Lippenbeer
| Lippenbeer IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2008) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Lippenbeer in de dierentuin van Washington D.C. |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Ursus ursinus (Shaw, 1791) |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De lippenbeer of bahloe (Ursus (Melursus) ursinus) is een beer behorende tot het geslacht Ursus. De lippenbeer lijkt veel op de kraagbeer, maar heeft enkele unieke kenmerken die hem onderscheiden van de andere berensoorten.
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De lippenbeer heeft een zwarte vacht met op de borst een witte tekening en in de vorm van een hoefijzer. Een volwassen dier is gemiddeld 170 cm lang, heeft een schouderhoogte van 80 cm en is iets zwaarder dan 100 kg. De beer dankt zijn naam aan de opvallende lippen. Verder zijn de klauwen afwijkend van andere berensoorten; ze zijn bijzonder lang en hebben de vorm van een sikkel.
[bewerken] Leefgebied
De lippenbeer komt voor in tropische regenwouden in Zuid-Azië, meer in het bijzonder in India en Sri Lanka.
[bewerken] Voedsel en leefwijze
Lippenberen zijn voor een groot deel van hun voedselopname afhankelijk van insecten. Bij het vangen van deze beestjes komt hun lange tong goed van pas. Met de scherpe klauwen kan de lippenbeer een termietenheuvel openkrabben. Hij filtert hier vervolgens de insecten uit door de beesten krachtig uit hun gangenstelsels te zuigen.
Daarnaast eet de lippenbeer ook fruit, bloemen en honing. De lippenbeer is een goede klimmer en kan het dus, indien nodig, hoger opzoeken om aan voedsel te komen.
[bewerken] Taxonomie
Voorheen werd de lippenbeer meestal in een eigen geslacht geplaatst: Melursus. In veel nieuwe taxonomische classificatiesystemen is dit geslacht niet meer opgenomen. In plaats daarvan zijn er nog slechts drie geslachten: Ailuropoda (reuzenpanda), Tremarctos (brilbeer) en Ursus (de overige beren). De lippenbeer hoort in deze indeling bij het laatste geslacht.
| Referenties |
