Ornithine
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| L-Ornithine | ||||
| Structuurformule en molecuulmodel | ||||
 |
||||
| Structuur van L-(+)-ornithine | ||||
| Algemeen | ||||
| Molecuulformule (uitleg) |
C5H12N2O2 | |||
| IUPAC-naam | (2S)-2,5-diaminopentaanzuur | |||
| Molmassa | 132,16098 g/mol | |||
| SMILES |
C(C[C@@H](C(=O)O)N)CN
|
|||
| InChI |
1/C5H12N2O2/c6-3-1-2-4(7)5(8)9/h4H,1-3,6-7H2,(H,8,9)/t4-/m0/s1/f/h8H
|
|||
| CAS-nummer | 70-26-8 | |||
| EG-nummer | 200-731-7 | |||
| PubChem | 6262 | |||
|
||||
Ornithine of 2,5-diaminopentaanzuur, is een niet-essentieel aminozuur, dat niet staat op de lijst van 20 aminozuren die als bouwstenen van eiwitten voorkomen. De lever kan uit arginine ornithine aanmaken. Het aminozuur speelt een belangrijke rol in het metabolisme van aminozuren. In de cyclus waarin ureum gevormd wordt, treedt ornithine als een van de intermediairen op. Ureum verwijdert stikstof en ammoniak uit het lichaam.
|
Geplaatst op:
18-09-2006 |
Dit artikel is een beginnetje over biologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |  |
