, 1987
- Geslacht Ngamarlanguia Rentz & Su, 1996
- Geslacht Scottiola Uvarov, 1940
- Geslacht Sudanicus Werner, 1913
- Geslacht Tahitina Hebard, 1933
- Geslacht Taiwanemobius Yang & Chang, 1996
- Geslacht Territirritia Rentz & Su, 1996
- Geslacht Zucchiella de Mello, 1990
- Onderfamilie Oecanthinae Blanchard, 1845
- Geslachtengroep Oecanthini Blanchard, 1845
- Geslacht Oecanthodes Toms & Otte, 1988
- Geslacht Oecanthus Serville, 1831
- Geslacht Viphyus Otte, 1988
- Geslachtengroep Xabeini Vickery & Kevan, 1983
- Geslacht Leptogryllus Perkins, 1899
- Geslacht Prognathogryllus Brunner von Wattenwyl, 1895
- Geslacht Thaumatogryllus Perkins, 1899
- Geslacht Neoxabea Kirby, 1906
- Geslacht Xabea Walker, 1869
- Geslacht Paraphasius Chopard, 1927
- Geslachtengroep Oecanthini Blanchard, 1845
- Onderfamilie Pteroplistinae Chopard, 1936
- Geslachtengroep Odontogryllini de Mello, 1992
- Geslachtengroep Pteroplistini Chopard, 1936
- Geslacht Asymmetriola Gorochov, 2010
- Geslacht Changiola Gorochov, 2004
- Geslacht Crockeriola Gorochov & Kostia, 1999
- Geslacht Kerinciola Gorochov, 2004
- Geslacht Pangrangiola Gorochov, 2004
- Geslacht Singapuriola Gorochov & Tan, 2012
- Geslacht Tembelingiola Gorochov, 2004
- Geslacht Tramlapiola Gorochov, 1990
- Onderfamilie Trigonidiinae Saussure, 1874
- Geslachtengroep Phylloscyrtini Chopard, 1968
- Geslachtengroep Trigonidiini Saussure, 1874
- Geslacht Anele Otte, Carvalho & Shaw, 2003
- Geslacht Fijixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Kadavuxipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Levuxipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Minutixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Myrmegryllus Fiebrig, 1907
- Geslacht Nanixipha Otte, Carvalho & Shaw, 2003
- Geslacht Nausorixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Savuxipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Svistella Gorochov, 1987
- Geslacht Tavukixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Vanuaxipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Veisarixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Vitixipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Vudaxipha Otte & Cowper, 2007
- Geslacht Gryllidium Westwood, 1854 †
- Geslacht Liaonemobius Ren, 1998 †
- Geslacht Lithogryllites Cockerell, 1908 †
- Geslacht Menonia George, 1936 †
- Geslacht Nanaripegryllus Martins-Neto, 2002 †
- Geslacht Pronemobius Scudder, 1890 †
- Geslacht Trigonidium Rambur, 1838 †
Literatuur [bewerken]
- Veldgids Sprinkhanen en krekels (2004), Roy Kleukers en René Krekels, Uitgeverij KNNV, 192 pp., ISBN 978-90-5011-193-5
| Bronnen, noten en/of referenties
Bronnen
|