Streetpunk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Punk
Stilistische oorsprong R&B, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, fratrock, psychedelic rock, pubrock, glam rock, protopunk, ska
Culturele oorsprong midden jaren zeventig, Verenigde Staten, Australië en Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste instrumenten gitaar, basgitaar, drumstel
Mainstreampopulariteit hoog in het Verenigd Koninkrijk, elders wat minder succesvol; redelijk succes van powerpop, ska-punk en 2 Tone
Afgeleide varianten alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge
Subgenres
Alcopunk · Anarcho-punk · Artpunk · Christian punk · Crustcore · D-beat · Garagerock · Hardcore · Horrorpunk · New wave · Oi! · Poppunk · Skatepunk · Streetpunk
Fusiongenres
Anti-folk · Celtic punk · Deathrock · Funkcore · Jazzpunk · Psychobilly · Queercore · Ska-punk · 2 Tone · Cowpunk
Verwante onderwerpen
Geschiedenis · Cassettecultuur · DIY · Punkfilms · Fanzine · Kleding
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Streetpunk is een subgenre van punkrock, dat is ontstaan in Engeland gedurende de jaren 80. Het genre is ontstaan uit het Oi! genre. Bands uit deze beginperiode zijn Sham 69, Angelic Upstarts, Cockney Rejects, Cock Sparrer en UK Subs.

Karakteristieken[bewerken]

Streetpunk wordt gespeeld met snelle drums en snel gespeelde gitaar met distortion. Het genre wordt gekenmerkt door vaak korte gitaarsolo's en, in tegenstelling tot genres als hardcore punk, een tweede gitarist. De teksten gaan vooral over geweld, alcohol- en drugsgebruik en politiek. De meeste streetpunkbands waren politiek links.

Amerikaanse revival[bewerken]

In de jaren 90 waren er verschillende bands in de Verenigde Staten die de streetpunk weer deden opleven. Een aantal van deze bands zijn The Virus, The Casualties, The Unseen en Oxymoron.

Ook bands als Rancid en The Distillers gebruiken streetpunk-invloeden.