Juliana der Nederlanden
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Beluister |
(info) |
Juliana Louise Emma Marie Wilhelmina van Oranje-Nassau (Den Haag, 30 april 1909 – Paleis Soestdijk, Baarn, 20 maart 2004) was koningin der Nederlanden van 4 september 1948 tot en met 30 april 1980.
Zij had onder andere de titels prinses der Nederlanden, prinses van Oranje-Nassau, hertogin van Mecklenburg en prinses van Lippe-Biesterfeld. Juliana was getrouwd met prins Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Zij woonde op paleis Soestdijk, tot haar overlijden.
Inhoud |
Geboorte en doop [bewerken]
Eind 1908 maakte minister-president Theo Heemskerk bekend dat koningin Wilhelmina in verwachting was. De Orangisten waren behoorlijk opgelucht, aangezien haar huwelijk al jaren kinderloos was. Door een levensbedreigende ziekte van Wilhelmina in 1902 en een aantal miskramen erna, bestond er grote vrees dat er geen troonopvolger zou komen. In dat geval zou de troon overgaan naar de nakomelingen van Wilhelmina's tante, prinses Sophie. De meest genoemde naam was die van Willem Ernst van Saksen-Weimar-Eisenach, een zoon van een volle neef van Wilhelmina.
Aangezien de baby al medio april werd verwacht, was meer dan eens sprake van valse geruchten dat het kind al geboren zou zijn. Uiteindelijk was de geboorte op 30 april 1909 in paleis Noordeinde in Den Haag. De melding werd gedaan door een jonkheer in plechtig Frans. Reporters stormden het paleis uit en maakten het bericht wereldkundig. De volgende dag werd door de vader in paleis Noordeinde de aangifte voor de burgerlijke stand gedaan. Na enkele weken werden de namen van het prinsesje openbaar gemaakt:
- Juliana, vernoemd naar Juliana van Stolberg, de moeder van Willem van Oranje.
- Louise, volgens sommigen naar Louise de Coligny, weduwe van Willem van Oranje, volgens anderen naar Louise van Baden met wie Wilhelmina veel contact had.
- Emma, naar koningin Emma, grootmoeder van moederskant.
- Marie, naar Marie van Schwarzburg-Rudolstadt, grootmoeder van vaderskant.
- Wilhelmina, naar de moeder.
De officiële roepnaam werd Juliana, terwijl haar moeder haar vaak junior noemde.
Op zaterdag 5 juni 1909 werd prinses Juliana gedoopt in de Haagse Willemskerk. Voorafgaand aan de dienst botste de koets van koningin-moeder Emma op die van de ouders met de kleine Juliana. Juliana droeg de doopjurk die haar moeder had gedragen bij haar eigen doop. De plechtigheid werd geleid door dr. J.H. Gerretsen. Hij preekte over Luk.7:15 "En Hij gaf hem zijne moeder". Sommige aanwezigen waren gechoqueerd, anderen vonden de preek juist briljant, artistiek en origineel. De oorzaak was de zinsnede van de hofprediker: "Wij gaan onze prinses begraven". Gerretsen doelde op het begraven van het aardse leven, het afleggen van de oude mens al in dit leven. Dit gebeurt symbolisch bij de doop. Hij zei dit alles tegen de achtergrond van zijn tekstkeus: "De opwekking van de jongeling te Nain".
De slotzang van de kerkdienst was psalm 105:24. De beginregels zijn: 'Die gunst heeft God Zijn volk bewezen, opdat het altoos Hem zou vrezen'. De preek verscheen in druk onder de titel: 'Aan Hare Moeder gegeven'. Haar acht doopouders waren de grootmoeders Emma van Waldeck-Pyrmont, Marie van Schwarzburg-Rudolstadt, overgrootmoeder prinses Mathilde von Schwarzburg-Rudolstadt, prinses Marie van Oranje-Nassau , Louise Marie Elisabeth van Pruisen, oudtante vorstin Elisabeth van Waldeck-Pyrmont en haar ooms hertog Johan Albrecht van Mecklenburg-Schwerin en hertog Adolf Frederik van Mecklenburg.
