Topless

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term topless wordt gebruikt voor het ontblote bovenlichaam van vrouwen.

Topless bij zonnebaden, meestal op het strand, wordt doorgaans gepresenteerd als niet-expliciet erotisch van aard. Er zijn ook bars en nachtclubs waar topless wordt geserveerd. Hier heeft topless een nadrukkelijk seksuele betekenis.

Topless bij de vrouw[bewerken]

Geschiedenis[bewerken]

Na de introductie van de bikini in de jaren veertig leek topless halverwege de jaren zestig een logisch gevolg. Het leek er immers op dat de badkleding voor vrouwen steeds miniemer werd. Het tonen van ontblote borsten heeft echter een lange historie. Vrouwen die het zich konden veroorloven namen een min, niet alleen voor het gemak, maar ook om hun borsten zo lang mogelijk toonbaar te houden. Er zijn diverse periodes waarin ontblote borsten in de mode zijn geweest. Beroemd voorbeeld is Agnès Sorel, de openlijke maîtresse van Karel VII van Frankrijk.

Monokini[bewerken]

De echte monokini is een ontwerp van Rudi Gernreich uit 1964. Hij bestond uit een hoge broek, tot vlak onder de borsten, en banden over de schouders. Men kan hem ook beschouwen als een zwempak dat de borsten bloot laat. Dit kledingstuk is nooit populair geworden.

Bikini zonder bovendeel[bewerken]

Topless vrouwen op het strand in Barcelona
Een vijftal topless jonge vrouwen op het strand

In de loop van de jaren zeventig werd het steeds geaccepteerder om het bovenstukje van een bikini niet aan te doen tijdens het zonnebaden. "Bruin zonder streepjes" werd steeds meer het devies. Deze ontwikkeling kwam niet van de ontwerpers en fabrikanten van badkleding maar van de draagsters zelf, die alleen het bovendeel van een gewone bikini weg lieten.

Al spoedig verschenen deze onvolledige bikini's ook in de winkels en het zag ernaar uit dat topless spoedig de norm zou worden. Toch kreeg het dragen van dit nieuwe kledingstuk niet hetzelfde enthousiaste onthaal als het tweedelige badpak. Niet verwonderlijk, want de schroom om de borsten te tonen is in de westerse cultuur, zelfs vandaag de dag, nog significant.

Topless zonnebaden is tegenwoordig algemeen geaccepteerd op stranden in de meeste Europese landen en Australië, hoewel het omstreeks de eeuwwisseling minder populair werd.[1] Buiten Europa en Australië wordt het topless zonnebaden minder of helemaal niet geaccepteerd.

Topless bij de man[bewerken]

Bij de man is topless algemeen geaccepteerd in bepaalde situaties. Hoewel mannen buiten niet vaak topless zijn te zien, is topless voor mannen normaal als ze zonnebaden of zwemmen. Een man in een zwempak was voor de Tweede Wereldoorlog nog normaal, maar is thans, met uitzondering van het wedstrijdzwemmen, veel minder gebruikelijk.

Verenigde Staten[bewerken]

Coppertone girl
Edouard Manet, Blonde vrouw met ontblote borst (1878)

De Amerikaanse norm is preutser: topless is er nauwelijks geaccepteerd en zelfs een klein meisje moet er minstens een bikini dragen, hoe klein ze ook is. Het komt om die reden wel eens voor dat de plaatjes in een kinderboek opnieuw getekend moeten worden als het boek in de Verenigde Staten moet worden uitgegeven.

Deze Amerikaanse norm voor kinderen is vermoedelijk vrij recent. In 1953 adverteerde een Amerikaans merk van een zonnebrandcrème namelijk met de Coppertone-girl - een klein meisje met alleen een zwembroekje. De afbeelding werd ook in Europa bekend.

In de Verenigde Staten zijn stranden waar het niet bedekken van de borsten bestraft wordt, ongeacht de leeftijd van de vrouw of het meisje. Dit is afhankelijk van de wetgeving in de afzonderlijke deelstaten. Overigens zijn in de VS, op basis van gelijke rechten voor mannen en vrouwen, processen gevoerd omdat men vindt dat vrouwen topless mogen zijn als mannen het ook mogen.

Beeldende kunst[bewerken]

Eugène Delacroix: De Vrijheid leidt het volk (1830)

Het afbeelden van naakte en halfnaakte personen in de kunst voert terug naar de Griekse oudheid. Een bekend werk dat een vrouw toont met ontbloot bovenlijf is Vrijheid leidt het volk van Eugène Delacroix. Vooral in de renaissance, toen de idealen uit de oudheid opnieuw werden ontdekt en nagestreefd, werden er veel naakten afgebeeld in de schilder -en beeldhouwkunst.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Topless zonnen is passé, maar waarom?, Trouw, 2 augustus 2013