Oi!
| Punk | ||||
| Stilistische oorsprong | R&B, rock-'n-roll, country, rockabilly, garagerock, fratrock, psychedelic rock, pubrock, glamrock, protopunk, ska | |||
| Culturele oorsprong | midden jaren zeventig, Verenigde Staten, Australië en Verenigd Koninkrijk | |||
| Vaak toegepaste instrumenten | gitaar, basgitaar, drumstel | |||
| Mainstreampopulariteit | hoog in het Verenigd Koninkrijk, elders wat minder succesvol; redelijk succes van powerpop, ska-punk en 2 Tone | |||
| Afgeleide varianten | alternatieve rock, noiserock, emocore, mathrock, gothic rock, postpunk, postpunkrevival, grunge | |||
| Subgenres | ||||
| Alcopunk · Anarcho-punk · Artpunk · Christian punk · Crustcore · D-beat · Garagerock · Hardcore · Horrorpunk · New wave · Oi! · Poppunk · Skatepunk · Streetpunk | ||||
| Fusiongenres | ||||
| Anti-folk · Celtic punk · Deathrock · Funkcore · Jazzpunk · Psychobilly · Queercore · Ska-punk · 2 Tone · Cowpunk | ||||
| Verwante onderwerpen | ||||
| Geschiedenis · Cassettecultuur · DIY · Punkfilms · Fanzine · Kleding | ||||
|
||||
Oi! is een substroming in de punkmuziek, die vooral door skinheads beluisterd en geproduceerd werd.
Het is een eenvoudige vorm van punk, die veel gebruikmaakt van zogenaamde shout-alongs, fragmenten die zich goed lenen om meegezongen te worden. Oi! heeft het imago een muzieksoort te zijn voor de arbeidersklasse, met name uit de Engelse industriesteden.
De Oi!-muziek beleefde zijn hoogtepunt aan het einde van de jaren zeventig, met bands als Sham 69 en de Cockney Rejects. Het was volgens sommigen een reactie op vermeend te populair, te muzikaal gecompliceerd of het te politiek worden van de oorspronkelijke punkmuziek. Aan het nummer “Oi! Oi! Oi!” van de Cockney Rejects (1980) dankt het genre zijn naam.[1] In de punkrevival van de jaren negentig beleefde ook de oi! een kleine opleving.
Na de beginjaren gingen ook extreemrechtse skinheads van het National Front zich met de muziek bezighouden en kwamen er verschillende oi!-bands met duidelijke extreemrechtse sympathieën. Het bekendste voorbeeld hiervan is Skrewdriver. Veel andere Oi!-bands en fans distantieerden zich van dit gedachtegoed, maar de oi! raakte haar extreemrechtse stigma nooit helemaal kwijt. Niettemin wordt Oi met rechtse invloeden ook wel RAC (Rock Against Communism) genoemd.[1]
Bands [bewerken]
Bekende oi!-bands zijn Angelic Upstarts, The Business, Cockney Rejects, The Burial, Cock Sparrer, Sham 69 en Gordost.
Ook de Eindhovense hardcoreband Discipline maakt gebruik van oi!-invloeden.
| Bronnen, noten en/of referenties |
