Oi!

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige nummer, zie Oi! (nummer)
Punk
Stilistische oorsprong R&B, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, fratrock, psychedelic rock, pubrock, glamrock, protopunk, ska
Culturele oorsprong midden jaren zeventig, Verenigde Staten, Australië en Verenigd Koninkrijk
Vaak toegepaste instrumenten gitaar, basgitaar, drumstel
Mainstreampopulariteit hoog in het Verenigd Koninkrijk, elders wat minder succesvol; redelijk succes van powerpop, ska-punk en 2 Tone
Afgeleide varianten alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge
Subgenres
Alcopunk · Anarcho-punk · Artpunk · Christian punk · Crustcore · D-beat · Garagerock · Hardcore · Horrorpunk · New wave · Oi! · Poppunk · Skatepunk · Streetpunk
Fusiongenres
Anti-folk · Celtic punk · Deathrock · Funkcore · Jazzpunk · Psychobilly · Queercore · Ska-punk · 2 Tone · Cowpunk
Verwante onderwerpen
Geschiedenis · Cassettecultuur · DIY · Punkfilms · Fanzine · Kleding
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Oi! is een substroming in de punkmuziek, die vooral door skinheads beluisterd en geproduceerd wordt.

Het is een eenvoudige vorm van punk, die veel gebruikmaakt van zogenaamde shout-alongs, fragmenten die zich goed lenen om meegezongen te worden. Oi! heeft het imago een muzieksoort te zijn voor de arbeidersklasse, met name uit de Engelse industriesteden.

De oi!-muziek beleefde zijn hoogtepunt aan het einde van de jaren zeventig, met bands als Sham 69 en de Cockney Rejects. Het was volgens sommigen een reactie op vermeend te populair, te muzikaal gecompliceerd of het te politiek worden van de oorspronkelijke punkmuziek. Aan het nummer “Oi! Oi! Oi!” van de Cockney Rejects (1980) dankt het genre zijn naam.[1] In de punkrevival van de jaren negentig beleefde ook de oi! een kleine opleving.

Na de beginjaren gingen ook extreemrechtse skinheads van het National Front zich met de muziek bezighouden en kwamen er verschillende oi!-bands met duidelijke extreemrechtse sympathieën. Het bekendste voorbeeld hiervan is Skrewdriver. Veel andere oi!-bands en fans distantieerden zich van dit gedachtegoed, maar de oi! raakte haar extreemrechtse stigma nooit helemaal kwijt. Niettemin wordt Oi met rechtse invloeden ook wel RAC (Rock Against Communism) genoemd.[1]

Bands[bewerken]

Bekende oi!-bands zijn Angelic Upstarts, The Business, Cockney Rejects, The Burial, Cock Sparrer, Sham 69 en Gordost.

Ook de Eindhovense hardcoreband Discipline maakt gebruik van oi!-invloeden.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Oi! op allmusic.com