Affodil

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Affodil
Asphodelus ramosus, Cerbère, zuiden van Frankrijk.
Asphodelus ramosus, Cerbère, zuiden van Frankrijk.
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (planten)
Stam: Embryophyta (landplanten)
Klasse: Spermatopsida (zaadplanten)
Clade: Angiospermae (bedektzadigen)
Clade: Monocotyledonae (eenzaadlobbigen)
Orde: Asparagales (asperge-achtigen)
Familie: Xanthorrhoeaceae (grasboomfamilie)
Onderfamilie: Asphodeloideae (affodilfamilie)
geslacht
Asphodelus (affodil)
L.
Afbeeldingen Affodil op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Affodil op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Affodil (wetenschappelijke naam: Asphodelus) is een geslacht van kruidachtige planten, die verspreid zijn over het Middellandse Zeegebied en het zuidwesten van Azië en behoren tot de grasboomfamilie (Xanthorrhoeaceae).

Kenmerken[bewerken]

Affodils zijn vaste planten die zich vermeerderen via een verdikte wortelstok of één- tot tweejarige planten met vezelige wortels. De loofbladeren zijn lang en smal en zijn in op de grond staande rozetten gerangschikt.

De bloemen groeien in rechtopstaande trossen of pluimen. Bij Asphodelus albus en Asphodelus fistulosus zijn de stengels ongeveer 150 cm lang; Asphodelus ramosus kan tot bijna 2 meter hoog worden.

De drietallige bloemen zijn hermafrodiet en bestaan uit zes witte tot roze kroonbladeren. Het verschil met het verwante geslacht Asphodeline is dat de meeldraden gelijke lengtes hebben.

Menselijk gebruik en culturele betekenis[bewerken]

De gedroogde stengels worden in sommige gebieden wel gebruikt om manden van te vlechten.

In Italië worden de bladeren wel gebruikt om burrata, een jonge soort kaas, in te wikkelen. Zowel kaas als bladeren zijn hooguit een paar dagen houdbaar en wanneer de bladeren verwelkt zijn is duidelijk dat de kaas niet goed meer is. Op Sardinië wordt honing van de bloemen geproduceerd. In Puglia wordt een specerij bereid uit de knoppen, die gekookt en in olie bewaard worden.

Affodil werd door de Oude Grieken in verband gebracht met de doodsgodin Persephone, en geplant in de omgeving van begraafplaatsen. Griekse dichters als Homeros beschrijven een plek in de onderwereld, de affodilvelden, waar de zielen van "gewone" lieden na de dood verblijven. Het zaad van de plant wordt genoemd als voedsel van de doden.

Taxonomie[bewerken]

Het geslacht Aphodelus bestaat uit 17 soorten: