Oceanografie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Oceanografie of zeekunde is de aardwetenschap die de hydrosfeer bestudeert zoals de meteorologie en de atmosfeer. Hierbij wordt veel aandacht besteed aan zeestromen en de wisselwerking tussen de oceanen en het klimaat. Waar oceanografie meer beschrijvend zou moeten zijn en oceanologie meer verklarend, worden deze begrippen in Nederland door elkaar gebruikt, waarbij de eerste term bekender is in de wetenschap en de tweede meer in technische kringen.

Degene die zich hiermee bezighoudt wordt oceanograaf genoemd.

Oceanografie is onderverdeeld in de mariene biologie (het leven in de oceanen), en de mariene chemie en geochemie (de studie van de kringloop van koolstof en andere chemische componenten in het zeewater) en de fysische oceanografie.

De fysische oceanografie bestudeert uitsluitend de natuurkundige eigenschappen van de oceanen, zoals zeestromen, de rol van de oceanen voor het klimaat en klimaatverandering, de interactie met de atmosfeer, zeespiegelstijging, El Niño, getijden, golven en golfvoorspellingen en stormvloeden.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) afkomstig van de website van het KNMI.