Nationaal park Iguaçu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nationaal Park Iguaçu
Werelderfgoed natuur
Garganta del Diablo or Devil Throat Iguazu Falls Argentina Luca Galuzzi 2005.JPG
Land Vlag van Brazilië Brazilië
UNESCO-regio Latijns-Amerika en Caraïben
Criteria vii, x
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 355
Inschrijving 1986 (10e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
Nationaal Park Iguaçu
IUCN-categorie II (Nationaal park)
Nationaal park Iguaçu
Nationaal park Iguaçu
Locatie Paraná
Coördinaten 25° 41′ ZB, 54° 26′ WL
Oppervlakte 1852,6
Opgericht 1939
Portaal  Portaalicoon   Brazilië

Het nationaal park Iguaçu (Portugees: Parque Nacional do Iguaçu) is een groot natuurpark in het zuidwesten van de Braziliaanse staat Paraná, vlak bij het drielandenpunt tussen Argentinië, Paraguay en Brazilië, waar de rivieren de Paraná en de Iguaçu samenvloeien. In het zuiden grenst het aan het Argentijnse nationaal park Iguazú. Beide namen zijn afgeleid van de Guaraní woorden í (water) en guazú (groot). Nabij het park ligt de op één na grootste stuwdam ter wereld, de Itaipudam, gevoed door de Paraná rivier.

Het park werd gecreëerd op 10 januari 1939 en heeft een oppervlakte van 185.262,2 ha. Het is beroemd vanwege de 2700 meter brede Iguaçuwatervallen op de grens met Argentinië, die een grote toeristische trekpleister vormen. Het meest indrukwekkende deel hiervan is de zogenaamde duivelskeel (Portugees: garganta do diabo), een (bijna) cirkelvormige waterval van 80 m hoog. Rondom de waterval bevindt zich een subtropisch regenwoud met meer dan 2700 plantensoorten. In het park komen dieren voor zoals de reuzenotter, de reuzenmiereneter, de tapir, de jaguar en de kaaiman. Het park staat sinds 1986 op de Werelderfgoedlijst.

Externe links[bewerken]