Speeltuin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een klimspeeltuig in de vorm van een zeilboot
Een speeltuin met diverse speeltoestellen
Een binnenspeeltuin
Bouwspeelplaats voor kinderen in 1972

Een speeltuin of speelplaats is een plek waar kinderen kunnen spelen en die is voorzien van toestellen voor sport en spel.

Soorten speeltuinen[bewerken]

Er zijn zowel buitenspeeltuinen als binnenspeeltuinen. Daarnaast onderscheidt men openbare (vaak gemeentelijke) speeltuinen en verenigingsspeeltuinen.

Verenigingsspeeltuinen worden doorgaans verzorgd door organisaties van vrijwilligers uit de omliggende wijk, tegenwoordig vooral met het idee een veilige en uitdagende speelplek te bieden. Daarom zijn de meeste ook omheind en alleen open als er toezicht van vrijwilligers is. Vaak wordt een min of meer symbolische entreeprijs gevraagd. Veel speeltuinverenigingen zijn in Nederland aangesloten bij een landelijke koepel-organisatie, de Nuso. Als initiatiefnemer van de Nederlandse speeltuinbeweging geldt Uilke Jans Klaren.[1]

In Vlaanderen bestaat daarvoor het door de overheid gesubsidieerde en gecontroleerde speelpleinwerk. Tegenwoordig worden ze meestal opgericht omdat er in de sterk verstedelijkte omgeving weinig andere speelruimte is.

Speeltuinen zijn soms gemaakt om toeristen (met name dagjesmensen) te trekken, zoals bij wegcafés en uitspanningen.

Worden de attracties groter, zoals een achtbaan, en wordt er entree van meer dan enkele euro's gevraagd, dan spreekt men van een pretpark.

Speeltoestellen[bewerken]

Veel voorkomende speeltoestellen:

Geschiedenis[bewerken]

De geschiedenis van Verenigingsspeeltuinen gaat terug tot het einde van de negentiende eeuw, toen in de gegoede burgerij het idee ontstond dat het goed was om ook aan arme, vaak krap behuisde kinderen bewegingspelmogelijkheden te bieden. In de jaren-1880 werden in een aantal steden speeltuinen gesticht, maar ze raakten bij gebrek aan toezicht en onderhoud spoedig in verval. De Amsterdamse scheepsbeschieter Ulke Klaren trok de conclusie, dat de arbeidersbeweging zelf moest zorgen voor volksspeeltuinen. In 1900 stichtte hij de Oosterspeeltuin, die geheel door de arbeiders uit de Czaar Peterstraat werd gebouwd. Dit voorbeeld vond navolging en stond aan de basis van het landelijke volksspeeltuinwerk. "Vader Klaren" wordt in en buiten Amsterdam nog altijd geëerd om zijn pioniersarbeid.[2]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. BWSA biografie Uilke Jans Klaren
  2. Peter Selten, Carlinde Adriaanse en Barbara Becker, 'Af en toe met pa en moe … ,         De speeltuinbeweging in Nederland', 1996, Uitgeverij De Tijdstroom BV, Utrecht