Anarcho-punk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Punk
Stilistische oorsprong R&B, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, fratrock, psychedelic rock, pubrock, glam rock, protopunk, ska
Culturele oorsprong midden jaren zeventig, Verenigde Staten, Australië en Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste instrumenten gitaar, basgitaar, drumstel
Mainstreampopulariteit hoog in het Verenigd Koninkrijk, elders wat minder succesvol; redelijk succes van powerpop, ska-punk en 2 Tone
Afgeleide varianten alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge
Subgenres
Alcopunk · Anarcho-punk · Artpunk · Christian punk · Crustcore · D-beat · Garagerock · Hardcore · Horrorpunk · New wave · Oi! · Poppunk · Skatepunk · Streetpunk
Fusiongenres
Anti-folk · Celtic punk · Deathrock · Funkcore · Jazzpunk · Psychobilly · Queercore · Ska-punk · 2 Tone · Cowpunk
Verwante onderwerpen
Geschiedenis · Cassettecultuur · DIY · Punkfilms · Fanzine · Kleding
Portaal  Portaalicoon   Muziek
De band Crass tijdens een optreden in 1984

Anarcho-punk is punkrock die anarchisme promoot. De term anarcho-punk is wordt vaak exclusief gebruikt voor groepen die deel uitmaken van de originele anarcho-punkscene in het Verenigd Koninkrijk in de late 70er en vroege 80er jaren. Het kan ook gebruikt worden voor andere genres met anarchistische tekstuele inhoud, zoals crust punk, d-beat, folk punk, hardcore punk, garage punk en ska-punk.

Ideologie[bewerken]

Anarcho-punk vertegenwoordigt verschillende anarchistische motieven, gaande van anarcho-feminisme tot christelijk anarchisme. Vaak staan anarchopunkgroepen ook voor dierenrechten, anti-homofobie, anti-racisme, feminisme en antiglobalisme.

Artiesten[bewerken]

Anarcho-punk groepen in de jaren 70 en 80.[bewerken]

Anarcho-punk groepen in de jaren 90 en 2000.[bewerken]