Krekels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Krekels
Een Amerikaanse soort.
Een Amerikaanse soort.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Arthropoda (Geleedpotigen)
Klasse: Insecta (Insecten)
Orde: Orthoptera (Sprinkhanen en krekels)
Onderorde: Ensifera (Langsprietigen)
Superfamilie: Grylloidea
Familie
Gryllidae
Bolívar, 1878
Zuidelijke Veldkrekel (Gryllus bimaculatus)
Zuidelijke Veldkrekel (Gryllus bimaculatus)
Afbeeldingen Krekels op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Krekels op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Insecten

Krekels (Gryllidae) zijn een familie van insecten die behoren tot de orde rechtvleugeligen (Orthoptera). Krekels behoren tot de subgroep langsprietigen (Ensifera).

Kenmerken[bewerken]

Het bekende tjirpen wordt meestal door de mannetjes gedaan door te striduleren waarbij de vleugels langs elkaar worden gestreken. In tegenstelling tot veel sprinkhanen zijn krekels nooit groen. Ze hebben een afgeplat lichaam met een lengte van 0,5 tot 5 cm. Veel krekels zijn herbivoor of omnivoor, terwijl boomkrekels meer gespecialiseerde carnivoren zijn.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Er zijn ongeveer 900 soorten die vooral in warmere landen voorkomen. Soorten die in België en Nederland leven zijn de boskrekel (Nemobius sylvestris) en de veldkrekel (Gryllus campestris). Eerstgenoemde soort komt voor op de grond onder bomen of struiken, met name op plaatsen waar een dikke strooisellaag ligt. De veldkrekel is veel moeilijker te vinden in holletjes in grasland. In Nederland en België zijn de krekels sterk in aantal achteruitgegaan; ze staan daarom ook als bedreigd op de rode lijst van sprinkhanen en krekels. Boskrekels komen plaatselijk in bossen in het oosten van Nederland en in sommige delen van België echter nog veelvuldig voor.

Door de klimaatverandering is er echter in 2004 in Nederland ook een soort bijgekomen: de boomkrekel (Oecanthus pellucens). Deze soort verbreidt zich in het Rijndal, en is bij Lobith Nederland binnengekomen. In augustus 2010 is er weer een nieuwe soort voor Nederland ontdekt: Eumodicogryllus bordigalensis. De soort is nu alleen bekend van een rangeerterrein in Ede.[1]

Voortplanting[bewerken]

De wijfjes hebben een lange legbuis waarmee ze de eieren afzetten in de grond of in spleten.

Tjirpen krekels[bewerken]

Het geluid dat krekels maken wordt vaak tjirpen genoemd, de wetenschappelijke naam is stridulatie. Alleen de mannelijke krekels tjirpen. Het geluid wordt gemaakt door het tjirp-orgaan, een lange ader die langs de onderkant van elke vleugel loopt en is bedekt met "tanden" zoals een kam. Het tjirpende geluid wordt gemaakt door de bovenkant van een vleugel langs de onderkant van een andere vleugel te halen. Als hij dit doet, houdt hij zijn vleugels omhoog en open zodat de membranen van de vleugels als akoestische zeilen kunnen acteren. Het is een populaire mythe dat de krekel tjirpt door zijn poten samen te wrijven.

Krekels tjirpen op verschillende snelheden/frequenties afhankelijk van de soort en de temperatuur van de omgeving. De meeste soorten tjirpen sneller hoe hoger de temperatuur is (ongeveer 62 tjirpen per minuut bij 13 °C bij een gebruikelijke soort; elke soort heeft zijn eigen snelheid). De relatie tussen de temperatuur en de snelheid van tjirpen is bekend als Dolbear's Law. Met deze wet is het mogelijk de temperatuur te berekenen in Fahrenheit door 40 op te tellen bij het aantal tjirpen in 14 seconden door de "snowy tree cricket" die gebruikelijk voorkomt in de Verenigde Staten.[2]

Krekels zijn net zoals andere insecten koudbloedig. Ze nemen de temperatuur aan van hun omgeving. Veel van de karakteristieken van koudbloedige dieren, zoals de snelheid van tjirpen of de snelheid waarmee mieren lopen, volgen de Vergelijking van Arrhenius. Deze formule beschrijft de energie-grens die nodig is om een chemische reactie op gang te brengen. Krekels hebben bijvoorbeeld, net als alle andere organismen, veel chemische reacties in hun lichaam. Als de temperatuur stijgt wordt het makkelijker om een bepaalde energie-grens te bereiken en chemische reacties vinden sneller plaats, zoals die plaatsvinden tijdens samentrekkingen van spieren om te tjirpen. Als de temperatuur daalt, daalt de snelheid van de chemische reacties in het lichaam van de krekel, waardoor het tjirpen ook langzamer gaat.

Krekels hebben net onder ieder middelste gewricht van hun voorpoten trommelvliezen, zodat zij de liederen van andere krekels kunnen horen.

De lokroep van een veldkrekel.

Taxonomie[bewerken]

Bij de familie zijn de volgende onderfamilies en geslachten ingedeeld (niet compleet)):[3]

Literatuur[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen

  1. Waarneming.nl
  2. Urban Legends Reference Pages: Cricket Chirp Thermometer
  3. Orthoptera Species File Online : family Gryllidae Laicharding, 1781
  4. De Mello, F. De A.G.; Horta, L.S.; Bolfarini, M.P. 2013: Bambuina bambui: a new genus and species of cave cricket from Brazil (Orthoptera: Grylloidea: Phalangopsidae: Luzarinae). Zootaxa, 3599 (1): 87-93 (Preview)
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).