Polyconische projectie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Polyconische projectie
World borders polycon.png
Gunstige eigenschap afstandsgetrouw langs parallellen
Geometrische constructie
Vorm van het projectievlak kegel (variabel)
Positie van het projectievlak normaal
Rakend/snijdend rakend
Portaal  Portaalicoon   Geografie

De polyconische projectie is een variant op de kegelprojectie waarbij de tophoek van de kegel varieert met het af te beelden punt. Het resultaat is een kaart met constante schaal in de richting van de parallellen, die de vorm hebben van een deel van een cirkel.

De projectie wordt gegeven door:

x\,= \cot \beta \sin(\lambda \sin \beta)
y\,= \beta+\cot \beta[1-\cos(\lambda\sin\beta)]

Ferdinand Rudolph Hassler stelde deze projectie voor in 1825. Na 1879 werd de polyconische projectie al gauw favoriet bij Amerikaanse overheidsinstanties, waardoor er op den duur ook kaarten op basis van deze projectie in commerciële atlassen verschenen. Sinds het midden van de 20e eeuw wordt de polyconische projectie echter niet veel meer gebruikt.

Zie ook[bewerken]

Strikte kegelprojecties:

Andere afstandsware projecties: