Ooievaars

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ooievaars
Ciconia ciconia (Ooievaar)
Ciconia ciconia (Ooievaar)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Ciconiiformes (Ooievaarachtigen)
Familie
Ciconiidae
(Gray, 1840)
Afbeeldingen Ooievaars op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Ooievaars op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Ooievaars (Ciconiidae) zijn de bekendste vogels uit de familie van de ooievaarachtigen. De familie telt 19 soorten.[1]

Kenmerken[bewerken]

Ooievaars zijn een groep grote vogels met lange poten en een lange hals. Zij hebben een lange, rechte en stevige snavel. Ze hebben vrij korte tenen die aan de basis enigszins gewebd zijn. Zij hebben enige kenmerken gemeen met de Gieren van de Nieuwe Wereld (Cathartidae), onder andere dat ze bij dreigende oververhitting hun poten met vloeibare uitwerpselen bedekken om zo door verdamping warmte te verliezen. Zij hebben een statige manier van lopen en in tegenstelling tot de reigers vliegen ze met gestrekte hals. Zij zweven vaak groepsgewijs op de thermiek rond, soms tot grote hoogte.

Leefwijze[bewerken]

Zij houden van drassige gebieden en eten vooral insecten, kikkers, kleine reptielen en andere waterbewoners, hoewel sommigen ook aaseters zijn. Ze hebben geen roep omdat er spieren in hun keel ontbreken en gebruiken snavelgeklepper om elkaar te begroeten.

Fossielen[bewerken]

De oudste fossiele vertegenwoordiger van de groep is uit het vroege Oligoceen van het Fayyum in Egypte en draagt de naam Palaeoephippiorhynchus dietrichi.

Taxonomie[bewerken]

De volgende geslachten zijn bij de familie ingedeeld:

Trivia[bewerken]

Het Henegouwse vogelpark "Paradisio" heeft een honderdtal ooievaars in zijn bestand, waarvan een groot aantal tot bedreigde soorten behoren. Zij zijn ingeschakeld in een wereldwijd kweekprogramma ter bestendiging van de soorten.

De ooievaar is vooral ook bekend door het feit als symbool van de brenger van baby's en ook nog door het fenomeen van de vogeltrek, die het eerst bij deze vogels is onderzocht.

Bronnen, noten en/of referenties