Reuzenmiereneter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Reuzenmiereneter
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2014)
Myrmecophaga tridactyla - Phoenix Zoo.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Pilosa (Luiaards en miereneters)
Familie: Myrmecophagidae (Miereneters)
Geslacht: Myrmecophaga
Soort
Myrmecophaga tridactyla
Linnaeus, 1758
Voorkomen(blauw: komt nog voor, oranje: waarschijnlik uitgestorven)
Voorkomen
(blauw: komt nog voor, oranje: waarschijnlik uitgestorven)
Afbeeldingen Reuzenmiereneter op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Reuzenmiereneter op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De reuzenmiereneter (Myrmecophaga tridactyla), ook grote miereneter, mierenbeer of yoeroemi genoemd, is het grootste lid uit de familie der echte miereneters (Myrmecophagidae).

Uiterlijk[bewerken]

Miereneters hebben een lange, smalle snuit en een lange staart. Om hun scherpe klauwen niet door het lopen te laten slijten, lopen ze op hun polsen, met de scherpe klauwen naar binnen gevouwen. Een volwassen miereneter weegt 40 kilo en is 1 tot 2 meter lang.[2] De staart voegt hier nog 60 tot 90 cm aan toe. Een miereneter kan dus, van snuit tot staartpunt gemeten, ruim 2 meter lang zijn. Hij is bij de schouders ongeveer 60 cm hoog.

Een miereneter heeft korte oorschelpen, kleine ogen en een grijs-bruine vacht die uit korte, stevige haren bestaat. De kop is lichter van kleur dan de achterzijde. Een brede zwarte band, met een witte streep begrensd, begint op de borst, en loopt over de schouder naar zijn middel. Deze streep geeft een camouflage-effect.

Voedsel[bewerken]

Miereneter met uitgestoken tong

De miereneter leeft van mieren en termieten. Hij gebruikt zijn scherpe klauwen om de mierennesten of holen open te scheuren, waarna hij z'n snuit naar binnen steekt. Met zijn 60 cm lange tong slurpt hij dan de mieren op. Door het kleverige speeksel blijven de dieren hier gemakkelijk op kleven. Hij steekt zijn tong zo'n 150 keer per minuut naar buiten, en eet daarmee tot 30.000 mieren per dag.

Miereneters hebben geen tanden. Wel zijn de speekselklieren goed ontwikkeld. Ze kauwen hun prooi met harde delen van hun gehemelte. De taak van het gebit is overgenomen door wrijfplaten in een gedeelte van de maag.

Voortplanting[bewerken]

De miereneter krijgt per worp één jong. De moeder draagt dit in het lange haar op de rug. De draagtijd bedraagt 190 dagen.

De reuzenmiereneter wordt tot 25 jaar oud. Zijn natuurlijke vijanden zijn de jaguar en poema. Ze kunnen zich tegen deze dieren met hun scherpe klauwen verdedigen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Reuzenmiereneter op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5