Valdis Dombrovskis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Valdis Dombrovskis
Dombrovskis in 2009
Dombrovskis in 2009
Geboren 5 augustus 1971
Riga
Politieke partij Vienotība
Beroep Politicus
Premier van Letland
Aangetreden 12 maart 2009
Einde termijn 22 januari 2014
Voorganger Ivars Godmanis
Opvolger Laimdota Straujuma
Minister van Financiën
Huidige functie
Aangetreden 7 november 2002
Voorganger Gundars Bērziņš
Opvolger Oskars Spurdziņš
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Valdis Dombrovskis (Riga, 5 augustus 1971) is een Lets politicus, die tussen 2009 en 2013 premier van Letland was. Eerder was hij minister van Financiën en lid van het Europees Parlement.

Opleiding en wetenschappelijke carrière[bewerken]

Dombrovskis studeerde af aan de faculteit van natuurkunde en wiskunde van de Universiteit van Letland. In 1995 haalde hij een BA in economie voor ingenieurs aan de technische universiteit van Riga, en in 1996 een master in natuurkunde aan de Universiteit van Letland. Hij werkte aan het Natuurkunde-instituut van de Universiteit van Mainz als laboratoriumassistent (1995-1996), als assistent aan het instituut voor vastestoffysica van de Universiteit van Letland (1997) en als onderzoeksassistent aan de faculteit voor elektronische ontwikkeling van de Universiteit van Maryland (1998).

Politieke loopbaan[bewerken]

Dombrovskis is sinds 2002 bestuurslid van de politieke partij Nieuwe Tijd. Van 2002 tot 2004 was hij parlementslid en minister van Financiën. Voorts was hij waarnemer bij de Raad van de Europese Unie. Als lid van het Europees Parlement was hij lid van drie commissies: de begrotingscommissie, de delegatie voor de gezamenlijke ACP-EU-vergadering en de delegatie voor de Euro-Latijns-Amerikaanse parlementaire vergadering (EuroLat).

Dombrovskis was voorts een van de zes waarnemers bij de verkiezingen van 2007 in Togo.

Op 26 februari 2009 werd hij door president Valdis Zatlers tot premier benoemd, als opvolger van Ivars Godmanis, die was afgetreden.

Op 27 november 2013 kondigde hij zijn aftreden aan. Hij nam daarmee de politieke verantwoordelijkheid voor het instorten van een supermarkt in Riga, waarbij zes dagen eerder ruim vijftig doden waren gevallen.[1]

Bronnen, noten en/of referenties