Volodymyr Klytsjko

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wolodimier Klitsjko (1976)

Wolodimier Klitsjko (Oekraïens: Володимир Володимирович Кличко, Wolodimier Wolodimierowitsj Klitsjko, Russisch: Владимир Владимирович Кличко, Vladimir Vladimirovitsj Klitsjko) (Semipalatinsk in de Kazachse SSR, 25 maart 1976) is een Oekraïense bokser.

Klitsjko is de huidige IBF, IBO, WBA, WBO wereldkampioen boksen in het zwaargewicht. Anno mei 2013 heeft hij 59 overwinningen op zijn naam staan, waarvan 51 keer op knock-out. Hoewel hij geboren is in Kazachstan komt hij uit onder de Oekraïense vlag.

Zijn oudere broer Vitali Klitsjko is WBC wereldkampioen boksen en een gepromoveerd sportwetenschapper en Oekraïens politicus.

Samenvatting[bewerken]

Klitsjko won de WBO-titel in oktober 2000 in de Kölnarena, (Cologne, Nordrhein-Westfalen) van de Amerikaan Chris Byrd en verdedigde deze titel vijf keer met succes voordat hij hem verloor in maart 2003 via knock-out in de tweede ronde, dankzij snelle linkerstoten van de Zuid-Afrikaan Corrie Sanders. In april 2006 won hij de IBF-titel van, wederom, Chris Byrd. De IBO-titel was met het weggaan van Lennox Lewis vacant gebleven dus de bond zag dit grote gevecht sinds jaren als een goede mogelijkheid een opvolger te kronen en zo won hij met dit gevecht dus ook de IBO-titel. Na meerdere malen zijn titels met succes verdedigd te hebben won hij in februari 2008 opnieuw de WBO-titel door van de Rus Sultan Ibragimov te winnen. In juli 2011 kwam hier ook nog de WBA-titel bij toen hij in de Imtech Arena, (Altona, Hamburg) de Engelsman David Haye versloeg.

Eerste nederlaag[bewerken]

Hij leed zijn eerste nederlaag in zijn eigen woonplaats, Kiev. Op 5 december 1998 vocht hij zijn vijfentwintigste profwedstrijd tegen de Amerikaan Ross Puritty. Puritty's record las op dat moment 24 overwinningen, 13 nederlagen en 1 onbeslist. Klitsjko domineerde de wedstrijd soepel, maar met zijn toentertijd agressieve stijl wist hij Puritty niet neer te krijgen. In de elfde ronde was Klitsjko kapot en vanwege pure vermoeidheid kon hij amper overeind blijven. Na een aantal rake treffers van Puritty ging hij neer.Klitsjko kon niet meer verder en de wedstrijd was afgelopen.

Opvallend is dat Puritty zijn volgende wedstrijden ongeslagen bleef, en tot het jaar 2001 nog maar een keer verloor. In dat jaar won Vitali Klitsjko, Wolodimiers oudere broer in, toevallig, de elfde ronde. Wolodimier heeft nooit meer de interesse getoond om deze nederlaag te wreken. Misschien vond hij de afstraffing door zijn broer voldoende, later zou hij immers hetzelfde doen.

Eerste keer wereldkampioen[bewerken]

Na zijn eerste nederlaag bleef Klitsjko tot het jaar 2000 in tien wedstrijden ongeslagen. Interessante namen daaronder zijn Monte Barrett, een oude Phil Jackson en Axel Schulz (waarin hij overigens Europees kampioen werd).

Toen waagde Klitsjko zijn eerste kans op een wereldtitel. De man die hij hiervoor moest verslaan was de Amerikaan Chris Byrd. Byrd was voor een zwaargewicht relatief klein en licht, maar natuurlijk erg snel. Hij staat bekend om zijn vermogen stoten snel te kunnen ontwijken om vervolgens met snelle combinaties punten te scoren. Byrd is namelijk nooit een harde stoter geweest.

