Zwartbuikzandhoen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zwartbuikzandhoen
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Pterocles orientalis (boven)
Pterocles orientalis (boven)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Columbiformes (Duifachtigen)
Familie: Pteroclididae (Zandhoenders)
Geslacht: Pterocles
Soort
Pterocles orientalis
(Linnaeus, 1758)
Zwartbuikzandhoen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Pterocles orientalis

Het zwartbuikzandhoen (Pterocles orientalis) is een vogel uit de familie van de zandhoenders (Pteroclididae) die voorkomt op het Iberisch Schiereiland, Noordwest-Afrika, de Canarische Eilanden en van Turkije tot Nepal en West-China. De zuidelijke vogels zijn standvogels, de noordelijke exemplaren trekken naar het zuiden.

Kenmerken[bewerken]

Beide geslachten hebben een kenmerkende zwarte buikvlek en een zwarte borstband. Het mannetje heeft een grijze borst en kop, een oranje vlek op de wang en keel en een geelbruin met grijze bovenzijde. De keel is in het midden zwart. Het vrouwtje is geheel zandbruin gemarmerd met een gevlekte borst en een licht oranje vlek op de wang. Zwartbuikzandhoenders worden 30-35 centimeter groot.

Broeden[bewerken]

Zwartbuikzandhoenders broeden in halfwoestijnen, droge, zanderige gebieden en berghellingen tot boven de 1000 meter hoogte. Het broedseizoen duurt van eind april tot begin augustus. De 2 à 3 groenige eieren worden op de grond gelegd op wat stro en plantenmateriaal. Beide ouders broeden, wat meteen na het leggen van het eerste ei begint, waarschijnlijk als bescherming tegen de hete zon. Ze broeden 20-22 dagen. De ouders zorgen voor water voor de jongen door dit in hun buikveren te absorberen en het op deze manier naar het nest te brengen.

Eten[bewerken]

Zwartbuikzandhoenders eten zaden en scheuten.

Gelijkende soorten[bewerken]

In de vlucht:

Bronnen, noten en/of referenties