Schutzstaffel
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Schutzstaffel (Nederlands: beschermingsafdeling), beter bekend onder de afkorting SS, was een paramilitaire organisatie binnen de Duitse nazi-partij, de NSDAP. De SS werd in 1925 opgericht en was oorspronkelijk de persoonlijke lijfwacht van Adolf Hitler. De groepering groeide uit tot wat de nazi's beschouwden als een elite-eenheid. De SS had haar eigen kentekens, uniformen en militaire rangen. Ze wordt gezien als de wreedste en bruutste tak van de nazi-organisatie, en is in de processen van Neurenberg formeel bestempeld als criminele organisatie.
Heden ten dage (2008) is de afkorting SS nog steeds omstreden en tracht men deze zoveel mogelijk te vermijden. Nederlandse postcodes en autokentekens met SS komen bijvoorbeeld niet voor, en SS wordt ook niet gebruikt voor de afkorting van organisaties. Om dezelfde reden vermijdt men ook vaak voornamencombinaties die tot de initialen S.S. leiden. Het Haagse station SS, dat al voor de oorlog bestond, bleef echter tot 1973 bestaan.
Inhoud |
[bewerk] Organisatie, werkwijze en misdaden
De SS was oorspronkelijk een zelfstandig, geheim functionerend onderdeel van de Sturmabteilung (SA) en werd later hiervan afgesplitst. Ze functioneerden onder meer als lijfwacht van de partijleider en latere dictator Adolf Hitler. Leden werden ook wel Zwarthemden genoemd, net als de Italiaanse fascisten. Een onderdeel van de SS was verantwoordelijk voor de bewaking van concentratiekampen. De Waffen-SS maakte geen deel uit van deze bewakingseenheden, maar individuele leden werden er om verschillende redenen ook te werk gesteld. De SS telde op haar hoogtepunt een miljoen leden, waarvan, volgens Höhne (zie bibliografie), zo'n 50.000 zich schuldig hebben gemaakt aan misdaden tegen de menselijkheid.
Veel Duitsers bewonderden de SS vanwege hun discipline met name in vergelijking met de SA. SS'ers waren al vóór de Tweede Wereldoorlog berucht om hun wrede optreden.
De leider van de SS was Heinrich Himmler sinds 1929. Hij werd door Hitler benoemd tot bevelhebber van de politie in nazi-Duitsland. Himmler richtte samen met zijn ondergeschikte Reinhard Heydrich de SD (Sicherheitsdienst) op. Na diverse organisatieveranderingen behoorden de SD en de Gestapo tot het Reichssicherheitshauptamt (RSHA) waarvan eerst Reinhard Heydrich de leider was en daarna Ernst Kaltenbrunner. De Gestapo vervolgde mogelijke politieke tegenstanders en zette hen in preventieve hechtenis in concentratiekampen. De SS-Einsatzgruppen vielen direct onder de verantwoordelijkheid van het RSHA. De Gestapo was de officiële, verantwoordelijke afdeling voor de jodenvervolging. De chef van de Gestapo was Heinrich Müller. Adolf Eichmann was de directe ondergeschikte van Müller.
In 1945 pleegde Hitler zelfmoord, maar de SS bood nog hevig verzet. Heinrich Himmler probeerde in verklede toestand te vluchten maar werd herkend en pleegde zelfmoord. De SS hield op te bestaan na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa. De processen van Neurenberg verklaarden de SS tot een criminele organisatie.
[bewerk] Organisatie van de SS
De dienst die veel verschillende taken van de SS coördineerde was het Reichssicherheitshauptamt (RSHA). De RSHA had het bevel over de Sicherheitsdienst (SD), de Einsatzgruppen (de moordcommando's die achter de linies de plaatselijke Joodse bevolking en andere etnische rassen elimineerde), en de Gestapo (de geheime dienst).
De gevechtseenheden van de SS waren de Waffen-SS ('Waffen' is Duits voor 'Wapen') waaronder Theodor Eickes SS-Totenkopf Divisie (die ook de concentratiekampen bewaakten), die veelal superieur waren vergeleken met het Duits leger. De soldaten van de Waffen-SS waren goed opgeleide en effectieve soldaten.
[bewerk] SS-rangen
Zie Lijst van militaire rangen van de Schutzstaffel.
[bewerk] SS'ers
[bewerk] Bibliografie
- Höhne, Heinz Der Orden unter dem Totenkopf - Die Geschichte der SS (Duits) (Magnus)
