Ferdinand aus der Fünten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ferdinand aus der Fünten
Westerbork 1942: v.l.n.r.: Gemmeker, Hassel, Aus der Fünten en Scheltnes
Westerbork 1942: v.l.n.r.: Gemmeker, Hassel, Aus der Fünten en Scheltnes
Geboren 17 december 1909
Mülheim an der Ruhr, Rijnprovincie, Duitse Keizerrijk
Overleden 19 april 1989
Duisburg, Noordrijn-Westfalen, West-Duitsland
Land/partij Flag of German Reich (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Flag Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Dienstjaren 1935 - 1945
Rang SS-Hauptsturmfuehrer collar.svg SS-Hauptsturmführer
Eenheid Reichssicherheitshauptamt
Zentralstelle für jüdische Auswanderung in Amsterdam
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog

Ferdinand Hugo aus der Fünten (Mülheim an der Ruhr, 17 december 1909Duisburg, 19 april 1989) was een veroordeelde Duitse oorlogsmisdadiger, leidinggevend in de Jodenvervolging in Amsterdam.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Aus der Fünten sloot zich in 1932 bij de NSDAP aan en trad in 1935 tot de SS toe. In laatste hoedanigheid was hij tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland betrokken bij de deportatie van Joden naar de concentratie- en vernietigingskampen in Duitsland en Polen doordat hij in 1941 als Hauptsturmführer (de kapiteinsrang binnen de SS) de informele leiding over het bureau kreeg dat deze deportatie moest uitvoeren, de Zentralstelle für jüdische Auswanderung (vertaald: Centraal bureau voor Joodse emigratie). Dit bureau fungeerde van voorjaar 1941 tot najaar 1943. Hij gaf persoonlijk leiding aan de deportatie van de patiënten van de Joodse psychiatrische inrichting Het Apeldoornsche Bosch in januari 1943.

Na de oorlog[bewerken]

Na afloop van de oorlog werd Aus der Fünten opgepakt en tot levenslang veroordeeld. In cassatie kreeg hij echter de doodstraf maar omdat koningin Juliana gratie verleende, werd dit toch weer omgezet in een levenslange gevangenisstraf.

Aus der Fünten moest zijn straf in de koepelgevangenis van Breda uitzitten. Daar zaten ook drie andere zware oorlogsmisdadigers, te weten Franz Fischer, Joseph Kotälla en Willy Lages. De vier werden in de wandelgangen aangeduid als de Vier van Breda. Nadat Lages in 1966 was vrijgelaten, sprak men van de Drie van Breda. In de jaren zeventig wilde toenmalig minister van Justitie Dries van Agt hen vrijlaten maar dit stuitte op zoveel weerstand dat hij daarvan afzag. Nadat in 1979 Kotälla was overleden, sprak men nog van de Twee van Breda. Uiteindelijk werden Fischer en Aus der Fünten toch nog tamelijk onverwacht in vrijheid gesteld en wel door een beslissing van minister van justitie Frits Korthals Altes op 27 januari 1989. Een paar maanden daarna overleed Ferdinand aus der Fünten in Duitsland op 79-jarige leeftijd.