Oost-Azië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De definitie van statistisch geografische regio's van Azië in gebruik bij enkele departementen van de Verenigde Naties uitsluitend voor statistische gemakken:

██ Noord-Azië

██ Centraal-Azië

██ Zuidwest-Azië

██ Zuid-Azië

██ Oost-Azië

██ Zuidoost-Azië

Oost-Azië is een gedeelte van het Aziatische continent dat bekeken kan worden vanuit zowel een geografisch als een cultureel oogpunt. Geografisch gezien, beslaat deze regio 6.640.000 km², oftewel 15% van het Aziatische continent. Cultureel gezien, omvat het de maatschappijen die zich in de Chinese invloedssfeer bevinden, waardoor in de cultuur duidelijk gezien kan worden dat zij beïnvloed zijn door de klassieke Chinese taal (met het originele karakterschrift hanzi), confucianisme en neo-confucianisme, mahayana en het daoïsme. Deze combinatie van taal, politieke filosofie en religie overlapt met het officiële geografishe gedeelte van Oost-Azië.

De volgende landen bevinden zich in het geografische Oost-Azië:

De volgende samenlevingen bevinden zich in het culturele Oost-Azië:

  • Chinese samenleving
  • Japanse samenleving
  • Koreaanse samenleving
  • Mongoolse samenleving
  • Vietnamese samenleving

De volgende landen of regio's worden soms beschouwd als deel van Oost-Azië. Een grote reden hiervoor is het verschil tussen geografische en culturele definities van 'Oost-Azië'. Politieke aspecten spelen ook een rol.

Een van de eerste Europeanen die het gebied beschreef, was Marco Polo, die China via de Zijderoute bereikte in de 13e eeuw. Zijn oom en vader waren er al eerder. Mongolië was zelfs nog eerder al bezocht door mensen als Giovanni de Plano Carpini en Willem van Ruysbroeck.

Na hem 'ontdekten' de Portugezen dit gebied en dreven handel met onder andere China. Later, vanaf 1600, deden ook de Nederlanders dit gebied aan vanaf Nederlands-Indië.