Naar inhoud springen

Belgische wetgevende verkiezingen 1878

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Wetgevende verkiezingen 1878
Datum 11 juni 1878
Land Vlag van België België
Te verdelen zetels 66+3 van de 132 (Kamer)
33+3 van de 66 (Senaat)
Resultaat
Nieuwe regering Frère-Orban II (liberaal)
Vorige regering Malou I (katholiek)
Opvolging verkiezingen
1876  1880
Portaal  Portaalicoon   Politiek
België

Gedeeltelijke wetgevende verkiezingen vonden plaats in België op dinsdag 11 juni 1878, met een tweede ronde op 18 juni.

De verkiezingen waren een grote overwinning voor de liberalen, geholpen door de wet-Maou van 9 juli 1877. De katholieke regering-Malou I trad af en in de plaats kwam er een liberale regering-Frère-Orban II, die al snel een schoolstrijd ontketende. Bij de verkiezingen van 1884 zouden de katholieken weer een meerderheid behalen.

Te verkiezen mandaten

[bewerken | brontekst bewerken]

Het aantal zetels in de Kamer en Senaat werd aangepast aan de bevolkingsgroei (na de volkstelling van 31 december 1876).

Te verkiezen mandaten:

  • 66 van de 132 volksvertegenwoordigers werden regulier herverkozen, namelijk die in de provincies Henegouwen, Limburg, Luik en Oost-Vlaanderen. Deze reeks steeg van 61 naar 66 zetels: 1 in Gent, 2 in Charleroi, 1 in Borgworm en 1 in Verviers waren nieuw.
  • 33 van de 66 senatoren werden regulier verkozen, meer bepaald in de provincies Antwerpen, Brabant, West-Vlaanderen, Namen, en Luxemburg. Deze reeks steeg van 32 naar 33: 1 in Antwerpen was nieuw.
  • Door de aanpassing vonden ook verkiezingen plaats voor leden in de reeks provincies die niet regulier te herverkiezen waren:
    • telkens één volksvertegenwoordiger in de arrondissementen Antwerpen, Brussel en Kortrijk (3 in totaal).
    • telkens één senator in Gent, Zinnik en Verviers (3 in totaal).
  • Er vond een buitengewone verkiezing plaats voor senator in Aalst na de dood van senator Théophile van de Woestyne en in Oudenaarde ter opvolging van Théodule Rodriguez d'Evora y Vega.

Dit waren de eerste verkiezingen sinds de nieuwe wet-Maou van 9 juli 1877 die onder meer een geheime stemming verzekerde met een vooraf gedrukt stembiljet. Een tweede stemronde vindt niet meer dezelfde dag plaats, maar een week later.

Er waren in Oost-Vlaanderen 56 personen die verkiesbaar waren voor de Senaat.[1]

Zetelverdeling

[bewerken | brontekst bewerken]

In de Senaat kwamen er 4 zetels bij (van 62 naar 66).

In de Kamer kwamen er 8 zetels bij (van 124 naar 132). De zetelverdeling in de Kamer van volksvertegenwoordigers zag er als volgt uit, met de veranderingen ten opzichte van de vorige verkiezing:

ProvincieArrondissementZetelsVerschil
AntwerpenAntwerpen7+1
Mechelen3
Turnhout3
LimburgHasselt2
Maaseik1
Tongeren2
Oost-VlaanderenAalst3
Oudenaarde3
Gent8+1
Eeklo1
Dendermonde3
Sint-Niklaas3
West-VlaanderenBrugge3
Roeselare2
Tielt2
Kortrijk4+1
Ieper3
Veurne1
Diksmuide1
Oostende1
BrabantLeuven5
Brussel14+1
Nijvel4
HenegouwenDoornik4
Aat2
Charleroi7+2
Thuin3
Bergen5
Zinnik3
LuikHoei2
Borgworm2+1
Luik8
Verviers4+1
LuxemburgAarlen1
Marche1
Bastenaken1
Neufchâteau1
Virton1
NamenNamen4
Dinant2
Philippeville2
132+8

In de Senaat werden 39 (33+3+2) senatoren verkozen: 20 katholieken en 19 liberalen. In de Kamer werden 69 (66+3) volksvertegenwoordigers verkozen: 19 katholieken en 49 liberalen.

Stemmenaantal per provincie:[2]

Arrondissement Stemmers Liberalen Katholieken
Antwerpen 12878 5709 44% 7883 61%
Brabant 19059 10795 57% 7990 42%
West-Vlaanderen 11975 4370 36% 7292 61%
Oost-Vlaanderen 15522 5579 36% 9533 61%
Henegouwen 12829 8898 69% 3748 29%
Luik 8065 4877 60% 2846 35%
Limburg 2136 / / 1973 92%
Luxemburg 2268 432 19% 1385 61%
Namen 2494 343 14% 1675 67%
Totaal 87226 41003 47% 44325 51%

2972 stemmen: liberaal Jules Boyaval (1472 stemmen), katholiek Léon van Ockerhout (1471 stemmen).

Liberaal Jules Boyaval werd met een meerderheid van slechts één stem verkozen tot senator voor het arrondissement Brugge.

Van de 2326 ingeschreven kiezers kwamen 2147 opdagen (92%).

Katholiek Arthur Surmont de Volsberghe werd gekozen als senator en versloeg liberaal Auguste Hynderick.

8 volksvertegenwoordigers te verkiezen: de liberalen versloegen de zittende katholieken.

LiberalenKatholieken
Charles de Kerchove de Denterghem4386Alexandre Cruyt3798
François d'Elhoungne4368Josse Delehaye3809
Auguste Lippens4371Léon de Moerman d'Harlebeke3792
Jules de Hemptinne4382De Smet-De Lange3798
Jules Devigne4332Louis Drubbel3787
Gustave Rolin Jaequemyns4363Philippe Kervyn3787
Constant Verhaeghe de Naeyer4377Paul de Smet de Naeyer3794
Edmond Willequet4312Storme-Brasseur3767

2 volksvertegenwoordigers te verkiezen:

LiberalenKatholieken
Emile De Lexhy561Ancion-Jamar521
Pierre Jules Lejeune527graaf de Looz (zoon)519

Bij ballotage werd Lejeune verkozen.