Byrd had zijn titel hetzelfde jaar nog gewonnen van Vitali, Wolodimiers broer. Die avond probeerde Vitali met zijn harde stoten Byrd te raken, maar Byrd was iedere keer te snel weg. Vitali moest wegens een blessure aan zijn schouder na de negende ronde opgeven nadat de kleine Byrd de 2,04 lange Klitsjko wist in te peperen met snelle combinaties.

Tweede nederlaag[bewerken]

Wolodimiers tweede nederlaag kwam op 8 maart 2003 tegen de Zuid-Afrikaan Corrie Sanders. Zijn timing om een wedstrijd te verliezen kon niet slechter omdat een grote unificatie van de titels met Lennox Lewis in het verschiet lag. De Zuid-Afrikaan had niet de fysieke bouw van een echte bokser. Hij was ook professioneel golfer naast zijn bokscarrière. Sanders had de natuurlijke talenten van een grote kampioen in zich. Hij was een van de snelst stotende in de divisie en sloeg ook als een van de hardsten. Zijn voetenwerk was redelijk en zijn kin was ook prima. Zijn grote zwakte was zijn uithoudingsvermogen, en dit werd ook duidelijk in zijn knock-out verlies tegen Hasim Rahman, drie jaar terug.

Wolodimier begon die avond goed en domineerde met zijn linkse directe. Sanders had geen antwoord en kon niet dichtbij komen. Toen Wolodimier Sanders iets meer wilde testen werd het duidelijk dat Wolodimier beter afstand kon bewaren. De stootsnelheid van Sanders werd zichtbaar, ook voor Wolodimier. Toch liet Klitsjko zich niet kennen en wilde Sanders ook een paar rake tikken uitdelen maar zette net een stap te ver richting Sanders. Bliksemsnel landde Sanders een paar linkse stoten, Sanders kwam dichtbij en Wolodimier probeerde vast te houden, na een harde linkerhoek ging Wolodimier neer. Klitsjko kwam de ronde door na nog twee keer neer te gaan maar zelfs de rustpauze tussen de twee ronden bleek verre van voldoende om Klitsjko bij zinnen te laten komen. Sanders ging na de bel verder waar hij gebleven was en de scheidsrechter legde de kamp stil.

Tweede kans op de WBO-titel[bewerken]

Ruim een jaar later, en twee overwinningen rijker, kreeg Wolodimier een nieuwe kans op de WBO titel. Nadat Lennox Lewis was gestopt met zijn carrière als bokser, moest de WBC een opvolger kiezen. De WBC staat tot op heden bekend als de meeste prestigieuze titel van de vier en Lewis' laatste tegenstander, Vitali, had een uitdager nodig. Corrie Sanders deed afstand van zijn WBO-titel om voor de WBC-titel te vechten (de reden waarom de WBC en WBO op dat moment niet samen wilden gaan is onduidelijk, maar in de bokssport zijn deze politieke problemen gewoon geworden). Wolodimier, die zowel zijn zelfvertrouwen als zijn plaats op de ranglijst weer had verbeterd, kreeg de kans om zijn verloren WBO titel opnieuw te winnen. De uitdager was de Amerikaan Lamon Brewster, toevallig de neef van Chris Byrd.

Klitsjko wist Brewster tot de vijfde ronde te domineren, en zelfs een keer te vloeren. Maar in de vijfde ronde leek Wolodimier wel precies de Wolodimier in de elfde ronde tegen Puritty. Hij was uitgeput en keek raar uit zijn ogen, Brewster wist gebruik te maken van dit voordeel en sloeg Klitsjko links en rechts met harde stoten. Aan het eind van de vijfde ronde landde Brewster de laatste klap en Klitsjko ging hard neer. De bel ging maar Klitjsko kon amper overeind komen. De scheidsrechter staakte het gevecht. Don King wordt beschuldigd van het water van Klitsjko op een of andere manier vergiftigd te hebben.[bron?] De situatie blijft onzeker, maar het blijft uiterst ongewoon hoe hij zo snel, zo uitgeput kon zijn.

