1,1-dichloorethaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1,1-dichloorethaan
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van 1,1-dichloorethaan
Structuurformule van 1,1-dichloorethaan
Molecuulmodel van 1,1-dichloorethaan
Molecuulmodel van 1,1-dichloorethaan
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C2H4Cl2
IUPAC-naam 1,1-dichloorethaan
Andere namen ethylideenchloride, ethylideendichloride
Molmassa 98,96 g/mol
SMILES
CC(Cl)Cl
CAS-nummer 75-34-3
Beschrijving Kleurloze olieachtige vloeistof met chloroformachtige geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk Ontvlambaar
H-zinnen H225 - H302 - H319 - H335 - H412
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P233 - P240 - P261 - P270 - P301+P312 - P330
EG-Index-nummer 602-011-00-1
VN-nummer 2362
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos
Dichtheid 1,2 g/cm³
Smeltpunt -97 °C
Kookpunt 57,2 °C
Vlampunt -6 °C
Zelfontbrandings- temperatuur 458 °C
Dampdruk 24.000 Pa
Oplosbaarheid in water 6,0 g/L
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

1,1-dichloorethaan is een organische verbinding met als brutoformule C2H4Cl2. Het is een kleurloze olieachtige vloeistof met een chloroformachtige geur. De stof is voornamelijk een basisstof bij de chemische synthese van onder andere 1,1,1-trichloorethaan en 1,1,2-trichloorethaan. Ze doet ook dienst als vlamvertrager, insecticide en als oplosmiddel voor plastics, oliën en vetten.

Toxicologie en veiligheid[bewerken]

De stof ontleedt bij verhitting en bij verbranding met vorming van giftige en corrosieve dampen (fosgeen en waterstofchloride). 1,1-dichloorethaan reageert hevig met sterke oxidatiemiddelen, alkalimetalen, aardalkalimetalen en metalen in poedervorm, met kans op brand en ontploffing. De stof tast aluminium, ijzer en polyetheen aan. Contact met sterk corrosieve middelen kan leiden tot vorming van giftig en brandbaar aceetaldehydegas.

Externe link[bewerken]