Oosten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met het Oosten wordt vanuit Europees perspectief het gedeelte van de wereld bedoeld dat ten oosten van Europa ligt, dat wil zeggen Azië. Men onderscheidt daarin:

In de loop van de tijd is er een verschuiving van betekenis opgetreden. Het Nabije Oosten, dat wil zeggen Turkije en Israël, de landen die aan de Middellandse Zee grenzen, worden tegenwoordig, onder invloed van wat het Midden-Oostenconflict is gaan heten, aangeduid met het Midden-Oosten, met name Israël.

Werd India oorspronkelijk ook tot het Midden-Oosten gerekend, tegenwoordig wordt het veelal aangeduid met 'het subcontinent'.

Het begrip het Nabije Oosten wordt nog nauwelijks gebruikt, behalve door historici en archeologen.

In de culturele en historische betekenis had de term oorspronkelijk betrekking op oostelijk deel van de ooit bekende wereld, dat wil zeggen het nabije deel van Azië en Oost-Europa. Inmiddels is deze term minder populair dan zijn antagonisme het Westen. Nu er meer over het Oosten bekend is, wordt vaker in meer preciezere geografische termen gesproken: Oost-Europa, het Midden-Oosten/ het Nabije Oosten en het Verre Oosten.

In het Romeinse Rijk bestond er al verschil tussen het Westelijke, Latijnse deel en het door Grieken gedomineerde Oostelijk deel. De splitsing van het Romeinse Rijk in 395 in het West-Romeinse Rijk en het Oost-Romeinse Rijk alsmede het Grote Schisma van 1054 versterkten het verschil tussen Oost en West.

Met de verspreiding van het christendom in Europa werd het verschil tussen het Westen en het Oosten uitgebreid naar de rest van Europa. Zo worden Russen en Bulgaren (beiden tot het christendom bekeerd vanuit Constantinopel) bij het Oosten gerekend, terwijl Ieren en Zweden bij het Westen horen.

Zie ook[bewerken]