Terug naar de top[bewerken]

Het duurde een behoorlijke tijd voordat de fans en critici Wolodimier weer geloofwaardig begonnen te vinden maar sindsdien is hij ongeslagen gebleven. Hij versloeg zowel DaVarryl Williamson als Samuel Peter. Daarna heeft hij in april 2006 de IBF wereldtitel gewonnen van Chris Byrd, en verdedigde deze tegen respectievelijk Calvin Brock en Ray Austin. Daarna bokste hij opnieuw een partij tegen Lamon Brewster en domineerde hem overtuigend voordat trainer Buddy McGirt de handdoek in de ring gooide. In februari 2008 versloeg hij WBO titelhouder Sultan Ibragimov door middel van unanieme beslissing van de jury. Zijn strategie was vooral de rechte directe van Ibragimov weg te slaan en op zijn rechter voet te staan wanneer mogelijk. Ibragimov, toen nog ongeslagen, had geen antwoord. Na Thompson verslagen te hebben was als de volgende uitdager voormalig tweevoudig wereldkampioen Hasim Rahman uit de U.S.A. voorzien, welke onder anderen Corrie Sanders en Lennox Lewis heeft verslagen. De kamp ging door in het Duitse Mannheim in december 2008. In de zesde ronde ging Rahman tegen het canvas en in de zevende ronde won Klitsjko met technisch knock-out, zodat hij de IBF, WBO en IBO-wereldtitels bij de zwaargewichten[1] behoudt. In juni 2009 bracht hij Ruslan Chagaev zijn eerste nederlaag toe. Het was zijn 53e zege in 56 profkampen.

2010 en 2011[bewerken]

Op 20 maart 2010 bokste hij in de Esprit Arena, (Düsseldorf, Noordrijn-Westfalen) tegen Eddie Chambers. Klitsjko won in de 12e ronde op Knock Out en behield zijn WBO, IBF, IBO & The Ring Heavyweight titels. Op 11 november 2010 moest Samuel Peter er aan geloven in de Commerzbank-Arena te Frankfurt. Samuel verloor op knock-out in de 10e ronde en Klitsjko behield wederom zijn titels. In 2011 werd het lang verwachte gevecht tegen David Haye dan eindelijk uitgevochten in de Imtech Arena te Hamburg. Na 12 ronden won Wolodimier op punten en won hierdoor ook nog de WBA zwaargewicht titel.[2] Hij bezit nu de WBA, WBO, IBF, IBO & The Ring Heavyweight titels.

2012[bewerken]

Op 3 maart 2012 verdedigde hij zijn wereld titels tegen de Fransman Jean-Marc Mormeck. De op dat moment 35-jarige Oekraïner sloeg de 39-jarige Fransman in de vierde ronde knock-out. Mormeck kwam er nauwelijks aan te pas in het gevecht. Het was alweer de 50e knock-out en de 57e overwinning voor Klitsjko. Na de wedstrijd zei hij "Ik doe dit nu al 15 jaar en nu heb ik mijn 50e knock-out. De weg was lang, maar ik heb het gehaald".[3] Op 7 juli won hij in Bern van Tony Thompson (knock-out). Op 10 november won hij in Hamburg van op punten van Mariusz Wach.

Extra informatie[bewerken]

Wolodimier schaakt graag en heeft een universitair diploma in sportwetenschappen. Hij en zijn broer steunen openlijk meerdere goede doelen en de Klitsjko's staan bekend om hun intelligentie en correctheid. Hij is ook een openlijk supporter voor de nieuwe uitvinding schaakboksen, waarin de twee deelnemers afwisselend tegen elkaar schaken en boksen. Hij heeft samen met Lennox Lewis een kleine rol gespeeld in de kaskraker Ocean's Eleven. Begin 2013 raakte bekend dat hij een relatie heeft met actrice Hayden Panettiere. Ze zijn sinds datzelfde jaar verloofd en verwachten eind 2014 hun eerste kind.

Bronnen, noten en/of referenties