Negev

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Locatie van de Negev in Israël
De Negev
De Ashalim zonnetoren
Landbouw in de Negev

De Negev (Hebreeuws: הנגב, Arabisch: النقب al-Naqab), vaak ook Negeb genoemd (letterlijke betekenis 'de droge'), is een woestijn in het zuiden van Israël. In de Bijbel wordt het woord Negev ook gebruikt voor de richting 'zuid'. Soms wordt Negev vertaald als 'Zuiderland'.[1] De Negev strekt zich uit van Beër Sjeva in het noorden tot Eilat in het uiterste zuiden en beslaat meer dan 60% van het grondgebied van Israël. Noordoostelijk van de Negev ligt de Dode Zee, de Gazastrook ligt noordwestelijk ervan.

De Negev kan worden beschouwd als onderdeel van de enorme woestijnstrook die zich uitstrekt van de Atlantische Oceaan tot de Indische Oceaan, waar onder andere de Sahara, de Sinaïwoestijn en de Grote Arabische Woestijn op het Arabische Schiereiland deel van uitmaken. De gemiddelde maximumtemperatuur op jaarbasis is 25,7 °C.

Bedoeïenen[bewerken | brontekst bewerken]

Al vele duizenden jaren wordt de Naqab/Negev bewoond door bedoeïenen, die daar wonen in kleine gemeenschappen of dorpen. Beër Sjeva/Bir el-Saba dat reeds door de tijdens het Ottomaanse Rijk was gebouwd als een bestuurlijk en regionaal centrum voor de Negev, wordt gezien als de hoofdstad van de Negev. In 1914 stelden de Ottomaanse autoriteiten de tribale bevolking van Beersheba met zijn (sub)districten op 55.000 mensen.[2] In 1922, toen het mandaat over Palestina, als Mandaatgebied Palestina, officieel aan het Verenigd Koninkrijk werd toebedeeld, bestond de bevolking uit ruim 75.000 mensen, voornamelijk bedoeïenen (moslims) en waren er 98 joden, 225 christenen en 11 druzen.[3] Sinds de inlijving van de Negev bij Israël groeide de bevolking. In 2010 woonden er 630.000 mensen (8,2% van de bevolking van Israël), hoewel het gebied 55% van de totale oppervlakte van Israël uitmaakt.[bron?] Sinds de verovering door Israël in de Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 weigert Israël tientallen bedoeïenendorpen te erkennen en staan ze niet op officiële kaarten. Recht op land in de Negev wordt hen ontzegd. Het leefgebied en authentieke bestaan van de 195.000 bedoeïenen wordt met verwoesting bedreigd.[4] Op grond van het door Israël in 2011 aangenomen en in werking gestelde Begin-Prawer plan -officieel "Bill on the Arrangement of Bedouin Settlement in the Negev"[5]- worden de bedoeïenen verplaatst naar geïmproviseerde 'nederzettingen-steden' en zijn tientallen oorspronkelijke bedoeïenendorpjes onwettig verklaard.[6] Ze worden dientengevolge verwoest of met verwoesting bedreigd.[7] Binnen en buiten Israël riep dit grote tegenstand op.[8] Door een uitspraak van een Israëlische rechtbank in 2017 moesten zes inwoners van al-Araqib de kosten van acht slooprondes aan de staat betalen.[9]. Oktober 2020 is het dorpje voor de 179e maal gesloopt door het Israëlische leger en daarna zal het voor de 179e maal door de Bedoeïenen worden opgebouwd[10].

Ontwikkeling[bewerken | brontekst bewerken]

In de jaren 1950 startte Israël zijn nucleaire programma in het Negev Nuclear Research Center bij de stad Dimona. Er worden kernwapens gefabriceerd, hoewel Israël er nooit openlijk voor uit wil komen.[11]

In 2019 is in de Negev de Ashalim energiecentrale in gebruik genomen, een 240 meter hoge toren die met behulp van computer gestuurde spiegels en een boiler stroom opwekt. De toren is veruit de grootste van dergelijke constructies in de wereld.[bron?]

In de Negevwoestijn wordt door middel van irrigatietechnieken landbouw bedreven. De regenval bedraagt minder dan 100 mm per jaar en dat betekent dat landbouw hier zonder toepassing van irrigatie niet mogelijk zou zijn. Wetenschappers zijn nauw betrokken bij deze vormen van landbouw waarbij veel experimentele technieken worden toegepast zoals het gebruik van grijs water dat direct bij de wortels van de planten wordt geïnjecteerd.

In het noorden van de Negevwoestijn liggen de wijngaarden van Hanegev. De wijnstokken zijn op hoogte aangeplant en worden dusdanig opgebonden dat de druiven in de schaduw hangen. Met behulp van irrigatie is in dit gebied wijnbouw mogelijk gemaakt, wat onder normale omstandigheden gezien de hitte en droogte niet mogelijk zou zijn. De wijnstokken zijn op hoogte aangeplant en worden dusdanig opgebonden dat de druiven in de schaduw hangen. Orthodoxe Joden en orthodoxe/christenen zien in de landbouw in de woestijn een vervulling van de Bijbelse voorspelling van Jesaja 35:1: De woestijn zal bloeien als een roos.[12][13]

Aanslagen in de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

  • 16 augustus 1956 – Egged bus 391 van Tel Aviv naar Eilat wordt aangevallen door een infiltrant vanuit Jordanië. Vier Israëlische passagiers worden gedood.[14]
  • 4 oktober 1956 – Twee jeeps van een Israëlisch bouwbedrijf worden aangevallen door infiltranten vanuit Jordanië in de verlaten grensstreek met Jordanië ten zuiden van de Dode Zee. Vier werknemers worden gedood.[15]
  • 7 maart 1988 – In de buurt van Ar'arat an-Naqab wordt een bus gekaapt met Israëlische arbeiders op weg naar Dimona. De kaping en de bestorming door het IDF eiste zes levens.[16]
  • 31 augustus 2004 – 18 doden bij een dubbele bomaanslag in Beër Sjeva. Hamas claimt de verantwoordelijkheid.[17]
  • 18 augustus 2011 – Nabij Eilat worden bij enkele aanslagen een bus, een personenauto en een groep soldaten aangevallen. Er vallen zes burgerdoden, ook komen er aanvallers, Egyptische en Israëlische soldaten om het leven.[18]

Delen van de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

Steden in de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

Dorpen in de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

Arabische bedoeïenendorpen in de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

[19]

Bergen in de Negev[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]