Willy Lages

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Willi Paul Franz (Willy) Lages (Braunschweig, 5 oktober 1901Braunlage, 2 april 1971) was gedurende de Tweede Wereldoorlog, als SS-Sturmbannführer, hoofd van de Sicherheitsdienst (SD) in Amsterdam. In 1941 werd hij aangesteld als leidinggevende van de Zentralstelle für jüdische Auswanderung (Centraal bureau voor Joodse emigratie), een functie die hij een tijdlang samen uitoefende met SS-Obersturmführer Erich Rajakowitsch. Hij werd hierdoor medeverantwoordelijk voor de deportatie van Joden uit Nederland, naar concentratie- en vernietigingskampen in Duitsland en Polen.

Willy Lages was betrokken bij de arrestatie van de verzetsman Johannes Post en was aanwezig bij diens executie, en die van andere verzetsstrijders, op 16 juli 1944. Ook was hij verantwoordelijk voor de Silbertanne-moord op de schrijver A.M. de Jong en voor de executie van Hannie Schaft.

Lages stond op 19 juli 1946 voor het eerst terecht en werd op zeven punten aangeklaagd, onder andere voor Jodenvervolgingen, razzia's, Silbertanne-moorden en brandstichting.[1] Op 20 september 1949 werd hij door het Amsterdams bijzonder gerechtshof ter dood veroordeeld.[2]

Koningin Juliana weigerde tot twee maal toe de afwijzing van een gratieverzoek met betrekking tot dit doodvonnis te ondertekenen, waarna het doodvonnis werd omgezet in een levenslange gevangenisstraf.[3] Lages werd in Breda geïnterneerd, tezamen met Joseph Kotälla, Ferdinand aus der Fünten en Franz Fischer. Samen stonden ze bekend als de Vier van Breda.

Wegens ernstige ziekte werd Lages op 18 mei 1966 in het centraal ziekenhuis van het gevangeniswezen te Vught opgenomen. Op 9 juni 1966 verleende minister van justitie Ivo Samkalden hem op humanitaire gronden een strafonderbreking van 'ten hoogste drie maanden' en werd hij per ambulance naar de Bondsrepubliek Duitsland gebracht in de verwachting dat hij in die periode zou overlijden.[4][5] Dit leidde tot grote verontwaardiging van velen in Nederland.[6] Omdat hij volgens de Duitse grondwet niet zou kunnen worden uitgeleverd kwam het zolang hij zou afzien van reizen buiten Duitsland neer op definitieve vrijlating.[7] Hij onderging in Braunlage twee operaties en leefde nog bijna vijf jaar. In april 1971 overleed hij op 69-jarige leeftijd aan een hersentumor.[8][9]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Kriminalrat" Willy Lages staat eindelijk terecht, Leeuwarder Courant, 19 juli 1946
  2. Lages tot de doodstraf veroordeeld, Leeuwarder Courant, 20 september 1949
  3. Hofland, H.J.A. (1972), Tegels lichten, Amsterdam: Contact
  4. Onderbreking van de executie van de gevangenisstraf van Willi Paul Franz Lages
  5. Willy Lages in vrijheid, Leeuwarder Courant, 9 juni 1966
  6. Scherpe protesten tegen vrijlating van ernstig zieke Willy Lages, Leeuwarder Courant, 10 juni 1966
  7. Kwestie-LAGES schept ernstige problemen - Geen terugkeer naar Nederland mogelijk, Utrechtsch Nieuwsblad, 11 augustus 1966
  8. Willy Lages overleden aan hersentumor, Leeuwarder Courant, 13 april 1971
  9. Lages overleden, Keesings Historisch Archief, 1971