Bedoeïenen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Bedoeïenen zijn voornamelijk Arabische woestijnbewoners in het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Bedoeïenen leven vaak in tenten en leiden een nomadisch, semi-nomadisch of sedentair bestaan.

Onder meer door invloeden van de Westerse cultuur en het toerisme is het leven van veel bedoeïenen de laatste decennia sterk veranderd, maar een deel leeft nog met tradities en gebruiken die vele eeuwen teruggaan. Zo zullen veel bedoeïenen tegenwoordig in ieder geval een deel van het jaar een sedentair leven leiden.

Het woord bedoeïen is afkomstig van het Arabische: بَدَوِي badawi, dat woestijnbewoner of nomade betekent. Het woord badw, waar dit van is afgeleid, betekent woestijn (net als het woord Sahara overigens) en heeft zelf ook de betekenis bedoeïenen gekregen.

Bedoeïenen in de Negev[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Bedoeïenen in Israël voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Al vele duizenden jaren wonen bedoeïenenstammen in de Negev. Een van de grootste stammen is de Tarabin. Na het uiteenvallen van het Ottomaanse Rijk zijn de bedoeïenen slachtoffer geworden van conflicten en oorlogen tussen de hen omringende landen. Sinds het begin van de zionistische immigratie eind 19e eeuw in Palestina wordt hun leef- en grondgebied door Joodse organisaties in bezit genomen. In 1948 werd de Negev bij de staat Israël gevoegd.