Paramilitair

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Paramilitaire eenheden zijn geüniformeerde, bewapende en op militaire leest geschoeide eenheden die niet direct aan de strijdkrachten van een land verbonden zijn en die geen politieagenten zijn. Voorbeelden van paramilitaire eenheden zijn de kustwachten, de Spaanse Guardia Civil. Ook de gekazerneerde politie in een aantal Oostblokstaten was paramilitair.

Bij het beoordelen van de mankracht en slagkracht van een krijgsmacht worden de paramilitairen ook meegerekend.

De Conventie van Geneve[1] beschermt ook krijgsgevangen paramilitairen. Alleen die combattanten die niet aan de regels van de conventie voldoen zijn in de ogen van het internationaal recht franc-tireurs[2] die onder voorwaarden binnen de bepalingen van de Conventie vallen[3] of huurlingen die niet door de Conventie worden beschermd.

Paramilitaire eenheden die niet strikt georganiseerd zijn[bewerken]

Paramilitair is ook een aanduiding voor groepen die zich hebben bewapend en gewapende acties uitvoeren, maar niet tot de strijdkrachten behoren. Hiertoe behoren onder meer doodseskaders, vigilantes (burgerwachten) en milities. Het belang van paramilitaire eenheden is in de loop der jaren toegenomen ten opzichte van dat van de reguliere krijgsmacht.

Omdat paramilitairen niet tot het reguliere leger behoren, is hun discipline en hun gevechtskwaliteit in veel gevallen beduidend minder. Daarentegen zijn ze, zeker wanneer het om bewapende burgers gaat, veel goedkoper. Ze gelden als een onderdeel dat gemakkelijker dan de gewone strijdkrachten buiten de wet kan opereren. Ze krijgen meestal de militair minder 'gevoelige' taken toebedeeld. Zo zal een paramilitaire eenheid vaak niet worden ingezet voor een tactische operatie, maar wel bijvoorbeeld voor grensbewaking of intimidatie van burgers. Soms worden paramilitairen ook ingezet als 'kanonnenvoer' bij frontale aanvallen.

Paramilitairen hebben een slechte reputatie vanwege hun inzet bij bepaalde taken die kunnen leiden tot oorlogsmisdaden zoals intimidatie en executie van burgers, etnische zuiveringen, concentratiekampbewaking, couppogingen en dergelijke.

Voorbeelden van paramilitaire groeperingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Geneva Convention relative to the Treatment of Prisoners of War, 75 U.N.T.S. 135, entered into force Oct. 21, 1950.
  2. http://www1.umn.edu/humanrts/instree/y3gctpw.htm
  3. Artikel 4 Conventie van 1949. Ze moeten om beschermd te worden door de Verdrag van Den Haag van 1899 en 1907 en de daaropvolgende Conventie van Genève herkenbaar zijn aan een op afstand herkenbaar uniek en aan hen verstrekt insigne zoals een band om de arm, hiërarchisch georganiseerd zijn, de oorlogswetten erkennen en openlijk wapens dragen.