Opleiding [bewerken]
Haar moeder trachtte Juliana een iets minder afgeschermde opvoeding te geven dan zij zelf had gehad. Zij doorliep de lagere en middelbare school op het paleis, in een klasje met enkele dochters uit zorgvuldig uitgezochte families. Deze meisjes waren de freules Miek de Jonge, Elise Bentinck en Elisabeth van Hardenbroek.
Na het beëindigen van haar middelbare school verhuisde Juliana naar Katwijk om een verkorte studie te volgen aan de Rijksuniversiteit Leiden, die geheel was toegespitst op de taak die haar wachtte. Veel studenten schreven een jaarlied en het lied van Juliana werd als beste gekozen, waarbij opgemerkt moet worden dat de jury de namen van de dichters niet kende. De studie werd afgesloten met een eredoctoraat.
Koningin Wilhelmina vond het van groot belang dat Juliana op haar 18e jaar voldoende zou zijn toegerust om het koningschap zo nodig te kunnen overnemen. In 1922 werd de erfopvolging gewijzigd, waarbij werd geregeld dat Juliana de enige opvolger van haar moeder was.
Huwelijk [bewerken]
Op 7 januari 1937 trouwde Juliana met Bernhard van Lippe-Biesterfeld. Het paar vestigde zich in paleis Soestdijk. De komst van Bernhard in Juliana's leven betekende in allerlei opzichten een keerpunt voor Juliana. In de eerste huwelijksjaren zorgde Bernhard dat Juliana radicaal brak met de kleinburgerlijke levensstijl waarin zij was opgevoed. Beginnend met hun huwelijksreis naar Krynica Zdrój (in Hotel Patria) en Zakopane in Polen nam Bernhard Juliana voor het eerst mee naar de grote steden van Europa, liet haar kennismaken met de moderne mode en stijl van opmaken; ofwel het leven in de wereld buiten het minder mondaine en enigszins stijve achtergebleven Nederland. Juliana begon zich voor het eerst te kleden als een mondaine vrouw en niet langer als een sprookjesprinses voor de camera of een halve Hollandse boerin als zij niet voor het volk verscheen.
Kinderen [bewerken]
Juliana en Bernhard kregen vier dochters:
| Afbeelding | Naam | Geboren | huwelijk | kleinkinderen |
|---|---|---|---|---|
 |
Beatrix Wilhelmina Armgard | 31 januari 1938 | Claus van Amsberg (1926-2002) | Willem-Alexander (1967) Johan Friso (1968) Constantijn (1969) |
 |
Irene Emma Elisabeth | 5 augustus 1939 | Carel Hugo van Bourbon-Parma (1930-2010) | Carlos (1970) Margarita (1972) Jaime (1972) Carolina (1974) |
 |
Margriet Francisca | 19 januari 1943 | Pieter van Vollenhoven (1939) | Maurits (1968) Bernhard (1969) Pieter-Christiaan (1972) Floris (1975) |
 |
Maria Christina | 18 februari 1947 | Jorge Guillermo (1946) | Bernardo (1977) Nicolás (1979) Juliana (1981) |
De bezettingsjaren [bewerken]
Tijdens de oorlogsjaren verbleef Juliana met haar dochters Beatrix en Irene in Canada. Prinses Margriet werd geboren in een ziekenhuis te Ottawa. Bernhard stond koningin Wilhelmina in Londen terzijde en kwam sporadisch over. Vlak na het einde van de Tweede Wereldoorlog keerde het gezin via Engeland terug naar Nederland. Op persoonlijk vlak zorgden de "Canadese" jaren van zelfstandigheid - met haar moeder en echtgenoot tijdens de oorlog in Engeland - ervoor, dat Juliana opbloeide. Vóór 1940 was ze altijd als een klein meisje geweest dat erg aan haar moeder en echtgenoot hing. Bernhard zou in later jaren geregeld opmerken dat Juliana toen ze uit Canada terugkeerde veel meer een zelfstandige vrouw was geworden: een ervaren moeder, een vrouw die stevig in haar schoenen stond en op eigen benen durfde te staan en vooral onder de schaduw van haar moeder vandaan was gekomen.
Juliana werd in deze tijd Brits onderdaan en heeft nooit afstand gedaan van de Britse nationaliteit.[1]
Regent- en koningschap [bewerken]
Juliana oefende haar eerste politieke daden uit als prinses-regentes voor haar moeder, toen deze tijdelijk het Koninklijk Gezag had neergelegd (van 14 oktober 1947 tot 1 december 1947 en van 14 mei 1948 tot 30 augustus 1948). Zij was toen betrokken bij haar eerste kabinetsformatie. Nadat Juliana de troon van haar moeder had overgenomen, bleek zij een geheel andere stijl dan haar moeder te hebben.
Van 1950 tot 1956 was Juliana ook "Hoofd van de Nederlands-Indonesische Unie", een soort Gemenebest. Zij was ook tot 1975 koningin van Suriname. Tijdens haar regering kreeg de monarchie de bijnaam "fietsende monarchie". Juliana's losse stijl verkleinde de afstand tussen koningshuis en volk. Op het jaarlijkse defilé op haar verjaardag (30 april) bij Paleis Soestdijk was de bevolking even ten paleize. Mede hierdoor bleef zij tot haar dood zeer populair. Onder Beatrix werd de stijl weer monarchaler.
In februari 1953 vond de grote watersnood in Zeeland en op de Zuid-Hollandse eilanden plaats. Juliana was snel ter plaatse, geschoeid met kaplaarzen, om de getroffen bevolking te troosten en moed in te spreken. Later zou deze alom zeer gewaardeerde actie als kenmerkend voor haar persoon en de invulling van haar koningschap worden betiteld.
Juliana had in de 32 jaar dat zij koningin was te maken met tien premiers. Onder Piet de Jong werd het wekelijkse spreekuur tussen staatshoofd en regeringsleider ingesteld. Zij bleek zeer geïnteresseerd in maatschappelijke vraagstukken, meer dan in financieel-economische en defensiekwesties. In een televisie-interview dat zij zes jaar na haar aftreden gaf, bekende Juliana dat zij, was zij in een burgergezin geboren, waarschijnlijk maatschappelijk werk was gaan doen.
Crisis [bewerken]
Tijdens haar koningschap deden zich enkele crises voor, zoals de affaire (1956) rond de gebedsgenezeres Greet Hofmans, die te veel invloed zou uitoefenen op Juliana. Juliana en Bernhard hadden haar hulp gevraagd in een uiterste poging uitkomst te vinden voor Marijke, hun jongste dochter, die nagenoeg blind was geboren. Hofmans nam na enige tijd haar intrek in paleis Soestdijk. Juliana begon openlijk te spreken over haar pacifistische idealen. Zij deed dit onder meer in een zelfgeschreven toespraak in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Haar woorden wekten bevreemding bij de NAVO-bondgenoten. Ook prins Bernhard verschilde hierover sterk van mening met zijn vrouw. Het Westen was immers onder aanvoering van de Verenigde Staten verwikkeld in de Koude Oorlog met het Oostblok. De crisis zette het huwelijk van Juliana en Bernhard zwaar onder druk; zelfs het paleispersoneel was in twee kampen verdeeld. Een commissie van wijze mannen bracht in opdracht van premier Drees deze verwikkeling tot een goed einde. Greet Hofmans verdween voorgoed uit het paleis, het huwelijk hield stand en Juliana bleef koningin.
