Messier 110

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Messier 110
Messier 110.jpg
Sterrenbeeld Andromeda
Type Elliptisch sterrenstelsel (E6p)
Messieraanduiding M110
NGC NGC 205
Rechte klimming 0u40,4m
Declinatie
(Epoche 2000)
+41° 41'
Magnitude 8,5 (-15,5m abs)
Afstand 2,9 miljoen lichtjaar
Schijnbare afmeting 17 x 10 boogminuten
Diameter 7000 lichtjaar
Massa 3,6 - 15 miljard x Zon
Portaal  Portaalicoon   Heelal

M110 (ook Messier 110 of NGC 205) is een elliptisch sterrenstelsel en een satellietstelsel van het stelsel Andromeda.

Geschiedenis[bewerken]

M110 werd ontdekt op 10 augustus 1773 door de Franse astronoom Charles Messier. Merkwaardig genoeg voegde hij ze nooit toe aan zijn catalogus, maar beperkte hij zich tot het tekenen ervan op zijn schema's van de "Grote Nevel van Andromeda". Het is pas in 1966 toegevoegd door Kenneth Glyn Jones. Onafhankelijk hiervan ontdekte Caroline Herschel hem op 27 augustus 1783 en William Herschel catalogiseerde hem op 5 oktober 1784 als H V.18.

Algemene informatie[bewerken]

M110 maakt deel uit van de lokale Groep van sterrenstelsels. Zoals M32 beschrijft het een baan om het stelsel Andromeda, het bevindt zich voor een aardse waarnemer ten noordoosten daarvan.

Rond M110 is een halo waarin acht bolhopen zijn waargenomen. In het centrum worden sterren gevormd: jonge, blauwe sterren zijn er waargenomen.

Dit stelsel is van het type E6p met p voor peculiar (Engels: bijzonder, eigenaardig) omdat het donkere structuren bevat, waarschijnlijk stofwolken. M110 wordt tegenwoordig geklasseerd als een sferoïde sterrenstelsel.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]