Paralympische Zomerspelen 2012

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
XIVe Paralympische Zomerspelen
Paralympische Zomerspelen 2012
Locatie Londen, Verenigd Koninkrijk
Deelnemende landen 164
Deelnemende atleten 4.200
Evenementen 503 in 20 sporten
Openingsceremonie 29 augustus 2012
Sluitingsceremonie 9 september 2012
Officiële opening door Koningin Elizabeth II
Vorige Spelen 2008: Peking (China)
Volgende Spelen 2016: Rio de Janeiro (Brazilië)
Portaal  Portaalicoon   Olympische Spelen
Sport

De XIVe Paralympische Zomerspelen werden in 2012 in Londen, Verenigd Koninkrijk gehouden, waar dat jaar ook de Olympische Spelen werden gehouden.

Voor het eerst is de regel van kracht dat de organisator van de Olympische Spelen ook de Paralympische Spelen organiseert. Sinds 1988 was deze koppeling wel gebruikelijk, maar niet verplicht.

Verstandelijke beperking[bewerken]

Voor het eerst sinds de Spelen van 2000 mogen er weer sporters met een verstandelijke beperking meedoen aan de Spelen. Er zal weer een categorie voor deze sporters zijn bij het zwemmen, atletiek en tafeltennis.

Kalender[bewerken]

De volgende tabel geeft het programma van de Spelen per dag. Een blauw vakje betekent dat er die dag wedstrijden op het programma stonden maar dat er geen medailles waren te winnen. Een geel vakje geeft aan dat er die dag medailles vielen te winnen en het getal staat voor het aantal finales.

   openingsceremonie     Wedstrijden    Wedstrijden met Medailles    slutingsceremonie
Augustus / September 2012 29
W
30
D
31
V
1
Z
2
Z
3
M
4
D
5
W
6
D
7
V
8
Z
9
Z
Gouden
Medailles
Archery - Paralympic pictogram.svg Boogschieten 4 3 2 9
Athletics - Paralympic pictogram.svg Atletiek 11 17 20 17 21 20 21 16 23 4 170
Boccia - Paralympic pictogram.svg Boccia 3 4 7
Cycling - Paralympic pictogram.svg Wielersport 5 5 5 3 18 4 6 4 50
Equestrian - Paralympic pictogram.svg Paardensport 2 3 2 4 11
Football 5-a-side - Paralympic pictogram.svg Blindenvoetbal 1 1
Football 7-a-side - Paralympic pictogram.svg CP-voetbal 1 1
Goalball - Paralympic pictogram.svg Goalball 2 2
Judo - Paralympic pictogram.svg Judo 4 4 5 13
Powerlifting - Paralympic pictogram.svg Bankdrukken 2 3 3 3 3 3 3 20
Rowing - Paralympic pictogram.svg Roeien 4 4
Sailing - Paralympic pictogram.svg Zeilen 3 3
Shooting - Paralympic pictogram.svg Schietsport 2 2 2 1 1 1 1 2 12
Swimming - Paralympic pictogram.svg Zwemmen 15 15 15 14 14 15 15 15 15 15 148
Table tennis - Paralympic pictogram.svg Tafeltennis 11 10 4 4 29
Volleyball - Paralympic pictogram.svg Volleybal 1 1 2
Wheelchair basketball - Paralympic pictogram.svg Basketbal 1 1 2
Wheelchair fencing - Paralympic pictogram.svg Schermen 4 4 2 1 1 12
Wheelchair rugby - Paralympic pictogram.svg Rugby 1 1
Wheelchair tennis - Paralympic pictogram.svg Tennis 1 2 3 6
Aantal 28 40 49 59 51 54 64 47 48 57 6 503
Aantal 28 68 117 176 227 281 345 392 440 497 503
ceremonies      
Augustus / Septimber 2012 29
W
30
D
31
V
1
Z
2
ZS
3
M
4
D
5
W
6
D
7
V
8
Z
9
Z
Goud
Medailles

Sporten[bewerken]

Op het programma stonden 20 paralympische sporten. De links verwijzen naar het artikel over deze sport bij deze Paralympische Spelen.

