Louise Henriëtte van Nassau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louise Henriëtte van Nassau
1627 – 1667
Louisehenriettevannassau.jpg
Vader Frederik Hendrik van Oranje
Moeder Amalia van Solms
Dynastie Oranje-Nassau

Louise Henriëtte van Nassau (Den Haag, 7 december 1627 - Berlijn, 18 juni 1667), gravin van Nassau, keurvorstin van Brandenburg, was de oudste dochter van Frederik Hendrik van Oranje en Amalia van Solms.

Biografie[bewerken]

Louise Henriëtte groeide op aan het stadhouderlijke hof. Haar liefde voor Henri Charles de la Trémoille, prins van Talmant, haar achterneef en kleinzoon van Charlotte Brabantina van Nassau moest ze opgeven. Het paar schreef elkaar heimelijke brieven. Een citaat uit één van haar brieven: "'t Is te beklagen dat ick om sijn geltz wil en een weinich landt soo ongeluckig moet sijn en verkogt worden. Och, wast ick doch doot of wast ick eene bouerin soo mocht ick doch iemantz nemen die ick kende nae mijn sinn en die ick liefhad."

Haar moeder Amalia van Solms probeerde een koninklijk huwelijk voor Louise te realiseren. Uiteindelijk ging de verloving met de Prins van Wales, de latere koning Karel II van Engeland, niet door en werd zij tegen haar zin gedwongen tot een huwelijk met Frederik Willem I, de keurvorst van Brandenburg. Haar echtgenoot schenkt haar een landgoed waar zij een kasteel laat bouwen in Nederlandse stijl, het latere Oranienburg.

De eerste paar jaren van het huwelijk woonde het paar in Kleef, maar in 1648 werd verhuisd naar Brandenburg, het stamland van Frederik Willem.

Aangezien Louise Henriette lange tijd kinderloos blijft, legt zij een gelofte af dat als zij een kind krijgt, zij een weeshuis sticht. Bij de geboorte van haar zoon opent zij bij Oranienburg Duitslands eerste weeshuis. Na een lang ziekbed overlijdt Louise Henriette in 1667 tot groot verdriet van haar man.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Louise Henriette trouwde op 7 december 1646, haar negentiende verjaardag, te 's-Gravenhage met keurvorst Frederik Willem I van Brandenburg (1620-1688). Uit dit huwelijk werden zes kinderen geboren. Alleen Frederik werd ouder dan 21 jaar:

  • Willem Hendrik (21 mei 1648 - 24 oktober 1649)
  • Karel Emiel, kroonprins van Brandenburg (16 februari 1655 - 7 december 1674)
  • Frederik III van Brandenburg (11 juli 1657 - 25 februari 1713), later Frederik I van Pruisen, gehuwd met Elisabeth Henriëtte van Hessen-Kassel
  • Amalia (19 november 1664 - 1 februari 1665)
  • Hendrik (19. November 1664 - 26 november 1664)
  • Lodewijk, prins van Brandenburg (8 juli 1666 - 8 april 1687), deze trouwde op 7 januari 1681 in Königsberg met prinses Louise Charlotte Radziwill (1667–1695), enige dochter en erfgename van prins Boguslaw Radziwill. Na zijn huwelijk verbleef Lodewijk langere tijd te Utrecht.

Stamboom[bewerken]

Stamboom Louise Henriëtte van Nassau
Grootouders

Willem van Oranje (1533-1584)
x 1583
Louise de Coligny (1555-1620)

Johan Albrecht I van Solms-Braunfels
x
Agnes van Sayn-Wittgenstein

Ouders

Frederik Hendrik van Oranje (1584-1647)
x 1625
Amalia van Solms (1602-1675)

Louise Henriëtte van Nassau (1627-1667)

Externe link[bewerken]