Werkelijke oneindigheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Werkelijke oneindigheid is het idee dat getallen, of andere types wiskundige objecten een werkelijk, volledig geheel kunnen vormen; namelijk een verzameling. Vandaar dat in de filosofie van de wiskunde, de abstractie van een werkelijke oneindigheid de acceptatie van oneindige entiteiten, zoals de verzameling van alle natuurlijke getallen of een willekeurige rij van rationale getallen, als gegeven objecten met zich meebrengt.