Salomon van Ruysdael

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Salomon van Ruysdael, riviergezicht

Salomon Jacobsz. van Ruysdael (Naarden, ca. 1600-1603 - Haarlem, begraven 3 november 1670) was een Nederlands kunstschilder en tekenaar uit de Gouden Eeuw, vooral bekend om zijn rivierlandschappen.[1]

Zijn oorspronkelijke naam was De Goyer, totdat hij en zijn broer Isaack hun naam veranderden in Ruysdael, naar een kasteel in de buurt van hun vaders geboorteplaats Blaricum.

Ruysdael werd in 1623 opgenomen in het Haarlemse schildersgilde. Hij kreeg zijn opleiding vermoedelijk bij Esaias van de Velde, onder wiens invloed hij aanvankelijk winterlandschappen schilderde. Hij bracht zijn hele leven door in Haarlem, maar maakte korte reizen naar andere Hollandse steden, waar hij stadsgezichten schilderde. Later, in de 1630er jaren, schilderde hij onder invloed van Jan van Goyen Hollandse rivierlandschappen in een meer monochrome stijl.

De bekende kunstschilder Jacob van Ruisdael was zijn neef. Jacob (die als enige in de familie de achternaam met een i schreef) is wellicht een leerling geweest van zijn oom Salomon.

De kunstverzamelaar Jacques Goudstikker organiseerde in 1936 een tentoonstelling rond Salomon van Ruysdael. Goudstikkers rijke kunstcollectie werd tijdens de Tweede Wereldoorlog grotendeels bemachtigd door Hermann Göring en kwam na de oorlog deels in rijksbezit. Twee Ruysdael-landschappen uit de Goudstikker-collectie, "Schepen op een turbulente zee" en "Rivierlandschap met gezicht op Herwen en Aerdt in Gelderland", kwamen in het Rijksmuseum te hangen. De Nederlandse overheid bepaalde in 2006 dat deze teruggegeven moeten worden aan de eerste erfgename van Goudstikker, Marei von Saher.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties