Wolf Vostell
Wolf Vostell (Leverkusen, 14 oktober 1932 – Berlijn, 3 april 1998) was een belangrijke Duitse kunstschilder, beeldhouwer en happeningkunstenaar uit de tweede helft van de twintigste eeuw.
Wolf Vostell wordt gezien als een van de pioniers van de Environmentkunst, van de videokunst, van de Happening en de Fluxus-beweging. Hij gebruikte in zijn werk verschillende methoden om tot een beeld te komen, zoals decollage, vervaging en betongieten.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
Wolf Vostell begon in 1950 met zijn eerste kunstwerken. In 1953 begon hij een studie lithografie en bezocht hij de kunstnijverheidsschool in Wuppertal. Na een bezoek aan Parijs vervaardigde hij in 1954 zijn eerste decollages. In 1955/1956 studeerde hij aan de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs en in 1957 aan de Kunstacademie Düsseldorf.
In 1958 neemt hij deel aan de eerste happening in Europa, die in Parijs plaatsvindt en maakt zijn eerste werken met televisietoestellen en auto-onderdelen. Onder invloed van het werk van Karlheinz Stockhausen in de studio van de WDR uit 1954 maakt hij in 1959 ook een aantal elektronische werken die hij „TV-décoll/agen“ noemt. Dit werk gaat al in de richting van Fluxus, een kunststroming waarvan hij begin jaren 60 actief deel uitmaakt.
De kunstactiviteiten van Wolf Vostell beginnen in 1958 met zijn eerste tekeningen, collages en dé-coll/ages, met zijn eerste happenings en het gebruik van televisietoestellen in zijn werk. Parallel lopend met het begin van zijn uitgebreide creatieve loopbaan betekent 1959 de aanvang van zijn Vostell Archief. Met grote volharding en continuïteit begint Vostell met het verzamelen van fotografische documenten, artistieke teksten, persartikels, uitnodigingen tot artistieke events, evenals persoonlijke correspondentie met kunstenaars zoals Nam June Paik, Joseph Beuys, Dick Higgins en vele anderen, en vooral boeken, die wat inhoud betreft de kunstbewegingen weerspiegelen in dewelke Vostell zich heeft uitgedrukt. In het begin van de jaren zestig is Vostell de pionier en essentiële figuur van de Happening en Fluxus Video-Kunst, en het Vostell Archief is dus een belangrijke bron van documentatie over deze artistieke bewegingen. Een ander wezenlijk deel van het Vostell Archief is het fotografisch fonds van het uitgebreide en veelzijdige werk van Wolf Vostell. Het Vostell Archief bevat ook een algemene bibliotheek van ongeveer 6000 boeken over alle genres van de Kunstgeschiedenis. Het totale Vostell Archief met zijn zowat 25.000 documenten is een reusachtig fonds van informatie, onderzoek en inspiratie. Het archief is sinds 2006 gevestigd in het Museo Vostell Malpartida en is toegankelijk voor belangstellende onderzoekers en publicisten.
Vostell was organisator van vele happenings, onder andere in New York, Berlijn, Keulen, Wuppertal en Ulm. In 1962 neemt hij deel aan de voorbereidingen van het Festum Fluxorum in Wiesbaden en heeft daarvoor contact met Nam June Paik en George Maciunas.
In 1963 werd Vostell met zijn installatie „6 TV dé-coll/age“ (nu in: Museum Reina Sofia in Madrid) een voorloper in de videokunst. In 1967 gaf hij zijn commentaar op de Vietnam-oorlog in de happening „Miss Vietnam“. Vervolgens begon hij in 1968 in samenwerking met de componist Mauricio Kagel en anderen aan de oprichting van de vereniging Labor e.V. die audiovisuele fenomenen ging onderzoeken.
Wolf Vostell was in 1958 de eerste kunstenaar die een TV-toestel in zijn werk integreerde. Dit werk met de titel „Deutscher Ausblick“ is tegenwoordig opgenomen in de verzameling van de Berlinische Galerie. Andere vroege werken met TV's zijn „Transmigratie“ (1958) en het environment „Elektronischer Happeningraum“ (1969). Vostell wordt soms ook gezien als een vertegenwoordiger van het kapitalistisch realisme. Hij richtte een aantal spoorwegwagons in met zijn werk, de Fluxuszug, die in 1980 in vijftien steden in Noordrijn-Westfalen te zien was.
In het jaar 1992 presenteerde de stad Keulen een grote retrospective van Wolf Vostell, die in 6 musea van de streek tentoongesteld werd, te weten: Stadtmuseum Köln, Kunsthalle Köln, Reinisches Landesmuseum Bonn, Kunsthalle Mannheim, Museum Morsbroich in Leverkusen en Städtisches Museum Müllheim Ruhr. David Vostell maakte over deze retrospective een documentaire onder de titel VOSTELL 60 – Rückblick 92.
Er staan in beton gegoten auto-sculpturen van zijn hand in Keulen („Ruhender Verkehr“, 1969), in Berlijn („Beton Cadillacs“) en in Museo Vostell Malpartida in Spanje.
[bewerken] Oeuvre
[bewerken] Werk (selectie)
- You (1964), environment met televisies
- Hours of fun (1968), Berlinische Galerie, Berlijn
- Coca-Cola (1969), Museum Ludwig, Keulen
- Heuschrecken (1971), installatie met videocamera en monitors
- Olympia-Hymne (1972), Museum Bochum in Bochum
- Auto-Fieber (1973), Museo Vostell Malpartida
- Mythos-Berlin (1987), schilderij in het Museo Vostell, Malpartida
- 2 Betoncadillacs in Form der nackten Maja (1987), Berlin
- Der Fall der Berliner Mauer (1989), schilderij met tv's,
- Jetzt sind die Deutschen wieder Nr.1 in Europa, Neurenberg
- La Tortuga, 1987/1992 Skulpturenmuseum Glaskasten, Marl
[bewerken] Fotogalerij
|
[bewerken] Tentoonstellingen (beperkt overzicht)
- 1966 Kölnischer Kunstverein, Keulen
- 1967 Biënnale van Venetië
- 1970 Kölnischer Kunstverein, Keulen
- 1974 Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris
- 1975 Neue Nationalgalerie, Berlijn
- 1977 documenta 6, Kassel
- 1978 Museo de Arte Contemporaneo, Madrid
- 1980 Kunstverein Braunschweig
- 1980 FluxusZug in Nordrhein-Westfalen (in 15 steden)
- 1982 Bibliothèque National, Parijs
- 1990 Fundacione Mudima, Milaan, Italië
- 1992 Köln, Bonn, Leverkusen (retrospektief)
[bewerken] Happenings (een keuze)
- 9-Nein-dé-coll/age, Wuppertal, 1963
- You, New York, 1964
- Phaenomene, Berlijn, 1964
- Miss Vietnam, Keulen, 1967
- Die Nackten und die Toten (Fluxuskoncert), Berlijn, 1983
[bewerken] Citaten
- „Kunst ist Leben, Leben ist Kunst“, 1961
- „Ich erkläre den Frieden zum größten Kunstwerk“, 1979
- „Jeder Mensch ist ein Kunstwerk“, 1985
[bewerken] Zie ook
[bewerken] Externe links
 |
Zie de categorie Wolf Vostell van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