In de 21e eeuw bevestigde Bernhard de geruchten omtrent zijn buitenechtelijke dochter Alicia de Bielefeld, die in 1952 was geboren uit een verhouding tussen hem en een Duitse pilote. Het is denkbaar dat deze buitenechtelijke relatie heeft bijgedragen aan de verslechtering van het huwelijk tussen Juliana en Bernhard. Vaststaat dat Bernhard de Hofmans-affaire erg goed uitkwam en dat hij een aanzienlijk aandeel had in de regie.
Ook rond prinses Irene brak een crisis uit, nadat ze rooms-katholiek geworden was en zich in 1964 plotseling verloofd had met de omstreden Carlos Hugo van Bourbon-Parma, die aanspraken maakte op de Spaanse troon. Het huwelijk ging door, zonder parlementaire goedkeuring; daarmee verloor Irene haar plaats in de lijn van Nederlandse troonopvolgers.
In het voorjaar van 1975 was er een plan van Zuid-Molukkers om Juliana te gijzelen. Door een tip kon dit verijdeld worden, waarna een deel van de beramers veroordeeld werd tot een celstraf van vijf jaar.
Prins Bernhard raakte in datzelfde jaar betrokken in een smeergeldaffaire (de Lockheed-affaire). Een onderzoekscommissie beoordeelde een aantal handelingen van de prins als laakbaar. Dit had belangrijke politieke consequenties en zowel Juliana als de toenmalige minister-president Joop den Uyl hebben indertijd overwogen om af te treden.[2] De schade aan de monarchie werd afgewend door Bernhard zijn functie te ontnemen van Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht.
Troonsafstand en laatste levensjaren [bewerken]
Op 31 januari 1980, de verjaardag van haar dochter Beatrix, maakte zij bekend dat zij op 30 april 1980, haar 71ste verjaardag, afstand zou doen van de troon ten gunste van haar dochter Beatrix. Na haar troonsafstand is Juliana steeds actief gebleven in het sociale circuit en verscheen ze regelmatig in het openbaar. Zij had te kennen gegeven om na de abdicatie niet langer als koningin, maar als prinses Juliana aangesproken te willen worden. Eén van haar liefhebberijen was het dineren in voortreffelijke restaurants – een favoriet was de Auberge de l‘Ill, in Illhaeusern, in de Elzas. Na 1995, toen haar algemene gezondheid begon af te nemen en ze last kreeg van geheugenverlies, werden de verschijningen in het openbaar steeds minder. Juliana's laatste openbare optreden was bij het huwelijk van haar kleinzoon Maurits met Marilène van den Broek in 1998. Vooraf was door de Rijksvoorlichtingsdienst bekendgemaakt dat de prinses na een heupoperatie soms last had van acute verwardheid. Er ontstond enige opschudding over het feit dat zij tijdens het kerkelijk huwelijk van prins Maurits als protestant ter communie ging. Ze verliet het terrein van paleis Soestdijk soms in een busje om een rondrit te maken door de omgeving van Soestdijk. Daarbij werd ze enige jaren voor haar dood gefotografeerd door een fotograaf van het roddelblad Weekend. Het bleek de laatste publieke foto van de prinses.
Nadat zij door een verslechterende gezondheidstoestand al enige weken het bed had moeten houden, is Juliana op zaterdag 20 maart 2004 kort voor zes uur in de ochtend op 94-jarige leeftijd in het bijzijn van haar man Bernhard en drie van haar kinderen ten gevolge van een longontsteking in haar slaap overleden.[3] Alleen haar dochter Christina was er niet; zij was wel onderweg naar paleis Soestdijk. Juliana overleed op de dag af zeventig jaar na haar grootmoeder koningin-regentes Emma. Conform haar wens werd zij opgebaard in haar voormalige werkkamer aan de achterzijde van paleis Soestdijk.
Eind 2004 eindigde ze op nr. 14 in de verkiezing van De grootste Nederlander.
Uitvaart en bijzetting [bewerken]
De bijzetting van Juliana vond plaats op 30 maart 2004 in de grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk in Delft. Op uitdrukkelijk verzoek van Juliana stond de kleur wit in een groot gedeelte van haar uitvaart centraal.
De ceremonie rondom de bijzetting werd door circa 9000 medewerkers van de Nederlandse krijgsmacht voorbereid en volbracht. De Koninklijke Landmacht leverde circa 5000 manschappen, de Koninklijke Marine circa 2000, de Koninklijke Luchtmacht circa 1800 en 800 marechaussees. Twee derde werd ingezet voor de ereafzetting aan beide zijden van de 13,2 kilometer lange route op de dag van bijzetting. Daarnaast waren belangrijke taken weggelegd als dodenwacht en als fakkelwacht bij Paleis Noordeinde in Den Haag.
De rouwstoet vertrok om 9.45 uur vanaf paleis Noordeinde, waar een erewacht bestaande uit honderd militairen van de Koninklijke Landmacht en het Trompetterkorps Bereden Wapens stond. Prins Willem-Alexander, prins Carlos, prins Maurits en Bernardo Guillermo, de oudste kinderen van de vier dochters van Juliana zaten in rijtuigen. Bij het Instituut Defensie Leergangen in Rijswijk werd zoals gebruikelijk een tussenstop gemaakt. Bij het instituut sloten o.a. koningin Beatrix, prinses Irene, prinses Margriet en prinses Christina aan. Zij waren in het wit gekleed. Om 11.35 uur vertrok met groot militair ceremonieel de stoet richting Delft.
Acht 25-ponderkanonnen van de Rijdende Artillerie stonden opgesteld in Delft, bediend door 90 militairen. Vanaf het moment dat de rouwstoet de gemeentegrens van Delft overging tot en met het moment van bijzetting werden minuutschoten afgevuurd. Bij binnenkomst in Delft werd de Trinitasklok geluid, beter bekend als de Bourdon, van de Oude Kerk. Deze wordt alleen geluid bij bijzondere gebeurtenissen.
De leden van de koninklijke familie die niet deelnamen aan de rouwstoet, Nederlandse autoriteiten, waaronder de leden van de Staten-Generaal en de Ministers van Staat en leden van buitenlandse vorstenhuizen, zoals België, Denemarken, Japan, Jordanië, Marokko, Noorwegen, Spanje, Thailand, het Verenigd Koninkrijk en Zweden, verzamelden in het stadhuis van Delft tegenover de Nieuwe Kerk. Andere gasten waren onder meer ex-koningin Anne Marie en haar zoon prins Nikolaos van Griekenland.
De Nederlandse autoriteiten staken om 11.55 uur te voet de Markt over naar de Nieuwe Kerk. Vijf minuten later volgden de leden van buitenlandse vorstenhuizen en de leden van de Nederlandse koninklijke familie die niet deelnamen aan de rouwstoet. De overige genodigden waren eerder gearriveerd, tussen 10.30 en 12.00 uur en hadden plaatsgenomen in de kerk.
De rouwstoet arriveerde om 12.15 uur op de Markt in Delft, waar een erehaag van 524 militairen uit de diverse krijgsmachtdelen was opgesteld.
De uitvaartdienst duurde van 12.30 tot 13.30 uur. Voorganger was de remonstrantse dominee Welmet Hudig-Semeijns de Vries van Doesburgh. Prinses Christina zong het lied It's a gift to be simple. Onder de klanken van Morgenstimmung van Edvard Grieg daalde de kist met het stoffelijk overschot de trappen af naar de laatste rustplaats. De kist werd gevolgd door prins Bernhard, ondersteund door koningin Beatrix, prinses Irene, prinses Margriet en prinses Christina die meester Pieter van Vollenhoven ondersteunden, want hij had last van een hernia. Vervolgens sloot Hein van Oorschot, de burgemeester van Delft, het gordijn dat een inkijk gaf tot de grafkelder, zodat de familie in beslotenheid afscheid kon nemen. Om 13.30 uur vertrok men naar Paleis Noordeinde, waar de condoleance van de familie en een lunch plaatsvond.
Vanaf de bijzetting wordt Juliana officieel weer betiteld als 'Koningin Juliana'.
Persoonlijke titels [bewerken]
 Zie Titels van de Nederlandse koninklijke familie voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Juliana voerde tijdens haar regeerperiode de volgende aan het koningschap verbonden titels:
- Hertogin van Mecklenburg
- Markiezin van Veere
- Markiezin van Vlissingen
- Gravin van Katzenelnbogen, Vianden, Dietz, Spiegelberg, Buren, Leerdam en Culemborg
- Burggravin van Antwerpen
- Barones van Breda, Diest, Beilstein, de stad Grave, het land van Cuijck, IJsselstein, Cranendonck, Eindhoven, Liesveld, Herstal, Warneton, Arlay en Nozeroy
- Vrijvrouwe van Ameland
- Vrouwe van Borculo, Bredevoort, Lichtenvoorde, Loo, Geertruidenberg, Klundert, Zevenbergen, Hooge en Lage Zwaluwe, Naaldwijk, Polanen, Sint-Maartensdijk, Soest, Baarn, Ter Eem, Willemstad, Steenbergen, Montfoort, Sankt Vith, Bütgenbach, Dasburg, Turnhout en Besançon.
Bij restaurantreserveringen heeft Juliana Van Buren als schuilnaam gebruikt.
Onderscheidingen [bewerken]
Als prinses en als regerend koningin werd Juliana vele malen gedecoreerd. Zie daarvoor de
Kwartierstaat en stamboom [bewerken]
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 Wilhelmina |
|
Hendrik | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Juliana |
|
Bernhard | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
Beatrix |
|
Claus |
|
|
|
|
|
|
|
|
Irene |
|
Carlos Hugo |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Margriet |
|
Pieter van Vollenhoven |
|
|
|
|
|
|
|
Christina |
|
Jorge Guillermo | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Willem- Alexander |
|
|
Friso |
|
|
Constantijn (4) |
|
|
Carlos |
|
|
|
Margarita |
|
|
|
Jaime |
|
Carolina |
|
|
Maurits |
|
|
Bernhard |
|
|
Pieter-Christiaan |
|
|
Floris |
|
|
Bernardo |
|
|
Nicolás |
|
Juliana | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Máxima Zorreguieta |
|
Mabel Wisse Smit |
|
Laurentien Brinkhorst |
|
Brigitte Klynstra |
|
|
|
Edwin de Roy van Zuydewijn |
|
|
|
|
|
|
|
Albert Brenninkmeijer |
|
Marilène van den Broek |
|
Annette Sekrève |
|
Anita van Eijk |
|
Aimée Söhngen |
|
Eva Prinz-Valdes | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Annemarie Gualthérie van Weezel |
|
|
Tjalling ten Cate |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Amalia (1) |
|
Luana |
|
Eloise (5) |
|
Carlos | Luisa |
|
Julia |
|
|
|
|
|
|
|
|
Anna |
|
Isabella |
|
Emma |
|
Magali |
|
Isabel | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Alexia (2) |
|
Zaria |
|
Claus-Casimir (6) |
|
|
|
|
|
|
|
|
Paola |
|
|
|
|
|
|
|
|
Lucas |
|
Samuel |
|
Pieter |
|
Eliane | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Ariane (3) |
|
|
|
|
|
Leonore (7) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Felicia |
|
Benjamin | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Herdenking Juliana 1909-2009 [bewerken]
In Paleis Het Loo was tot en met 30 augustus 2009 de dubbelexpositie Juliana te zien.
| Koningen en koninginnen van Nederland |
|---|
|
Koninkrijk Holland: Lodewijk I Napoleon · Lodewijk II · Hortense (regentes) |
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Op Wikiquote staan citaten van Juliana der Nederlanden. |
 |
Zie de categorie Juliana of the Netherlands van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Voorganger: Wilhelmina der Nederlanden |
Koning van Nederland | Opvolger: Beatrix der Nederlanden |