Medaillespiegel[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie medaillespiegel van de Paralympische Zomerspelen 2012 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Het IPC stelt officieel geen medaillespiegel op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In de spiegel wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.

De onderstaande tabel geeft de top-10, aangevuld met België. In de tabel heeft het gastland een blauwe achtergrond.

 Plaats  Land NPC Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van China China CHN 95 71 65 231
2 Vlag van Rusland Rusland RUS 36 38 28 102
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië GBR 34 43 43 120
4 Vlag van Oekraïne Oekraïne UKR 32 24 28 84
5 Vlag van Australië Australië AUS 32 23 30 85
6 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten USA 31 29 38 98
7 Vlag van Brazilië Brazilië BRA 21 14 8 43
8 Vlag van Duitsland Duitsland GER 18 26 22 66
9 Vlag van Polen Polen POL 14 13 9 36
10 Vlag van Nederland Nederland NED 10 10 19 39
36 Vlag van België België BEL 3 1 3 7

Deelnemende landen[bewerken]

De volgende 164 Nationaal Paralympisch Comités werden tijdens de Spelen door een of meerdere sporters vertegenwoordigd. De links voeren naar het artikel van het betreffende land op de Paralympische Zomerspelen. Tussen haakjes staat het aantal deelnemers.

Vlag van Afghanistan Afghanistan (1)
Vlag van Albanië Albanië (1)
Vlag van Algerije Algerije (33)
Vlag van Amerikaanse Maagdeneilanden Amerikaanse Maagdeneilanden
Vlag van Andorra Andorra (1)
Vlag van Angola Angola (4)
Vlag van Antigua en Barbuda Antigua en Barbuda (1)
Vlag van Argentinië Argentinië (63)
Vlag van Armenië Armenië (2)
Vlag van Australië Australië (172)
Vlag van Azerbeidzjan Azerbeidzjan (21)
Vlag van Bahrein Bahrein (2)
Vlag van Barbados Barbados (1)
Vlag van België België (42)
Vlag van Benin Benin (1)
Vlag van Bermuda Bermuda (1)
Vlag van Bosnië en Herzegovina Bosnië en Herzegovina (13)
Vlag van Brazilië Brazilië (185)
Vlag van Brunei Brunei (1)
Vlag van Bulgarije Bulgarije (8)
Vlag van Burkina Faso Burkina Faso (2)
Vlag van Burundi Burundi (1)
Vlag van Cambodja Cambodja (1)
Vlag van Canada Canada (157)
Vlag van Centraal-Afrikaanse Republiek Centraal-Afrikaanse Republiek (1)
Vlag van Chili Chili (7)
Vlag van China China (294)
Vlag van Chinees Taipei Chinees Taipei
Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Comoren Comoren
Vlag van Congo-Kinshasa Congo-Kinshasa
Vlag van Costa Rica Costa Rica
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Cyprus Cyprus
Vlag van Denemarken Denemarken
Vlag van Djibouti Djibouti
Vlag van Dominicaanse Republiek Dominicaanse Republiek
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Ecuador Ecuador
Vlag van Egypte Egypte
Vlag van El Salvador El Salvador

Vlag van Estland Estland
Vlag van Ethiopië Ethiopië
Vlag van Faeröer Faeröer
Vlag van Fiji Fiji
Vlag van Filipijnen Filipijnen
Vlag van Finland Finland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Gabon Gabon
Vlag van Gambia Gambia
Vlag van Georgië Georgië
Vlag van Ghana Ghana
Vlag van Griekenland Griekenland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Vlag van Guatemala Guatemala
Vlag van Guinee-Bissau Guinee-Bissau
Vlag van Haïti Haïti
Vlag van Honduras Honduras
Vlag van Hongarije Hongarije
Vlag van Hongkong Hongkong
Vlag van Ierland Ierland
Vlag van IJsland IJsland
Vlag van India India
Vlag van Indonesië Indonesië
Vlag van Irak Irak
Vlag van Iran Iran
Vlag van Israël Israël
Vlag van Italië Italië
Vlag van Ivoorkust Ivoorkust
Vlag van Jamaica Jamaica
Vlag van Japan Japan
Vlag van Jordanië Jordanië
Vlag van Kaapverdië Kaapverdië (1)
Vlag van Kameroen Kameroen (1)
Vlag van Kazachstan Kazachstan
Vlag van Kenia Kenia
Vlag van Kirgizië Kirgizië
Vlag van Koeweit Koeweit
Vlag van Kroatië Kroatië
Vlag van Laos Laos
Vlag van Lesotho Lesotho
Vlag van Letland Letland

Vlag van Libanon Libanon
Vlag van Liberia Liberia
Vlag van Libië Libië
Vlag van Litouwen Litouwen
Vlag van Macau Macau
Vlag van Macedonië Macedonië
Vlag van Madagaskar Madagaskar
Vlag van Maleisië Maleisië
Vlag van Mali Mali
Vlag van Malta Malta
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Mauritanië Mauritanië
Vlag van Mauritius Mauritius
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Moldavië Moldavië
Vlag van Mongolië Mongolië
Vlag van Montenegro Montenegro
Vlag van Mozambique Mozambique
Vlag van Myanmar Myanmar
Vlag van Namibië Namibië
Vlag van Nederland Nederland (92)
Vlag van Nepal Nepal
Vlag van Nicaragua Nicaragua
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Vlag van Niger Niger
Vlag van Nigeria Nigeria
Vlag van Noord-Korea Noord-Korea
Vlag van Noorwegen Noorwegen
Vlag van Oeganda Oeganda
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Vlag van Oezbekistan Oezbekistan
Vlag van Oman Oman
Vlag van Oost-Timor Oost-Timor
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk (35)
Vlag van Pakistan Pakistan
Vlag van Palestina Palestina
Vlag van Panama Panama
Vlag van Papoea-Nieuw-Guinea Papoea-Nieuw-Guinea
Vlag van Peru Peru
Vlag van Polen Polen
Vlag van Portugal Portugal

Vlag van Puerto Rico Puerto Rico
Vlag van Qatar Qatar
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Rwanda Rwanda
Vlag van Salomonseilanden Salomonseilanden
Vlag van Samoa Samoa
Vlag van San Marino San Marino
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië
Vlag van Senegal Senegal
Vlag van Servië Servië
Vlag van Sierra Leone Sierra Leone
Vlag van Singapore Singapore
Vlag van Slovenië Slovenië
Vlag van Slowakije Slowakije
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Sri Lanka Sri Lanka
Vlag van Suriname Suriname (1)
Vlag van Syrië Syrië
Vlag van Tadzjikistan Tadzjikistan
Vlag van Tanzania Tanzania
Vlag van Thailand Thailand
Vlag van Tonga Tonga
Vlag van Trinidad en Tobago Trinidad en Tobago
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Tunesië Tunesië
Vlag van Turkije Turkije
Vlag van Turkmenistan Turkmenistan
Vlag van Uruguay Uruguay
Vlag van Vanuatu Vanuatu
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Vietnam Vietnam
Vlag van Wit-Rusland Wit-Rusland (33)
Vlag van Zambia Zambia
Vlag van Zimbabwe Zimbabwe
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Vlag van Zweden Zweden
Vlag van Zwitserland Zwitserland

Albanië, Antigua en Barbuda, Brunei en Kameroen maakten hun debuut op de Paralympische Spelen. Andorra maakte haar debuut op de Paralympische Zomerspelen, nadat het wel aanwezig was op de Paralympische Winterspelen 2002, 2006 en 2010. Botswana en Malawi zouden ook meedoen aan de Paralympische Spelen, maar trokken zich terug.

