Thein Sein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thein Sein
သိန်းစိန်
HE Thein Sein, President of the Republic of the Union of Myanmar (9292476975).jpg
President van Myanmar
Ambtstermijn 30 maart 2011—heden
Voorganger Than Shwe
Nationaliteit Vlag van Myanmar Myanmar
Geboren 20 april 1945
Geboorteplaats Kyounku, Brits Birma
Partner Khin Khin Win
Politieke partij tot 2010
State Peace and Development Council
2010—heden
Union Solidarity and Development Party
Vicepresident Sai Mauk Kham
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Zuidoost-Azië

Thein Sein (Birmaans: သိန်းစိန်; uitgesproken als [θéɪɴ sèɪɴ]; geboren: Kyounku, 20 april 1945) is een Birmees politicus en voormalig militair commandant, die sinds maart 2011 de president van Myanmar is.

Hij was de premier van 2007 tot en met 2011 en wordt door sommigen beschouwd als een gematigde en hervormingsgezinde leider in de periode na de militaire dictatuur onder achtereenvolgens Ne Win, Saw Maung en Than Shwe.[1] Zijn nieuwe regering ondernam een reeks politieke hervormingen, waaronder deregulering van gecensureerde media in het land, het vrijlaten van veel politieke gevangenen en het stoppen van een groot Chinees project waarin een stuwdam gebouwd wordt op de Irrawaddy. De ontwikkelingen die volgden waren, de benoeming van Myanmar tot voorzitter van de ASEAN-top in 2014, verbeterde betrekkingen met de Verenigde Staten en het meedoen van de belangrijkste oppositiepartij Nationale Liga voor Democratie (NLD) in de tussentijdse verkiezingen van 1 april 2012.[2]

Biografie[bewerken]

Thein Sein is geboren in Kyounku, Brits Birma, een dorpje in de Irrawaddydelta, met Maung Phyo als zijn vader en Khin Nyunt als zijn moeder.[3] Hij was de jongste van drie kinderen. Zijn ouders waren landloze boeren, waardoor zijn vader geld moest verdienen met uitladen van boten en het weven van bamboe matten.[3][4] Zijn vader werd een bhikkhu tien jaar na het overleden van zijn vrouw en bleef dat tot zijn dood.[3]

Militaire carrière[bewerken]

Thein Sein studeerde in 1968 af aan de militaire academie in het Hoogland van Shan met een Bachelor of Arts, waarna hij een tweede luitenant werd.[3][5]

Tijdens zijn veertig jaar lange militaire loopbaan, werd hij beschouwd als een bureaucraat en niet als een gevechtssoldaat. In 1988 diende hij als majoor van de 55e Divisie Lichte Infanterie uit de divisie Sagaing. Later diende hij als commandant in het 89e Infanterie Bataljon in dezelfde divisie. Het jaar daarna studeerde hij aan het college voor commandanten en de generale staf in Kalaw, Shan. In 1991 keerde hij terug naar Rangoon nadat hij tot kolonel en eerstegraads officier van de generale staf van het Ministerie van Oorlog gepromoveerd was.

Hij werd gepromoveerd tot brigadegeneraal, maar bleef op zijn ministeriële positie. In 1995 werd hij als commandant van het commando voor militaire operaties in Rangoon geworven. Een jaar later, in 1996 werd hij als leider voor het regionale militaire commando in Kengtung, Shan aangewezen. Hij heeft van 1997 tot en met 2001 gediend in deze positie.[5]

In 1997 werd hij lid van het State Peace and Development Council en werd in 2003 als tweede secretaris aangewezen en dat zelfde jaar nog tot luitenant-generaal.[5][6][7] Nadat Khin Nyunt in 2004 werd afgezet, werd Thein Sein tot eerste secretaris en generaal gepromoveerd.[6]

Premier[bewerken]

Thein Sein werd in april 2007 door de toenmalige militaire dictatuur[8] aangesteld als interim-premier, waar hij Soe Win verving, omdat hij voor leukemie behandelt werd.[9] Thein Sein werd officieel aangesteld als Soe Win's permanente vervanger op 24 oktober 2007 nadat Soe Win op 12 oktober was overleden.[10]

Hij was de eerste secretaris van het State Peace and Development Council, de op drie na hoogste generaal[11] en de voorzitter van de Nationale Conventie van de Bijeenroeping Commissie.[12]

In 2007, enige tijd na zijn officiële aanstelling als premier van Myanmar, werd hij gepromoveerd van luitenant-generaal tot generaal.[13] Tijdens zijn eerste reis buiten Myanmar voerde hij opnieuw onderhandelingen op hoog niveau, ditmaal met Laos, Vietnam en Cambodja.[14][15][16]

In de nasleep van cycloon Nargis in mei 2008, leidde hij het Nationaal Centraal Ramp Paraatheid Comité als voorzitter en werd na de ramp bekritiseerd voor het blokkeren door de overheid van hulpacties.[5]

Presidentschap[bewerken]

Verkiezing en benoeming[bewerken]

Op 29 april 2010 trok hij zich terug uit het leger, samen met nog 22 andere militaire functionarissen, om de Union Solidarity and Development Party als een burger te leiden.[17] Tijdens de algemene verkiezingen van 2010 was hij de leider van de Union Solidarity and Development Party, die streed in een controversiële verkiezing streed en de meerderheid van de zetels in de Unie vergadering. Thein Sein streed tegen Kyaw Aye, een kandidaat van de Partij van Nationale Eenheid, voor zetel in het Huis van Afgevaardigden te verkrijgen om de kiezers van het Zabuthiri Township (NUT) te kunnen vertegenwoordigen. Hij won naar verluidt met 91,2% van de stemmen (65.620).[18]

Hillary Clinton, de toenmalige Minister van Buitenlandse Zaken van de Verenigde Staten ontmoet Thein Sein in Naypyidaw op 1 december 2011.

Op 4 februari 2011 werd hij door het presidentiële kiescollege van de Unie vergadering verkozen tot de volgende president van Myanmar, wat hem de eerste permanente burger president van Myanmar in 49 jaar maakte. Tin Aung Myint Oo en Sai Mauk Kham werden benoemd als nieuwe vicepresidenten.[19] Thein Sein, de vicepresidenten en het nieuw gekozen parlement werden op 30 maart 2011 beëdigd.[20]

Regionaal beleid[bewerken]

In de eerste maanden van zijn presidentschap zocht hij hulp van de secretaris-generaal van de ASEAN, Surin Pitsuwan, voor de strijd om de ASEAN-top van 2014 te mogen leiden.[21] Met ingang van juli 2011 heeft de overheid een planning commissie onder leiding van de minister van Buitenlandse Zaken – Wunna Maung Lwin – gevormd.[22]

Binnenlands beleid[bewerken]

Sommigen zien Thein Sein als een schappelijk leider, omdat hij bereid was om Aung San Suu Kyi te betrekken in zijn politiek. Hij had een opvallende ontmoeting met haar op 19 augustus 2011, zeker omdat zij kritiek heeft op de politiek die in Myanmar gevoerd werd en wordt..[23]

Op 17 augustus 2011 werd hij door de staatskrant, The New Light of Myanmar, geciteerd:[24]

Aanhalingsteken openen We will make reviews to make sure that Myanmar [Burmese] citizens living abroad for some reasons can return home if they have not committed any crimes. And if a Myanmar citizen in a foreign country who committed crimes applies for returning home to serve terms, we will show our benevolent attitude in dealing with his case.

(We zullen beoordelingen gaan maken om zeker te stellen dat Myanmarese [Birmese] burgers die in het buitenland wonen door een onbepaalde reden terug kunnen keren zolang ze geen misdaden hebben gepleegd. En als een Myanmarese burger een misdaad heeft begaan en zich in het buitenland begeeft, terug wil komen, zullen wijmet een welwillende houding omgaan met die zaak.)
— Thein Sein
Aanhalingsteken sluiten

Verscheidene nieuwsbronnen interpreteerde dit als een uitnodiging voor overzeese Birmezen om terug te keren naar hun thuisland om de Myanmarese economie weer op te bouwen.[25]

Controverse[bewerken]

Thein Sein kwam met het voorstel om de Ruáingga, een islamitisch volk wat al eeuwen in Myanmar woont, te herhuisvesten in het buitenland, maar de Verenigde Naties was er snel bij om bezwaar tegen het voorstel te maken.[26] Thein Sein steunde ook een binnenlands beleid wat de Ruáingga als "niet-burgers" bestempelde.[bron?]

Privéleven[bewerken]

Thein Sein is getrouwd met Khin Khin Win en heeft drie dochters.[3] Een van hun dochters, Yin Thuzar Thein, is getrouwd met een militair gezagvoerder, Han Win Aung.[27] Thein Sein lijdt aan hartziekte en gebruikt daarom een pacemaker.[28][29]

Bronnen, noten en/of referenties
Vertaling

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Indonesischtalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.


Referenties
  1. (en) Kaung Ba. "Will Naypyidaw's Olive Branch Bear Fruit?", The Irrawaddy, 15 augustus 2011. Geraadpleegd op 12 april 2015.
  2. (en) Toshihiro, Kudo. One Year of Myanmar’s Thein Sein Government: Background and Outlook of Reforms Geraadpleegd op 12 april 2015
  3. a b c d e (en) Keller, Bill. A Conversation with President U Thein Sein of Myanmar. New York Times (30 september 2012) Geraadpleegd op 12 april 2015
  4. (en) Fuller, Thomas. A Most Unlikely Liberator in Myanmar. New York Times (14 maart 2012) Geraadpleegd op 12 april 2015
  5. a b c d (en) President Thein Sein. Alternatieve ASEAN Netwerk over Myanmar Geraadpleegd op 12 april 2015
  6. a b (en) red. Lt-Gen Thein Sein is new PM. Myanmar Times (29 oktober 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  7. (en) Tun Tun. Profiles of vice president nominees. Mizzma News (3 februari 2011) Geraadpleegd op 12 april 2015
  8. (en) Countries Me-My. Rulers.org Geraadpleegd op 12 april 2015
  9. (en) red. Burmese junta choose stand-in PM. BBC (18 mei 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  10. (en) red. Myanmar appoints new PM. Xinhua (24 oktober 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  11. (en) Aung Hla Tun. Myanmar paramount leader not nominated for president: MPs. Reuters (1 februari 2011) Geraadpleegd op 12 april 2015
  12. (en) red. Work coordination meeting (...) Work Committee and Management Committee held (archief). The New Light of Myanmar (20 april 2004) Gearchiveerd van het origineel op 20 april 2004 Geraadpleegd op 12 april 2015
  13. (en) Mingxin, Bi. Myanmar PM to visit Laos, Vietnam. Xinhua (7 november 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  14. (en) red. Burma's PM visits Vietnam. AP via The Age (9 november 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  15. (en) Guodong, Du. Laos, Myanmar set to enhance relations. Xinhua (9 november 2007) Geraadpleegd op 12 april 2015
  16. (en) red. Myanmar PM visits Cambodia to garner support against sanctions. Zee News (30 november 2007) Geraadpleegd op 13 april 2015
  17. (en) Wai Moe. Tight Censorship on Reporting USDP. The Irrawaddy (5 mei 2010) Geraadpleegd op 13 april 2015
  18. (en) People's parliament candidates in Zabuthiri constituency (Naypyitaw Union Territory) Geraadpleegd op 13 april 2015
  19. (en) red. Burma ex-Prime Minister Thein Sein named new president. BBC (4 februari 2015) Geraadpleegd op 12 april 2015
  20. (en) DVB. President sworn in, junta dissolved. DVB Multimedia (30 maart 2011) Geraadpleegd op 12 april 2015
  21. (en) Burma as Asean Chair in 2014? Think Again.. The Irrawaddy (3 mei 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  22. (en) Nyi Thit. Burma organizes committee to host Asean Summit. Mizzima (25 juli 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  23. (en) red. Aung San Suu Kyi meets Burma's president Thein Sein. The Guardian (19 augustus 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  24. (en) Ko Htwe. 'Welcome Home' Greeted with Skepticism. The Irrawaddy (18 augustus 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  25. (en) red. Burmese President Invites Return of Citizens Abroad. Voice of America (17 augustus 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  26. (en) red. UN refugee chief rejects call to resettle Rohingya. Huffington Post (12 juli 2012) Geraadpleegd op 13 april 2015
  27. (en) Min Lwin. Burmese PM’s Daughter Camera Shy on Her Wedding Day. The Irrawaddy (5 februari 2009) Geraadpleegd op 13 april 2015
  28. (en) red. Profile: Burmese leader Thein Sein. BBC News (4 februari 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015
  29. (en) McCoy, Clifford. Man in the mirror in Myanmar. Asia Times (4 mei 2011) Geraadpleegd op 13 april 2015