Primus inter pares

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Primus inter pares (Latijn) (Grieks: Πρῶτος μεταξὺ ἴσων; Protos metaxy ison), eerste onder zijns gelijken, betekent dat een lid van een groep dezelfde rechten heeft als alle anderen, maar toch een verhoogd aanzien heeft. Deze positie heeft meestal een representatief karakter en is niet verbonden met privileges. Een primus inter pares heeft vaak wel extra taken, bijvoorbeeld als voorzitter of woordvoerder.

De term "primus inter pares" werd onder keizer Augustus ingevoerd, om zijn positie binnen de Romeinse overheid te beschrijven. Augustus wilde hiermee zijn plaats binnen de republikeinse instituties aangeven (de facto was hij echter de onomstreden heerser).

Het begrip primus inter pares wordt door velen gezien als een contradictio in terminis. Als iemand wordt aangewezen als primus inter pares, zal deze nieuwe status tot gevolg hebben dat hij niet meer gelijk is aan zijn gelijken.

Voorbeelden[bewerken]