Hoogtepunten[bewerken]

Een fragment uit de volleybalwedstrijd Nederland - Japan
Medaille uitreiking 200 m Vrije Slag S14 met bronzen medaille van Marlou van der Kulk
Marathon Klasse T54 Wheelen

Dag 1: 30 augustus[bewerken]

De allereerste gouden medaille van deze Paralympics is naar China gegaan. Zhang Cuiping won de 10 meter staand luchtgeweer SH1-klasse in de schietsport. Met grote overmacht schoot ze een nieuw wereldrecord en eindigde uiteindelijk met 7.3 punten voorsprong op de nummer twee, Manuela Schermund uit Duitsland. Ook de tweede gouden medaille is naar China gegaan. Li Zhang Yu reed de snelste tijd in de individuele tijdrit van 1 kilometer in de C1-2-3 klasse van het baanwielrennen. Opvallend: tijdens de Olympische Spelen won China ook de allereerste gouden medaille, die was ook in de schietsport.

Voor Nederland was er op de eerste dag ook een medaille. Mirjam de Koning-Peper won brons de 100 meter rugslag S6-klasse in het zwemmen. In Beijing 2008 won ze dit onderdeel nog. De gouden medaille ging naar Lu Dong uit China, in een nieuw wereldrecord.

De eerste gouden medaille voor het thuisland is ook een feit. Sarah Storey heeft hier voor gezorgd in de individuele achtervolging voor de C5 klasse van het baanwielrennen. Later op de dag won ook Jonathan Fox goud. Hij deed dat in het zwemmen in de 100 meter rugslag S7.

Natalie du Toit won haar elfde gouden Paralympische medaille ooit. Dit gebeurde in de 100 meter rugslag S9 klasse. In 2008 nam de Zuid-Afrikaanse deel aan de Olympische Spelen, op de 10 kilometer open water.[1]

Dag 2: 31 augustus[bewerken]

De eerste van de drie Nederlandse medailles van de dag werd gewonnen door Marc Evers. In de finale 100 meter rugslag S14 tikte hij in een nieuw wereldrecord aan en won daarmee het goud. Direct na de mannenwedstrijd van dit onderdeel waren de vrouwen aan de beurt. Hierin won Marlou van der Kulk de bronzen medaille.

Op de eerste finale van een 100 meter atletiek deze Spelen was er voor Nederland ook een medaille. In de T34-klasse voor vrouwen ging het zilver naar Amy Siemons. Zij eindigde op bijna anderhalve seconde van de Britse Hannah Cockroft die een nieuw Paralympisch record liep.

Vandaag werd er in elke powerlift-klasse een medaille gewonnen door Nigeria. De eerste medaille was een gouden voor Ivory Nwokorie in de klasse tot 44 kilogram voor vrouwen. Bij de mannen won eerst Ikechukwu Obichukwu zilver in de klasse tot 52 kilogram, daarna won Anthony Ulonnam diezelfde kleur in de klasse tot 56 kilogram.

In de klasse tot 73 kilogram voor mannen in het judo zorgde Sharif Khalilov voor de allereerste Paralympische medaille voor Oezbekistan ooit: zilver.

De broers Oliver en Sam Hynd, uit het thuisland, hebben in de 400 meter vrije slag S8 zilver en brons gewonnen. De jongste broer, Oliver, eindigde vlak achter winnaar Wang Yinan, maar ruim voor zijn oudere broer.[2]

Dag 3: 1 september[bewerken]

Richard Whiteheat werd voor het Verenigd Koninkrijk de held van de dag. Met een nieuw wereldrecord liep hij naar het goud in de 200 meter T42. Hij kwam met meer dan een seconde voorsprong op de zilveren medaillewinnaar Shaquille Vance, uit de Verenigde Staten, over de streep.

In hetzelfde stadion was wheeler Leo Pekka Tahti even onverslaanbaar. In de heats verbeterde hij zijn eigen wereldrecord met bijna een tiende. Supachai Koysub, die tweede werd in de heat, was in geen velden of wegen te bekennen. Hij finishde op acht tienden.

In het powerliften schreef Esther Oyema uit Nigeria geschiedenis. Tot tweemaal verbeterde ze het wereldrecord. In de categorie tot 48 kilogram stond voorafgaand aan de finale het wereldrecord op 130 kilogram. In de eerste poging van Oyema had ze dat gewicht al evenaard. In haar tweede poging lifte ze 132 kilogram en in de derde en laatste poging lifte ze 135 kilogram. In een recordpoging ging ze tenslotte nog voor 140 kilogram, maar die poging werd niet goedgekeurd.

Alyda Norbruis heeft voor Nederland zilver gewonnen in het baanwielrennen. Ze deed dat in de tijdrit over 500 meter in de C1-2-3 klasse. Daarnaast wonnen Rinne Oost, Maurice Deelen en Lisa den Braber brons voor Nederland. Oost deed dat in het baanwielrennen, Deelen en Den Braber in het zwemmen.

Marieke Vervoort heeft voor de eerste Belgische medaille gezorgd op deze Paralympische Spelen. Ze won zilver in de 200 meter T52 in het atletiek.[3]

Dag 4: 2 september[bewerken]

Vandaag werd de tiende medaille voor Nederland gewonnen. In totaal kwamen er vandaag vijf medailles gewonnen door Nederland.

Oscar Pistorius heeft geen goud gewonnen in de 200 meter T44. Dat ging naar de Braziliaan Alan Fonteles Cardoso Oliveira.

Dag 5: 3 september[bewerken]

Kelly van Zon heeft goud gewonnen in de 7-klasse van het tafeltennis. In het zwembad won ook Michael Schoenmaker een gouden medaille. Hij was de beste in de 50 meter schoolslag SB3. Maurice Deelen zijn tweede medaille van deze Paralympics: brons.

Iliesa Delana heeft de eerste medaille voor Fiji ooit gewonnen. Hij won goud in het hoogspringen F42.[4]

Dag 6: 4 september[bewerken]

De eerste medaille voor Nederland vandaag kwam van Frank Hosmar in de paardensport. In de vrije stijl IV-graad won hij zijn tweede bronzen medaille van de Spelen. Het goud ging naar de Belgische Michèle George, haar tweede van deze Spelen. Zwemster Mirjam de Koning-Peper won ook haar tweede medaille in London. Ze won goud in de 50 meter vrije slag S6 in een nieuw Paralympisch record.

In de T46-klasse van het hoogspringen voor mannen heeft Pradeep Sanjaya Uggl Dena Pathirannehelag de eerste medaille voor Sri Lanka ooit gewonnen: brons. Ook Ethiopië heeft de eerste Paralympische medaille ooit gewonnen vandaag. In de 1500 meter T46 atletiek eindigde Wondiye Fikre Indelbu als tweede.[5]

Dag 7: 5 september[bewerken]

Alessandro Zanardi, ook wel bekend als Alex Zanardi, heeft goud gewonnen in de tijdrit H 4 van het wegwielrennen. De oud Formule 1-coureur kreeg in 2001 een ongeluk waarna hij zijn beide benen moest missen. De Italiaan ging nog wel terug de autosport in, maar specialiseerde zich vanaf 2007 in het handbiken.

Marieke Vervoort heeft de derde gouden medaille voor België binnengehaald. Ze won de 100 meter T52 in een nieuw Paralympisch record. Vervoort won ook al zilver deze Spelen.

Oscar Pistorius heeft zijn eerste gouden medaille van deze Spelen binnen. Op de 4×100 meter estafette T42/T46 won hij met Zuid-Afrika het goud, in een nieuw wereldrecord. In de 200 meter T44 werd hij nog verrassend verslagen.

Voor Nederland wonnen Laura de Vaan, Kathrin Goeken en Maurice Deelen een medaille. Goeken won de gouden medaille in de tijdrit B van het wielrennen, waar De Vaan brons won in de tijdrit H 4. Maurice Deelen won zijn derde medaille al van deze Spelen. In de 200 meter wisselslag SM8 zwom hij naar de bronzen medaille.

Algerije is het eerste land dat een volledig podium voor zich heeft op een onderdeel deze Paralympische Spelen. In het kogelstoten F32/33 ging het goud naar Kamel Kardjena, het zilver naar Karim Betina en het brons naar Mounir Bakiri. Ook Brazilië had een volledig podium. De Brazilianen domineerden de 100 meter T11, ook in het atletiek.[6]

Dag 8: 6 september[bewerken]

Er werd niet gezeild vandaag voor de medailles. De Medal races zijn allemaal afgelast vanwege te weinig wind. De standen van gisteren zijn nu de eindstand geworden en daar worden de medailles op gebaseerd. Dat betekent goud voor de Nederlandse drie persoons Keelboot. Daarnaast won Thierry Schmitter in de één-persoons Keelboat.

Nederland won verder nog zeven medailles. Lisette Teunissen won goud, zij deed op de 50 meter rugslag S4 in het zwemmen. Marlou van Rhijn won ook het goud, alleen dan in de 200 meter T44 in het atletiektoernooi, met een nieuw wereldrecord. In een andere klasse van de 200 meter, de T34, won Amy Siemons zilver en Desiree Vranken het brons. In het wegwielrennen kwam er een bronzen medaille aan voor Marc Evers en Magda Toeters won zilver in het zwemmen.

In het rolstoeltennis krijgt Nederland een volledig podium. Jiske Griffioen won het brons door te winnen van de Duitse Sabine Ellerbrock. De finale om het goud, 7 september, gaat tussen Esther Vergeer en Aniek van Koot. Bij de mannen enkels zitten er geen Nederlanders in de finale. Wel gaat de finale om het brons tussen Maikel Scheffers en Ronald Vink. Zij verloren allebei hun halve finale.

Jonnie Peacock liep met een tijd van 10.90 in de 100 meter T44 slechts vijf honderdsten boven het wereldrecord. De 19-jarige Brit won wel de gouden medaille. Oscar Pistorius eindigde net buiten het podium, vierde.[7]

Dag 9: 7 september[bewerken]

Op vrijdag 7 september 2012 om 13.00 uur zond de NOS de individuele vrouwenfinale tennis tussen Esther Vergeer en Aniek van Koot uit. De finale werd gewonnen door Esther Vergeer.[8] Dit was voor het eerst in de Nederlandse geschiedenis dat er een paralympische finale live werd uitgezonden op de Nederlandse publieke omroep.

Dag 10: 8 september[bewerken]

Oscar Pistorius won de gouden medaille op de 400 meter T44. De Zuid-Afrikaan legde deze afstand in 46.68 seconden af, een nieuw Paralympisch record.

Esther Vergeer won samen met Marjolein Buis de gouden medaille in de vrouwendubbel van het rolstoeltennis. Met 6-1 en 6-3 waren ze te sterk voor Van Koot en Jiske Griffioen.

In het tafeltennis ging China met alle vier de gouden medailles van de dag naar huis. Het gaat om de wedstrijden voor landenteams in de klassen 4-5, en 6-10 voor vrouwen, en de klassen 4-5 en 6-10 voor mannen.

Mascottes[bewerken]

De officiële mascottes werden in mei 2010 voor het eerst gepresenteerd. Wenlock en Mandeville zijn de namen. De mascotte is een soort ruimtewezen met één oog en draagt het embleem van deze Olympische Spelen op de borst. De naam Wenlock komt van de plaats Much Wenlock, in Shropshire. In Much Wenlock kreeg Pierre de Coubertin zijn idee om de Olympische Spelen nieuw leven in te blazen. De naam Mandeville komt van de plaats Stoke Mandeville waar de eerste internationale sportwedstrijden voor sporters met een lichamelijke handicap werden gehouden een voorloper van de Paralympische Spelen. Uit een filmpje op de site van deze Spelen blijkt dat de mascotte zou zijn ontstaan toen een werknemer van een ijzerverwerking vlak voor zijn pensioen zijn laatste paal van het Olympisch Stadion maakte en van de stukjes ijzer die zijn samengesmolten op de vloer twee poppetjes voor zijn kleinkinderen maakte. Toen de kleinkinderen ermee gingen spelen, werden de poppetjes geraakt door een regenboog, waardoor deze tot leven kwamen en mascottes werden van de Olympische Spelen. Het ene poppetje, Wenlock voor de Olympische Spelen, en Mandeville voor de Paralympische Spelen.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties